วันที่ อังคาร กันยายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

การพบเจอ..เป็นสุข


การพบเจอเป็นสุข

บ่าวภูสวาง เขียน

----------

 ความรัก คือ ความรัก

 

 

..ไม่อยากให้สรรพชีวิตในโลกนี้ต้องพบกับความพรากจากและการสูญเสียเลย..เพราะว่า

..กลัวความเสียใจ..มาบั่นทอนชีวิต

กลัวทำใจไม่ได้..กับเหตุการณ์สะเทือนขวัญ

กลัวคำว่า "ลาก่อน"ทั้งได้ยินและอาจไม่ได้ยินเลยตลอดลมหายใจ

กลัวคำว่าไม่มีใคร..ในเวลาที่มีมรสุมรุมเร้าชีวิต

กลัวคำว่าถูกลืม..จะไปติดอยู่ที่ป้ายโฆษณาของคนถูกทิ้ง

กลัวจะไม่มีผ้าซับน้ำตา้ที่ดีพอ

กลัวว่าความเหงาจะเฝ้าถามหาอยู่ทุกเช้าค่ำ

กลัวว่าเขาจะไปมีคนอื่น..เวลาที่เราไม่อยู่

กลัวว่าจะอยู่ตัวคนเดียวต่อไปไม่ได้..ชีวิตและจิตใจอยู่ได้เพราะมีเขา

กลัวคำว่า "คิดถึง"จะมาเยือนทุกคืนก่อนเข้านอน

กลัวว่าจะมีใครมานั่งแทนที่ในใจของเธอ..เวลาทีห่างหาย

กลัวคำว่า "เรา"จะเลือนหายไปจากความทรงจำ

สุดท้าย..

กลัวใจตัวเองจะลืมเลือนเขาไม่ได้

ความรัก คือ ความงดงาม

เป็นทั้งความสุขในบางเวลา..สุขเพราะได้พบหน้ายามอยู่ใกล้

เป็นทั้งความทุกข์ในบางขณะ..ทุกข์เพราะคิดถึงยามห่างไกล

ถ้าคิดจะมี ความรัก อย่าไปกังวลกับความสุขและความทุกข์

ถ้ามีรักแล้ว มันสุขบ้างมันทุกข์บ้าง ก็เป็นสิ่งธรรมดา ไม่ควรไปยึดติดกับมัน

ความรัก คือ ความรัก

 จุดเริ่มต้นของความรัก คือ บุปเพสันนิวาส

จุดกึ่งกลางของความรัก คือ ความสุข

จุดจบของความรัก คือ ความทุกข์

-ขอให้ความรักของทุกสรรพชีวิตจงเดินทางด้วยความสวัสดิภาพ-

----------

 ดนตรีบรรเลง ดอกสะแบงหล่น  บรรเลงโดย บ่าวภูสวาง

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net