วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ซูเหวิน กับ โซนัม



Sky Burial : ฝังเธอที่ปลายฟ้า
ซินหรัน : เขียนจากคำบอกเล่าของซูเหวิน
นิลุบล พรพิทักษ์พันธุ์ : แปล

อะไร ... ที่ทำให้หญิงชาวจีนคนหนึ่งเดินทางสู่ที่ราบสูงทิเบต ใช้ชีวิตรอนแรมไปกับชนเผ่าเร่ร่อน ไม่รู้วัน ไม่มีเวลากว่า ๓๐ ปี เพื่อตามหาสามี

อะไร ... ทำให้เธอมีมานะ อดทนได้ถึงเพียงนี้ถ้าไม่ใช่เพราะ "ความรัก"

ซูเหวินได้พบกับเคอจุนเมื่อครั้งศึกษาวิชาแพทย์อยู่ที่เมืองนานกิง  ในยุคสมัยคอมมิวนิสต์ปกครองประเทศ จีนส่งกองทัพเข้าไปในทิเบต เคอจุนถูกเรียกให้ไปประจำการที่นั่นเนื่องจากขาดแคลนแพทย์   ๒ มิถุนายน ค.ศ.๑๙๕๘ (พ.ศ.๒๕๐๑) ซูเหวินได้รับแจ้งว่าเคอจุนเสียชีวิตแล้วโดยไม่บอกถึงสาเหตุการตาย  แต่เธอเชื่อมั่นว่า "เคอจุนของฉันยังมีชีวิตอยู่"

ซูเหวินอาสาไปเป็นแพทย์ในกองทัพเพื่อเดินทางเข้าทิเบตตามหาสามี "เคอจุน"

นายทหารคนหนึ่งเตือนซูเหวินว่า  

"สงครามไม่เคยให้เวลาใครได้ศึกษาหรือให้โอกาสปรับตัว"

"สงครามแบ่งแยกความรักและความเกลียดระหว่างผู้คนอย่าชัดเจน"


"แค่การมีชีวิตอยู่ก็เป็นชัยชนะแล้ว


ซึ่งเธอก็พบว่ามันเป็นเช่นนั้นจริง

ในความคิดของเธอและบรรดาทหารปฏิวัติ (หรืออาจจะเป็นสิ่งที่ทางการจีนปลูกฝังให้ประชาชนของเขาเชื่อ) กองทัพปลดแอกของจีนเข้ามาเพื่อปลดปล่อยทิเบต ไม่ใช่การรุกรานแต่เพื่อรวมแผ่นดินมาตุภูมิ

ระหว่างเดินทาง ซูเหวินได้พบกับจัวมา ลูกสาวของผู้นำที่ร่ำรวยทางตอนเหนือของลาซา จัวมาช่วยชีวิตซูเหวินและทหารให้รอดพ้นจากการซุ่มโจมตีของกองกำลังทิเบต

"ปลดปล่อยพวกเขาเถอะ ความเกลียดชังระหว่างชาวทิเบตกับชาวจีนมันลึกซึ้งนัก ไม่มีใครแก้ไขได้ ถ้าฆ่าฉันแล้วพวกเขาจะสงบได้ ฉันยินดีตาย"

ในวัยสิบเจ็ดปีจัวมาเคยไปอยู่ปักกิ่ง ได้เรียนรู้โลกใหม่ที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง เธอพูดภาษาจีนได้ ชอบเรื่องราวประวัติศาสตร์จีน และรักปักกิ่ง ครอบครัวของเธอได้รับผลกระทบจากการเข้ามาของจีน พ่อในภาวะผู้นำต้องทุกข์ใจกระทั่งเจ็บป่วยเสียชีวิต ทรัพย์สิน เงินทอง ญาติพี่น้องแตกกระสานซ่านเซ็น

ซูเหวินแยกจากกลุ่มทหาร ตกม้าพลัดหลงแต่ก็รอดชีวิตมาอาศัยอยู่กับครอบครัวชนเผ่าเร่ร่อน มีจัวมาเป็นเพื่อนคอยช่วยเหลือทุกอย่าง วันเวลาผ่านไป ด้วยความเอื้ออารีย์ ดูแลเอาใจใส่อย่างดี ซูเหวินปรับตัวตามวิถีชีวิตของชนเผ่า เข้าใจจิตวิญญาณแห่งทิเบต แต่ทุกขณะเธอไม่เคยลืมเคอจุน

"ผู้ชายคนนี้ เป็นคนที่ฉันรัก เขาเป็นทั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ของฉัน" เธอบอกกับครอบครัวทิเบตเช่นนั้น พวกเขาตัดสินใจที่จะช่วยตามหาเคอจุน

ฉันเหมือนกับได้ร่วมเดินทางไปกับซูเหวิน  รับรู้ถึงความสูญเสีย พลัดพราก ทุกข์ยากจากภาวะสงคราม ข้ามภูเขาสูง ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่  นอนกระโจม ดื่มชานม มีเจียคาเป็นอาหารเช้า  ซัมปาเป็นอาหารกลางวัน  รีดนมจามรี  ปั้นมูลสัตว์ทำเป็นถ่าน  ตกค่ำนอนฟังเสียงดนตรีพื้นเมือง

ทุกวัน ทุกเวลาในระยะ ๓๐ ปี ที่เธอไม่ยอมแพ้ แม้จะเนิ่นนานกว่าครึ่งชีวิต สุดท้ายวันแห่งความหวังก็มาถึง ... Sky Burial เวหาฌาปนกิจคือคำตอบ

ร่วมภาวนาไปพร้อมๆกับเธอนะคะ

โอม มณี ปัทเม หุม

โอม มณี ปัทเม หุม

โอม มณี ปัทเม หุม


Child of Tibet :
หนีเธอทิเบต
โซนัมยังเซ็น และ วิกกี้ แม็คเคนซีย์  : เขียน
นิลุบล  พรพิทักษ์พันธุ์  : แปล

โซนัม เกิดในปี ๒๕๑๖ เขตยาร์ลุงทางตอนกลางของทิเบต เป็นช่วงความรุนแรงสูงสุดจากการเข้าปกครองของจีน ก่อนนี้ครอบครัวของเธอมั่งคั่งมีอันจะกิน ครั้นเปลี่ยนมาเป็นคอมมิวนิสต์ทรัพย์สินถูกยึดทั้งหมด วัด พระไตรปิฎกโบราณถูกทำลาย กักขัง สังหาร ความอดอยากหิวโหยมีอยู่ทั่วไป

"แม้ทางการจีนจะยืนกรานว่าทิเบตเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินใหญ่ แต่ชาวจีนที่เราเห็นกลับไม่มีอะไรเหมือนพวกเราชาวทิเบตสักนิด หน้าตาพวกเขาต่างจากเรา ภาษาพูดต่างกัน กลิ่นตัวก็ไม่เหมือนกัน แม้กระทั่งอาหารการกินก็ยังไม่เหมือนกัน ที่สำคัญชาวจีนมีความเชื่อต่างจากเราโดยสิ้นเชิงพวกเขาได้รับการสั่งสอน
ว่ามนุษย์ เป็นหน่วยของสังคม มีคุณประโยชน์ในการสร้างสังคมวัตถุนิยม แต่สำหรับคนทิเบตมวลมนุษย์และสิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีความศักดิ์สิทธิ์และถือ กำเนิดมาบนโลกเพื่อฝึกจิดให้บรรลุโพธิญาณ"

เจ็ดขวบ...โซนัมถูกส่งตัว เข้าสู่เมืองหลวงลาซา เช่นเด็กหญิงตามชนบทอื่นๆ ด้วยความหวังว่าจะมีชีวิตที่ดีกว่า แต่โซนัมกับมีชีวิตเยี่ยงทาสในครอบครัว
ราชการ ด้วยความที่เป็นคนมองโลกในแง่ดี ขยัน
อดทน จึงผ่านไปได้แม้จะยากเย็น ความคิดถึงบ้าน คิดถึงครอบครัวยังมีอยู่ตลอดเวลา เธอจึงหนีกลับบ้านด้วยการเดินเท้าโดยไม่รู้ทิศทาง



Soname Yangchen

เดือนตุลาคม ๒๕๓๑ โซนัมหนีออกจากทิเบต โดยการนำของพระสองรูปในช่วงแรก จากนั้นติดตามไปกับคณะของผู้อพยพ เดินเท้าข้ามภูเขาลูกแล้วลูกเล่าท่ามกลางอากาศหนาวจัดแถบหิมาลัย กว่าเจ็ดสัปดาห์จึงถึงกาฐมาณฑุประเทศเนปาล จากนั้นจึงเดินทางต่อไปยังเมืองธรรมศาลาทางตอนเหนือของอินเดีย ที่ซึ่งองค์ดาไลลามะประทับอยู่

ชีวิตของเธอเริ่มต้นอีกครั้งที่นี่ พบกับความศรัทธาที่ห่างหาย สร้างครอบครัว มีความรักให้ชายและเด็กหญิงน้อยๆอีกหนึ่งคน ไม่น่าเชื่อ...ความสุข ความหวังทั้งหมดต้องดับสูญครั้งแล้วครั้งเล่า ชีวิตพลิกผันแต่เธอก็พร้อมที่จะเริ่มต้น ไม่หวั่นที่จะก้าวไปข้างหน้า หาสิ่งใหม่ให้กับตัวเอง สุดท้ายเธอก็ค้นพบเสียงสวรรค์ที่นำไปสู่การเป็นนักร้อง เปิดโลกทิเบตให้ผู้คนรู้จักผ่านเสียงเพลงพื้นเมือง

ซูเหวิน และ โซนัม หญิงสองคน ต่างเชื้อชาติ ต่างความคิด อยู่ต่างกาล ต่างวาระ ของสงครามระหว่างจีนและทิเบต แต่เธอทั้งสองเป็นนักสู้ผู้มีหัวใจแกร่งเหมือนกัน
 
 
 
 
๐ ๐ ๐

Fresh Spring ขับร้องโดย Soname Yangchen

๐ ๐ ๐

โดย wansuk

 

กลับไปที่ www.oknation.net