วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

A SIMPLE LIFE ...แม่ที่ไม่ใช่แม่


 

       ถ้าบอกว่า"หลิวเต๋อหัว"จะสร้างหนัง..คุณคิดว่าจะเป็นหนังแบบไหน 
        แน่นอนว่าพระเอกดังจากหนังประเภท"ผู้หญิงข้าใครอย่าแตก" ตั้งแต่สร้างชื่อ(และยังเล่น)จากหนังกำลังภายในในบท"เอี้ยก้วย"ในหนังเรื่อง"มังกรหยกภาค2"ทางทีวี ก็ไม่น่าแปลกใจหากทุกคนจะต้องคิด(ตรงกัน)ว่า พระเอกดังคนนี้จะต้องสร้างไม่หนังบู๊ก็เป็นหนังกำลังภายใน
        แต่สุดท้าย...ไม่ใช่
        เพราะ"หนัง"ที่หลิวเต๋วหัว"ลงทุนสร้าง(ชื่อ)เรื่องล่าสุดของเขาคือ A SIMPLE LIFE ที่ประสบความสำเร็จมากมายในงานประกาศรางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกงครั้งที่ 31 คือได้ทั้งรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม(แอน ฮุย) รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม(หลิวเต๋อหัว) รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม(เยี่ยเต๋อเสียน) รางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม(ซูซาน เฉิน)
        ประสบความสำเร็จเพราะหนังเรื่องนี้"พล็อตเรื่อง"ง่ายๆแบบชื่อหนังนั่นแหละ

        A SIMPLE LIFE น่าจะมาฉายใน"วันแม่"ที่บ้านเรา
        หนังเรื่องนี้สั้นๆและง่ายๆ คือเป็นเรื่องของ"อาเต๋า" หญิงสาวที่เป็นคนรับใช้ของบ้านตระกูลเหลียงมาตั้งแต่จำความได้ และวันหนึ่ง ทุกคนในบ้านต่างแยกย้ายไปอยู่ต่างประเทศกันหมด ที่ฮ่องกงจึงเหลือเพียง"นายน้อย"ของเธอ นั่นคือ"โรเจอร์" คนที่อาเต๋าเลี้ยงดูมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกจนเขาเติบใหญ่ เป็นนักธุรกิจใหญ่
        กระทั่งวันหนึ่ง "อาเต๋า"ในวัยชราเริ่มมีสุขภาพย่ำแย่ เธอรู้ตัวดีว่าไม่สามารถดูแลนายน้อยของเธอได้(ดี)เหมือนเดิม ขณะที่นายน้อยก็มีงานมากมายในฐานะนักธุรกิจใหญ่ ส่งผลให้"ช่องว่าง" ระหว่างเจ้านายกับหญิงรับใช้ชราขยายมากขึ้นทุกวัน
        "อาเต๋า"ตัดสินใจบอก"นายน้อย"ว่าเธอขอไปอยู่บ้านพักคนชรา
        ตั้งแต่ย้ายไปที่นั่น "อาเต๋า"กลายเป็นคนเงียบเหงา ว้าเหว่ เธอเป็นหญิงชราที่มีความสุขเพียงชั่วครูชั่วยามในแต่ละสัปดาห์ นั่นคือในเวลาที่"นายน้อย"แวะมาหาเธอ
        พอ"นายน้อย"กลับ ...โลกทั้งโลกของเธอก็หยุดเดิน ...รอ"นายน้อย"มาอีกในสัปดาห์หน้า

        พล็อตเรื่องแบบนี้คนฮ่องกงพบเห็นทุกวัน
        และ"อาเต๋า"ก็มีชีวิตจริงๆ เพราะนี่คือเรื่องของ "โรเจอร์ ลี" ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชื่อดัง ซึ่งเป็นเพื่อนกับ"แอน ฮุย" ผู้กำกับภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง ที่ให้สัมภาษณ์นิตยสารฉบับหนึ่งในฮ่องกงว่า โรเจอร์เคยเล่าให้เธอฟังเกี่ยวกับ"อาเต๋า" คนรับใช้ที่ทำงานอยู่กับครอบครัวของโรเจอร์นานกว่า 60 ปี กระทั่งในวันที่ในฮ่องกง ครอบครัวนี้เหลือเพียง"โรเจอร์" ขณะที่สมาชิกคนอื่นย้ายไปอยู่ในอเมริกาและแคนาดากันหมด
        ในชีวิตจริง โรเจอร์เล่าให้แอน ฮุย ฟังว่า เมื่ออาเต๋าไม่สบายและย้ายไปอยู่สถานพักฟื้นคนชรา โรเจอร์แม้จะไม่ทิ้งเธอ คือให้ความช่วยเหลือแก่อาเต๋าทั้งเรื่องเงินและกำลังใจ แวะไปเยี่ยมจวบจนช่วงสุดท้ายของชีวิต แต่เขาเสียใจจนรู้สึกผิดที่ไม่ได้ดูใจเธอในนาทีสุดท้ายเพราะติดภารกิจเรื่องงาน โดยบอกกับแอน ฮุย ว่าเขารู้สึกว่าทำผิดหลายอย่างในการปฏิบัติกับอาเต๋าในช่วงที่เธอมีชีวิตอยู่ จึงอยากนำเรื่องราวจากชีวิตจริงของเขาถ่ายทอดออกมาเป็นภาพยนตร์
        แอน ฮุย นำเรื่องนี้ไปเล่าให้หลิวเต๋อหัวฟัง ซึ่งพระเอกหนุ่มใหญ่ตัดสินใจทำเรื่องนี้ทันที
        "หลิวเต๋อหัว"บอกแอน ฮุย ว่าเขายินดีลงทุนและเป็นผู้อำนวยการสร้าง พร้อมขอรับบท"โรเจอร์" ส่วนผู้ที่จะเล่นเป็น"อาเต๋า"นั้น แอน ฮุย เสนอชื่อเยี่ยเต๋อเสียน หรือ ดีนนี อิป (Deanie Ip) ดารานักแสดงหญิงวัย 64 ปี ที่เล่นหนังมาหลายเรื่อง แต่ไม่ได้แสดงภาพยนตร์มาร่วม 10 ปี
        หลังจากกล่อมหลายรอบ เยี่ยเต๋อเสียน ก็ยินดีรับบท"อาเต๋า"และทุกอย่างก็สมบูรณ์แบบ

        ทุกคนมี"แม่"แต่ไม่ทุกคนได้อยู่กับ"แม่"
        ผมเชื่อของผมเองว่าสังคมไทยเป็นสังคม"บ้าเห่อ" เรามักจะรณรงค์ให้รักและคิดถึง"แม่"ในเดือนสิงหาคม(บางแห่งเฉพาะวันที่12สิงหาด้วยซ้ำ) ทั้งๆที่ทุกวันควรจะเป็นวันแม่(และวันพ่อ) แถมยัง"บ้าเห่อ"มอบรางวัลลูกกตัญญูให้ดาราบางคนที่ไม่เคยดูและแม่ด้วยซ้ำ...เพียงเพราะพูดถึงแม่ซะสวยหรู
        A SIMPLE LIFE คงไม่ใช่"หนังเรื่องแม่"ที่หลายคนต้องพูดถึง
        แต่เราเคย"คิด"บ้างไหมว่า"บางครั้ง"เราลืมนึกถึงคนที่ทำหน้าที่เป็น"แม่"เลี้ยงดูเรามาแต่อ้อนแต่ออก โดยเฉพาะสังคมยุคใหม่ที่หลายครอบครัวพ่อกับแม่ต้องทำงานทั้งคู่จึงไม่ได้เลี้ยงดู หน้าที่เป็น"แม่"บางครอบครัวจึงตกอยู่กับ"ย่า"หรือ"ยาย" ขณะที่ครอบครัวที่มี"ฐานะดี" คนที่ทำหน้าที่เป็น"แม่"จึงอาจจะเป็นผู้หญิงรับใช้แบบ"อาเต๋า"
        เคยมีครอบครัวมหาเศรษฐีคนหนึ่งเล่าให้ผมฟังว่า"ลูกชายติดข้าวเหนียวส้มตำ" ทั้งที่คนในบ้านกินอาหารฝรั่งเป็นอาหารหลักประจำบ้าน โดยเขาสารภาพว่า"ไม่รู้เพราะเหตุใด" ทั้งๆที่นั่นเป็น A SIMPLE LIFE เพราะลูกชายของเขาอยู่กับ"พี่เลี้ยงชาวอิสาน"ตั้งแต่แบเบาะจนเติบโต กินอาหารกับ"พี่เลี้ยง"มาตั้งแต่จำความได้ ..มีหรือจะไม่ติด(ใจ)ส้มตำ
        พี่เลี้ยงคนนั้นจึงเหมือน"อาเต๋า"ใน A SIMPLE LIFE
        ส่วนใครที่"โชคดี"ได้อยู่กับพ่อแม่ ก็อย่าละเลยจน"ลืม"ไปว่าใครบางคน"รอ"เราอยู่ที่บ้าน โดยตัวเอง"รีบ"ออกจากบ้านตั้งแต่เช้า กลับถึงบ้านก็มืดค่ำ วันหยุดก็เที่ยวเตร่กับพรรคพวกเพื่อนฝูง โดยไม่ได้หันไปดู"อรหันต์ในบ้าน"ว่าอยู่ดีกินดีหรือไม่
        อย่ารอจนเป็นบาปติดตัวเหมือโรเจอร์ ลี นะครับ
        คนทำหน้าที่"แม่"ในชีวิตเราอาจจะมีหลายคน แต่คนเป็น"แม่"มีคนเดียวครับ

โดย ลูกเสือหมายเลข9

 

กลับไปที่ www.oknation.net