วันที่ พฤหัสบดี สิงหาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หนีซ้ำมาตามฝัน


  

   ขณะที่เขียนเพลงนี้อยู่ จำได้ว่าข้าพเจ้านั่งอยู่ในซุ้มกลุ่มเมืองนักปราชญ์ภายในมหาลัยรามคำแหง ขณะนั้นกำลังอ่านหนังสือจะเข้าสอบภาควิชาทฤษฎีทางมานุษย์วิทยาและสังคมวิทยา ความคิดหนึ่งก็แว๊ป!เข้ามาในหัว ที่นี้คือตลาดวิชาการ คือแหล่งรวมคนมีไฟฝันจากทุกสารทิศ คือปลายทางแห่งฝันของใครอีกหลายๆคน และเพิ่งได้มารู้จากปากเพื่อนหญิงคนหนึ่งว่า ที่นี้คือที่พักใจที่นี้คือเบ้าหลอมใจ เธอบอกว่า เธอได้เอาความซ้ำและตะกอนความเศร้าความอ่อนแอมาให้ ณ ที่แห่งนี้ช่วยหล่อหลอมเธอจนกลายเป็นคนแกร่งจนยิ้มได้อย่างสง่าผ่าเผย และในวันนี้ไม่มีเธออยู่ที่นี้แล้ว เธอจากไปแล้วพร้อมกับใหม่สิ่งนั้น เหลือแต่ข้าพเจ้าเท่านั้น ที่ยังวนเวียนเดินย่ำไปมาอยู่แถวซุ้มแห่งนี้.       
                                          
หนีช้ำมาตามฝัน  ดินสอดำบ่าวภูสวาง เขียน

 

..ฮื่อ ฮือ ฮื่อ ฮือ...

...หัวใจเสียหลักคนรักจากหนี

เก็บแรงที่มีกราบลาแม่ด้วยใจอาวรณ์

หอบฝันเข้ามามหานคร

บอกใจเร่ร่อนไม่ได้ดีไม่หวนคืนบ้านดง

..ชะตารักต่ำเหมือนกรรมซ้ำหนัก

ต้องมาลำบากเป็นฝ่ายถูกใช้ถูกโกง

ผิดหรือที่ใจฉันมันซื่อตรง

ผ่านมากี่โค้งยังไม่เห็นเส้นทางได้ดี

..เป็นดอกลำดวน ที่ลอยคว้างกลางดงคอนกรีต

ถนนเส้นทางชีวิต ถูกปิดด้วยกำแพงศักดิ์ศรี

ได้สิทธิ์เพียงฝัน ไม่มีสิทธิ์บานได้งานที่ดี

ต่อสู้ทนมาหลายปี อุปสรรคยังชี้คอยกั้นขวางทาง

..เอาความลำบากเป็นแรงผลักดัน

เรียนรามตามฝันสอบผ่านทนายดั่งหวัง

พรุ่งนี้ลำดวนที่คนเขาซัง

จะบานสะพรั่งอยู่กลางลานองค์พ่อขุนฯ..ฮื่อ ฮือ ฮื่อ ฮือ...

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net