วันที่ อังคาร สิงหาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มิมี ...เยื้อ...




คล้อยวันล่วง ลุมึด ในตื่นจ้า

เดินท่ามฟ้า ภายใน ไหวจิตรู้

ลมรำเพย พัดพราว สะกาวพรู
เงียบงันอยู่ นิ่งนาน...ผสานกัน
...
เหลียวแลหา ว่าขวัญ นั้นถึงไหน
อยู่ที่ใด ว่างเปล่า เบาบางฝัน
มีอยู่จริง สิ่งแตกต่าง ระหว่างนั่น
ก็ดับมัน ลงหมด ไม่จดจำ
...

เสื่อมในนี้ มิมี ...เหยื้อ
ในความเชื่อ มองผ่าน งานดื่มด่ำ
หน้าที่เรา ต้องมั่นคง ดำรงค์ธัม
เกิดถึงงาม ดับถึงสิ้น ถวิลนิวรณ์
...
คำโดย
ซันญ่า
...

วันเวลาและความจริง ที่ไม่มีจริงๆ ณ.ที่สุดท้าย
เริ่มต้นได้ก็จบได้ เกิดมาได้...ให้ครอบครัวมีความรักต่อกันได้
แล้วก็ต่างจากกันไปทีละคน ทีละสิ่ง กล้า...ที่จะมีความห่วงใย
ก็ต้องกล้าที่จะจากกันไปด้วย ...สิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี
สิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี ...
ด้วยจิตคาราวะ
.
.
ขอบคุณภาพฉากหลังทิวรั้วที่พัก ซานพลาบโบว์ซิตี้ยามพลบเพล้
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามา อ่าน ขอบคุณ เพลงบรรเลง 
ฝันของชายคนนี้

="YANNI - ONE MAN'S DREAM"> 

YANNI - ONE MAN'S DREAM

โดย ซันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net