วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แม่ของฉัน...มาจากปักษ์ใต้



เรื่องเล่าจากงานบวช

ตอนที่ ๑


 แม่ของฉัน...มาจากปักษ์ใต้

 
.................

วันแม่ปีนี้ไม่ได้ลงใต้ไปหาแม่
แต่แม่เดินทางมาหาลูกที่กรุงเทพก่อนหน้าวันแม่ค่ะ

 

 



เวลา ๐๔.๐๐ น. ของวันเสาร์ที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๕๕
 แม่ออกเดินทางมาจากบ้านที่ปักษ์ใต้มุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเทพ
เพื่อมาร่วมงานบวชลูกเขย



มาถึงกรุงเทพ ๑๑.๓๐ น. ก็พากันไปร่วมพิธีปลงผมนาคที่วัดสระเกศ
หลังจากเสร็จพิธีในเย็นวันเสาร์ ก็พาแม่ไปเดินห้างและนอนค้างที่กรุงเทพ ๑ คืน



แม่เอาอาหารและผลไม้มาหลายอย่าง (ล้นตู้เย็นเลย) มาจากปักษ์ใต้
เพื่อลูกสาวจะได้ไม่ลำบาก(ทำอาหาร) ระหว่างลูกเขยไปบวช (ตอนนี้เป็นทิดแล้ว)
แม่เอามังคุดจากสวน(ของน้องชาย)มาด้วย ๒ ลัง
เก็บให้ลูกสาวไว้แบ่งเพื่อนบ้านเพื่อนที่ทำงาน  ๑ ลัง

รุ่งเช้าวันอาทิตย์ที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๕๕
นาฬิกาบอกเวลาตีห้าครึ่ง
จึงพากันออกเดินทางจากบ้านมุ่งหน้าไปวัดสระเกศ
พร้อมมังคุดอีก ๑ ลัง
แม่บอกว่าอยากจะเอาไปถวายพระ
วัดสระเกศเคยไปแค่ ๒ ครั้ง ขึ้นไปแต่บนภูเขาทอง
ยังไม่รู้ว่าจะใส่บาตรตรงไหน จะถวายของตรงไหน อย่างไร
แต่ในเมื่อแม่จะทำบุญก็ไม่ขัด
เอาไปก่อน เอาไปทั้งลังเลย เพราะจัดไม่ทันแล้ว





มาถึงวัดตอนหกโมงพอดี
ขณะน้องชายขับรถเข้าที่จอดรถ
แม่มองไปเห็นพระกำลังเดินออกมาบิณฑบาต
แม่หันมาบอกว่า
“พระมาแล้ว เอามังคุดไปใส่บาตรเลย ช่วยจัดใส่ถุงให้หน่อยสิ”
จะทำไงดีล่ะ..มีถุงใบใหญ่อยู่ใบเดียวเอง
ไม่ได้เตรียมถุงมาด้วย..ก็..คิดว่าจะนำไปใส่จานถวายท่าน
ไม่เป็นไร..เลือกมังคุดลูกสวยๆ ใส่ถุง(ใบเดียว)ไว้ก่อน
แม่ลูกพากันจูงมือเดินไปถึงบริเวณที่จะใส่บาตร
ทำไงดีล่ะทีนี้..พระท่านไม่มีเด็กวัดมาด้วย
จะหิ้วไปส่งท่านก็ไม่ได้..ท่านจะต้องไปรับบาตรอีกหลายจุด
มังคุดถุงเบ่อเร่อเบ่อเท่อหิ้วเองยังไหล่เอียงเลย
ให้พระท่านหิ้วไปเองแบบนี้คงจะไม่งาม



ที่บริเวณนั้นมีคุณพี่ผู้หญิง
จัดเตรียมอาหารพร้อมโต๊ะสำหรับวางมาด้วย
“เชิญคุณยายก่อนค่ะ”
คุณพี่ผู้หญิงพูดพร้อมกับช่วยยกโต๊ะตัวน้อยมาให้แม่ได้วางมังคุด

พระท่านมาถึง เห็นท่านมีย่ามมาด้วย แม่ก็เลยบอกว่า
ไม่มีถุงก็ไม่เป็นไร หยิบใส่เป็นลูกๆ เลยก็ได้
เดี๋ยวท่านก็หยิบไปใส่ย่ามเองแหละ

 

แม่ก้มหยิบมังคุดใส่บาตรด้วยความสุขใจ
สุขใจมากมายที่ได้ใส่บาตรด้วยมังคุดจากสวน
แต่แม่ไม่ได้มองหรือมองไม่เห็น(มั้ง)
ที่มังคุดมีมดติดไปด้วย
 
ท่านรับบาตรเสร็จแล้ว เดินห่างออกไปเล็กน้อย
สักพักก็ได้ยินเสียงฝาบาตรกระทบพื้นดัง... เพล้ง !
เอาแล้ว..แม่เรา..คงจะได้บาปกลับมาบ้างล่ะงานนี้
แม้จะบาปไปบ้าง...แต่ว่าแม่รู้สึกสุขใจเหลือเกิน

“แม่โชคดีจังเลย...แม่มาทันได้ใส่บาตรด้วย”

(ที่สำคัญคือเป็นมังคุดในสวนตัวเอง..ถ้าซื้อมาคงจะไม่เท่าไร)
แม่หันมาบอกพร้อมรอยยิ้มที่สดใส

 มังคุดยังไม่หมดค่ะ
ระหว่างรอพระสงฆ์รูปใหม่เดินมา
มีญาติ(ลูกพี่ลูกน้อง)คนใต้ขับรถผ่านมาเห็นแม่ยืนรอใส่บาตร

พี่เขาเปิดกระจกรถแล้วโบกมือพร้อมส่งเสียง

....เอ้อว.ว.ว.ว....

แม่หันไปยิ้มโบกมือให้พร้อมส่งเสียงตอบ

....เอ้อว.ว.ว.ว.ว.....

คุณพี่ผู้หญิงที่ยืนอยู่ใกล้ๆ สะดุ้งเลยค่ะ
นรองโค้งหัวให้แล้วบอกว่า

“ขอโทษนะคะพอดีแม่เพิ่งมาจากปักษ์ใต้ค่ะ”

คุณพี่ผู้หญิงพยักหน้ารับพร้อมอมยิ้มส่งมาให้

เป็นความปกติของคนปักษ์ใต้บ้านเราค่ะ
จะเดินผ่าน จะปั่นจักรยานผ่าน จะขับมอเตอร์ไซด์ผ่าน จะขับรถยนต์ผ่าน
ก็สามารถส่งเสียงทักทาย

...วู้.ว.ว....เหว้อว.อ.อ....เอ้อว.ว.ว...เอ้อ.อ.อ...

กันได้รู้เรื่องจริงๆ

........



จะเจ็ดโมงแล้วล่ะ 
(ดูท่าพระจันทร์ยังไม่อยากจะจากลาฟากฟ้าในเวลานี้เลย)
พระท่านเริ่มทยอยเดินกลับ
แต่มังคุดยังไม่หมด แม่หันมาบอกว่า
“พระคงจะหมดแล้วล่ะนะ แม่อยากเอามังคุดให้คุณผู้หญิงเค้าจะได้มั๊ย”
ตอบแม่ว่า “จะน่าเกลียดไปมั๊ยคะแม่”
“แต่แม่อยากให้เค้าจริงๆ นะ” แม่ยังยืนยัน
ก็เลยบอกแม่ว่า “งั้นแม่รอเดี๋ยวนะ”
ว่าแล้วก็เดินไปหาคุณพี่ผู้หญิง
 “คุณพี่คะขอรบกวนหน่อยนะคะแม่ของหนูอยากจะให้มังคุด
คุณพี่หนะค่ะ คุณพี่ช่วยรับไว้หน่อยนะคะ”
ด้วยยังไม่รู้จักกัน และ ด้วยมังคุดมีอยู่แค่ไม่กี่ลูกเอง
พอได้รับคำตอบว่า “ได้สิค่ะยินดีเลยค่ะ”
แม่ยิ้มอย่างดีใจ เดินไปส่งมังคุดใส่ในมือคุณพี่ผู้หญิงแล้วจับมือคุยกัน
“ฉันอยากให้คุณจริงๆ นะ”
อั่นแน่..แม่พูดกรุงเทพกับพี่เค้าด้วย
มังคุดมีอยู่ ๙ ลูก แม่แบ่งให้ญาติธรรมคนละ ๓ ลูก
จับไม้จับมือทักทายพูดคุยกันสักพัก ก็ได้เวลา..ลาญาติธรรมที่เพิ่งรู้จัก
เดินจับมือพาแม่เข้าไปถึงบริเวณพระอุโบสถ
พิธีการกำลังจะเริ่ม

แม่บอกว่า
“วันนี้แม่มีความสุขนะ”

ลูกก็ดีใจค่ะที่ได้เห็นแม่
“สุขใจ”




ก็ฉานเป็น...คนใต้...นิ








ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยือนและคอยให้กำลังใจเสมอมา

พบกันใหม่นะคะ

_/\_ สวัสดีค่ะ _/\_

.........
 

 

โดย นรอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net