วันที่ ศุกร์ กันยายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โอเคเนชั่น..สร้างสรรค์ สร้างความคิด สร้างมิตรภาพ..ตอน ๑




ณ ที่แห่งนี้

  มีเรื่องราวหลากหลาย มีผู้คนมากมาย หลากหลายที่มา หลากหลายอาชีพ

มาพบปะ .. มาทักทาย .. มาให้ .. มารับ .. ในสิ่งที่ชอบ

ที่แห่งนี้ .. ต่างคนต่างนำความรัก .. ความห่วงใย .. ความปรารถนาดี .. มามอบให้กัน

คอยเป็นกำลังใจให้กันและกัน

"โอเคเนชั่น"

สร้างสรรค์...สร้างความคิด...สร้างมิตรภาพ

...ได้อย่างงดงาม...

ขอบคุณ
บก.ชาลี และทีมงาน

ขอบคุณ
บล็อกเกอร์โอเคเนชั่นทุกท่าน


บล็อกเกอร์ของ "โอเคเนชั่น" แต่ละท่านไม่ธรรมดากันเลย

นรองตั้งใจไว้ว่าอยากจะมีของตอบแทนแฟนบล็อกขาประจำกันบ้าง
คิดไว้..ทำไว้..ครึ่งๆ กลางๆ ค้างคาไว้นาน..แต่ก็ยังไม่เสร็จสักที..ทำไงดีหนอ..คิดหนอ..คิดหนอ..และแล้วก็เจอทางออก


ต้องสร้างแรงจูงใจสิ..จะได้สำเร็จ


ในเอ็นทรี่ "สีสัน..วันกีฬาสี" นรองจึงมีคำถามและรางวัลเป็น "หมีสีฟ้า"สำหรับคำตอบแรกที่ถูกต้อง
รู้สึกดีใจค่ะและขอขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ที่ร่วมแสดงความเห็นและตอบคำถามกันหลายท่าน
 ทุกท่านช่วยเป็นแรงจูงใจให้นรองทำงานนี้สำเร็จได้เร็วขึ้นค่ะ
ทุกท่านที่ตอบคำถามมาจึงจะได้รับ "หมีสีฟ้า" "หมีสีน้ำเงิน" และ "หมีสีอื่นๆ" รวมทั้งสีพิเศษ "หมีสีพาสเทล"




"หมีสีฟ้า" สำหรับคำตอบแรก "คุณชายสามหยด" เสร็จเรียบร้อย
แต่ยังคงนั่งรอหมีของลำดับต่อไป เพื่อจะได้ออกเดินทางพร้อมกัน
คุณชายฯ บอกว่า "ไม่เป็นไรครับเดินทางพร้อมกันจะได้ไม่เหงา"





แต่ "หมีสีฟ้า" สำหรับคำตอบของลำดับถัดไปยังไม่ได้เริ่มถักเลย
ไม่อยากให้ทุกท่านต้องรอนานและไม่อยากให้เวลาผ่านไปเฉยๆ ฉะนั้นจะถักทุกวันทุกที่ที่มีเวลาว่าง

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานรองต้องไปปฏิบัติภาระกิจสองงานสองสถานที่ด้วยกัน
ที่แรกอยู่แถวบางจากพระโขนง ส่วนอีกทีอยู่แถวสะพานตากสิน
หลังจากวางแผนการเดินทางเรียบร้อย
ออกเดินทางพร้อมพกไหมพรมกับเข็มโครเชต์ติดกระเป๋าไปด้วย


ไป "สำนักงานขนส่งพื้นที่ ๓" กันค่ะ.."เพื่อต่ออายุใบอนุญาตขับรถยนต์"

นำข้อมูลมาฝากท่านที่กำลังจะไปต่ออายุใบอนุญาตด้วยค่ะ

การต่อใบอนุญาตขับรถที่หมดอายุยังไม่ถึงปี
ให้นำสำเนาบัตรประชาชนพร้อมใบขับขี่ชุดเดิมไปติดต่อรับแบบฟอร์มที่โต๊ะประชาสัมพันธ์
เมื่อกรอกข้อมูลลงลายมือชื่อเสร็จเรียบร้อย ให้ไปติดต่อที่ช่อง 9 (ไม่ใช่ อ.ส.ม.ท.นะคะ)



รับบัตรคิวเรียบร้อย เข้าไปนั่งรอในห้องเพื่อรับการอบรม ๕๐ นาที
หากท่านใดจะไปต่ออายุใบอนุญาตขับขี่แบบนรอง แนะนำให้ไปถึงก่อน  ๘ โมงเช้านะคะจะได้มีเวลาเตรียมตัว
อากาศตอนเช้าสดชื่น พนักงานก็กำลังกระชุ่มกระชวย และเราจะได้เข้ารับการอบรมในรอบแรกเลยค่ะ


การอบรม ๕๐ นาทีที่ว่านั้น คือ การนั่งดูวีดีโอซึ่งเป็นการทบทวนความรู้ความเข้าใจ
"ความใส่ใจและความตระหนัก" ที่จะปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎจราจรนั่นเอง

นรองจะเล่าให้ฟังนะคะ
เป็นเรื่องราวของสองครอบครัว..เรื่องมีว่า...

ครอบครัวแรกมีสามคน พ่อ แม่ ลูกสาวชื่อหนูดี เป็นครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุข

แม่เป็นแม่บ้านส่วนพ่อทำงานและรับส่งหนูดีไปโรงเรียน

อีกครอบครัวมีกันสองคนพ่อกับลูกชายชื่อโชกุน พ่อเป็นคนอารมณ์ฉุนเฉียว ขี้โมโห
ทำแต่งานหากวันไหนพ่อติดงาน โชกุนจะต้องติดรถพ่อของหนูดี

แม่ของหนูดีขับรถไม่เป็นและเห็นพ่อทำงานเยอะ
จึงเอ่ยกับพ่อว่าอยากจะเป็นคนขับรถไปส่งลูกที่โรงเรียนจะได้ช่วงแบ่งเบาภาระจากพ่อบ้าง
แต่พ่อก็ไม่ยอมบอกว่าเป็นห่วงแม่และห้ามแม่คุยเรื่องนี้อีก

พ่อนั่งนึกถึงอดีต  ขณะที่รถจอดรอสัญญาณไฟจราจร  ณ สี่แยกแห่งหนึ่ง
น้องสาวเป็นคนขับหันมาขอบคุณที่สอนให้ขับรถจนเป็น และน้องสาวก็ได้ปฏิบัติตามกฎจราจรอย่างเคร่งครัด
พอเห็นสัญญาณไฟเขียว น้องสาวก็ขับรถเพื่อจะตรงไป
แต่มีรถบรรทุกขับฝ่าไฟแดง พุ่งชนกับรถเก๋งของน้องสาว(ด้านคนขับ)ทำให้น้องสาวเสียชีวิต
พ่อจึงไม่อยากสอนให้แม่ขับรถเพราะเป็นห่วงแม่
“แม้ว่าเราจะระมัดระวังและปฏิบัติตามกฎแล้วแต่ถ้าผู้อื่นไม่ปฏิบัติตามกฏอุบัติเหตุก็เกิดขึ้นได้”
 

 เช้าวันรุ่งขึ้นพ่อขับรถไปส่งหนูดีที่โรงเรียน
ระหว่างทางหนูดีถามว่า “พ่อคะ..ทำไมพ่อไม่สอนให้แม่ขับรถล่ะคะ”
พ่อตอบว่า “พ่อเป็นห่วงแม่” ขณะเดียวกันก็สอนเรื่องการขับรถตามกฎจราจรให้ลูกไปด้วย
"ไฟฉุกเฉินจะต้องเปิดใช้ตอนมีเหตุฉุกเฉินและต้องใช้ตอนที่รถจอดอยู่เท่านั้น"

“หากเราต้องการเลี้ยวซ้ายให้เปิดไฟเลี้ยวซ้ายก่อนและควรขับอยู่ช่องทางซ้าย
ไม่ควรอยู่ช่องทางอื่นแล้วเบียดรถคันอื่นเข้ามา และก่อนจะลงจากรถอย่าลืมมองรถด้านหลังก่อนลงทุกครั้ง”

ตอนเย็นเลิกเรียนแล้วหนูดีกับโชกุนรอพ่อมารับ นั่งอยู่นานจนคุณครูเข้ามาถามว่า
“ทำไมคุณพ่อยังไม่มารับค่ะ”
หนูดีก็ตอบว่าไม่ทราบ คุณครูจึงโทรไปหาคุณแม่ที่บ้าน

ผ่านไปสักพักคุณพ่อขับรถมาถึงโรงเรียน ภารโรงกำลังกวาดขยะบอกว่า “เด็กกลับไปหมดแล้ว”
พ่อขับรถวนหาลูกแต่ไม่เจอ จึงขับรถกลับบ้าน แม่เดินมาถามพ่อด้วยความกระวนกระวายใจ “ไหนลูกล่ะพ่อ”
พ่อส่ายหน้าบอกว่าหาลูกไม่เจอ ก็เลยตกลงกันว่าจะไปแจ้งความ

ขณะเดียวกันคุณครูขับรถมาจอดที่หน้าบ้าน หนูดีกับโชกุนลงมาจากรถและคุณครูบอกว่า
“ต้องขอโทษด้วยค่ะระหว่างทาง มีอุบัติเหตุขับรถไม่มีน้ำใจ .. ทำผิดกฎขับรถปาดหน้ากัน
จึงทำให้มาถึงบ้านหนูดีช้า..
และคุณครูพยายามโทรมาหาคุณแม่แต่โทรไม่ติดเลย”
คุณแม่หันไปดูที่เครื่องโทรศัพท์พบว่าวางหูไม่สนิทนั่นเอง


ในเวลาต่อมาพ่อได้ตัดสินใจสอนให้แม่ขับรถ ซึ่งแม่รับปากว่าจะปฏิบัติตามกฎจราจรอย่างเคร่งครัด
พ่อสอนแม่ตั้งแต่ ท่านั่ง..ลองเอาฝ่าเท้าเหยียบไปที่คลัชให้สุด หากเกียร์อัตโนมัติให้ใช้ฝ่าเท้าเหยียบที่แป้นเบรคให้จนสุด
การจับพวงมาลัย..มือซ้ายจะต้องอยู่ที่ ๙ นาฬิกา มือขวาจับอยู่ที่ ๓ นาฬิกาและหากเป็นทางวิบากให้ใช้นิ้วโป้งเกี่ยวพวงมาลัยด้วยปรับเบาะ..ต้องปรับเบาะให้พอดี ไม่สูงไปไม่ต่ำไป เวลานั่งแผ่นหลังต้องแนบสนิทกับพนักพิงตลอดเวลา
สายเข็มขัดนิรภัยพาดจากไหปลาร้าเฉียงลงไปที่กระดูกเชิงกราน กระจกมองข้างต้องปรับให้มองเห็นด้านข้างของรถเรา
กระจกมองหลังต้องปรับให้มองเห็นรถข้างหลัง และต้องเช็คระบบไฟก่อนจะออกเดินทาง

 
แม่หนูดีเริ่มขับรถได้แล้วแต่พอรถคันหลังบีบแตรแม่ก็ตื่นเต้นทำอะไรไม่ถูก

พ่อหนูดีจึงลงมาคุยกับคนขับรถคันหลังซึ่งเป็นพ่อของโชกุนจนเกือบทะเลาะกัน
พ่อของโชกุนพูดจาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวพร้อมขับรถปาดหน้าออกไป 

ตอนเย็นพ่อไปรับโชกุนที่โรงเรียน ระหว่างทางกลับบ้าน พ่อไม่ขาดเข็มขัดและยังถ่มถุยน้ำลาย/ทิ้งขยะออกไปนอกรถ
โชกุนก็เตือนพ่อและบอกว่าอยากมีครอบครัวเหมือนหนูดีบ้าง
พ่อก็ยิ่งหงุดหงิด “นี่..แกเป็นพ่อชั้นไปแล้วหรือไง” โชกุนได้แต่นั่งเงียบๆ อย่างหงอยๆ

ส่วนหนูดีนั่งคุยกับพ่อด้วยความร่าเริงตามประสาเด็ก เห็นป้ายสัญลักษณ์อันไหนไม่เข้าใจก็ถามพ่อก็สอน
ที่โต๊ะอาหารหนูดีถามว่าพ่อกับแม่ทะเลาะกับพ่อของโชกุนหรือปล่าว พ่อตอบว่า “เราแค่เข้าใจผิดกันนิดหน่อย”
หนูดีบอกว่า “สงสารโชกุนไม่อยากให้พ่อกับแม่โกรธพ่อของโชกุน”

เย็นวันนั้นพ่อแม่ของหนูดีจึงเดินไปหาพ่อของโชกุนที่บ้าน
แม่หนูดีบอกว่า “มาขอโทษเรื่องที่ทะเลาะกันและขอปรึกษาเรื่องการขับรถเสียงดังในโรงเรียนด้วย”
พ่อโชกุนตอบว่า “คุณจะมาสอนมารยาทการขับรถหรือไง ผมขับรถผิดกฎก็ไปแจ้งตำรวจสิ
ผมขับรถไม่ดีมันก็เรื่องของผม ถ้าจะมาคุยกับผมด้วยเรื่องแค่นี้ผมไม่มีเวลา ผมจะไปธุระ”

ว่าแล้ว..พ่อของโชกุนขับรถออกไปด้วยความเร็วและโดนตำรวจเรียก
เพราะไม่ขาดเข็มขัด / ใช้โทรศัพท์ขณะขับรถ / ไม่มีใบอนุญาต
มีเจ้าทุกข์แจ้งความไว้หลายรายว่ารถหมายเลขทะเบียนนี้ชนแล้วหนี
ผมขอจับคุณข้อหาขับรถโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของผู้อื่น
ขับรถชนผู้อื่นเสียหายแล้วไม่หยุดรถช่วยเหลือและ....อีกเยอะ

 

พ่อของหนูดีสอนว่าการจะขับรถออกต่างจังหวัดควรตรวจสภาพรถให้พร้อม
ตรวจเช็คลมยางตอนที่ยางเย็นหลังการใช้งาน ๑-๒  ชั่วโมงอาทิตย์ละ ๑ ครั้ง
ไม่ควรเช็คด้วยการใช้สายตาสังเกตุและกะเอง
เช็คหม้อน้ำ / แบตเตอรี่รถยนต์ / เติมน้ำกลั่น / ระบบไฟ / น้ำมันเครื่องอยู่ในปริมาณที่เหมาะสมมั๊ย

วันรุ่งขึ้นครอบครัวของหนูดีพากันไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด
บนรถพ่อหนูดี..พ่อสอนให้ลูกดูป้ายสัตว์ข้ามถนน ดูธรรมชาติสองข้างทาง พ่อแม่ลูกพูดคุยกันสนุกสาน

บนรถพ่อโชกุน..พ่อขับรถไปด้วยความเร็วสูงพาโชกุนไปดูรถแข่ง
โชกุนนั่งลุ้นด้วยความเคร่งเครียด พ่อขับรถไปจ่อท้ายคันหน้า เบรคไม่ทันหักหลบไปชนเสาไฟฟ้า
ครอบครัวหนูดีผ่านมาเห็นก็ลงไปช่วยและโทรแจ้ง ๑๙๑ ว่ามีอุบัติเหตุ

สัปดาห์ต่อมา...โชกุนฟื้นขึ้นมาที่โรงพยาบาล
คุณหมอบอกว่าสมองของโชกุนได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง
ทำให้เสียความทรงจำ โอกาสหายมีน้อยมาก

พ่อของโชกุนนั่งอยู่บนรถเข็น “โชกุนพ่อขอโทษนะลูก”
หันมาทางพ่อหนูดี “ผมผิดเองที่ขับรถไม่ระมัดระวัง”

หนึ่งเดือนต่อมา...พ่อของโชกุนขับรถมีมารยาทปฏิบัติตามกฎทุกอย่าง แถมยัง เลิกนิสัยถ่มถุยทิ้ง ไปเสียสิ้น
ไปรับโชกุนที่นั่งบนรถเข็นด้วยอาการไม่รับรู้อะไร พ่อของโชกุนบอกว่า 
“หลายคนสูญเสีย เพราะความประมาท ถ้าเป็นไปได้ผมไม่อยากให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับใครอีกเลย”

......

อย่ารอให้เกิด..แล้วค่อยแก้ไข..มันอาจจะสายเกินไป
ช่วงนี้หน้าฝน น้ำนอง ถนนลื่น
ตรวจสภาพรถให้พร้อม ขับรถด้วยความระมัดระวัง และดูแลสุขภาพกันด้วย..นะคะ

......


ออกจากห้องอบรมก็ไปทดสอบสายตาทางลึกและตาบอดสี
คุณพี่ที่ทำการทดสอบเล่าว่า
"มีหลายคนอดหลับอดนอน เล่นเกมส์จนสายตาเสียบอดสีไปเลยก็มี พี่ให้กลับไปหลายคน"
ฝากให้ช่วยกัน "ถนอมสายตา" กันด้วยนะ เพราะการทดสอบนี้เป็นพื้นฐานหากสายตามีปัญหาก็จะไม่ผ่านเลย

 
นั่งรอจ่ายตังค์..อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป..คว้าไหมจับเข็มขึ้นมา..ถัก..ถัก..ถักหัวหมี


 จ่ายตังเรียบร้อย ๖๕๕ บาท
ค่าคำขอ ๕ บาท / ค่าแก้ไขรายการ ๕๐ บาท/ค่าใบอนุญาต ๕๐๐ บาท/ค่าบริการถ่ายรูปและพิมพ์ใบอนุญาต ๑๐๐ บาท
ได้มาแล้วค่ะ "ใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคล" แบบใหม่  


นั่งถัก "หัวหมีที่ขนส่งพื้นที่ ๓ " ได้เท่านี้..เก็บเข้ากระเป๋าก่อน..ต้องเดินทางต่อค่ะ


จาก "บางจาก" จะไป "สะพานตากสิน" ให้ไวก็ต้อง "รถไฟฟ้าบีทีเอส"

 
ซื้อตั๋วเสร็จแล้ว รถมาพอดีไปขบวนนี้กันเลยค่ะ
ตั้งแต่สถานีบางจาก(พระโขนง) ไปถึงสถานีแบริ่ง (บางนา) เพิ่งเปิดใช้เมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา
ถ้าเป็นตั๋วแบบเที่ยวเดียวในตั๋วจะยังมีให้เห็นแค่ E9 อ่อนนุช ส่วนตั๋วแบบเติมเงินมีปรับเปลี่ยนไปแล้ว

 
บนรถไฟฟ้าบีทีเอส..ใครจะยืน ใครจะนั่ง มักไม่มีใครใส่ใจใคร
ผู้คนส่วนมากจะง่วนอยู่กับการลูบไล้มือถือเครื่องโปรด
นรองเป็นคนส่วนน้อยหรืออาจเป็นคนเดียวบนขบวนรถในวันนี้หรืออาจจะเป็นคนแรกก็อาจเป็นได้
ที่มานั่ง "ถักโครเชต์" ท่ามกลาง "อุปกรณ์ไอทีไฮโซไฮสปีด" บนรถไฟฟ้าแบบนี้

ฉะนั้น..หมีตัวนี้ก็ไม่ธรรมดา..นะคะ..ขอบอก

 "เน็กซ์สเตชั่น..สยาม" เสียงหวานมาเชียวค่ะ..
ลงค่ะ..ต้องลงที่สถานีสยามเพื่อเปลี่ยนขบวนรถไปเส้นทางสายสีฟ้าตามในตั๋ว

 สถานีสยามเป็นสถานีที่ผู้คนเยอะแยะเต็มไปหมด
ในภาพผู้คนกำลังยืนรอเข้าคิวเพื่อไปราชเทวี..พญาไท..หมอชิต

ไปสวนจตุจักรก็ได้ค่ะ

 
นรองเลือกขบวนนั่งไปสนามกีฬาแห่งชาติก่อน..ไม่รีบ..เดี๋ยวค่อยย้อนกลับมา



จากสถานี "สนามกีฬาแห่งชาติ" ไปยังสถานี "สะพานตากสิน"
ขบวนนี้ที่นั่งว่างเยอะค่ะ แต่นรองจะไม่ปล่อยเวลาให้ว่าง
หยิบเข็มและไหมขึ้นมา...ถัก..ถัก..ถัก...ถักหมี

 
ในที่สุด "หัวหมี" ก็ได้คลอดออกมาเสร็จเรียบร้อยบนรถไฟฟ้าบีทีเอส
เส้นทาง "สนามกีฬาแห่งชาติเป็นสถานีต้นทางและสถานีวงเวียนใหญ่เป็นสถานีปลายทาง"

 

ถึงแล้วจ้ะ..สถานีสะพานตากสิน

 
ยืนมองหาเป้าหมายปลายทางที่บนสถานีนี้
อ่า .. เจอแล้วล่ะ..นรองจะไปที่นี่ค่ะ .. จะไปถักหมีหรือปล่าว .. ตามมาค่ะ



บันไดเลื่อนที่ช่องทางออกนี้ .. เป็นทางขึ้นค่ะ

 

จะลง..ต้องเดินลงไปเอง



รถสองแถวเยอะแยะไปหมด .. คงจะเป็นคิวเขาล่ะ



ป้ายบอกให้ตรงเข้าไปในซอยนี้แหละ



ด้านซ้ายมือเป็นอาคารเจ้าพระยาทาวเวอร์



ส่วนด้านขวามือเป็น..บางรัก บาซาร์..ค่ะ


จากสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส "สถานีสะพานตากสิน" เดินเข้ามานิดเดียวเองก็ถึงแล้วค่ะ "โรงแรมแชงกรี-ลา"
มานั่งถักหมีหรอ..ก็ใช่นะสิคะ



ไปที่ห้องนี้ล่ะ



ก่อนจะไปหาที่นั่งถักหมี..ขอลงทะเบียนเข้าไปปฏิบัติภาระกิจก่อนนะคะ


วันนี้เปิดตัวโปรแกรมเวอร์ชั่นใหม่ ด้วยหน้าที่จึงต้องมาฟังว่ามีฟังก์ชั่นไหน
มีความสามารถใดที่เหมาะสมกับลักษณะการทำงานของบริษัทบ้าง..ที่สำคัญ..ต้องถูกแล้วดี (จะมีไหมหนอ)
แต่ขอไม่กล่าวในรายละเอียดของผลิตภัณฑ์..จะพามาชมบรรยากาศกันนะคะ




ผ่านจุดลงทะเบียนก็จะเจอกับ "นางฟ้า" น่ารักเชียวค่ะ


ขอให้น้องนางฟ้าช่วยทำมือ OK หน่อยค่ะ
จะเอามาฝากพี่ๆ เพื่อนๆ ชาวโอเค .. ก็เลยได้ภาพนี้มาฝากกันค่ะ




ขอนั่งทำงานก่อนค่ะ



ช่วงเช้าจัดห้องใหญ่มอนิเตอร์สามตัว ช่วงบ่ายแบ่งครึ่งเป็นสามห้องย่อย ก็ยังเต็มทุกที่นั่ง
แต่ตอนนี้พักกลางวันแล้วค่ะ



งานล่ารางวัลตามบูธเป็นของชอบและถนัดค่ะ

มาเจอ "หมี" เต็มไปหมด



แค่ให้นามบัตรก็ได้มาแล้ว..ก็เอาสิ..เอาไปฝากลูกสาว



 จัดเตรียมเบรคสำหรับในภาคบ่าย 

มื้อกลางวันก็ตามอัธยาศัย..ตัวใคร..ก็..ตัวใคร หรือ "เอาอยู่" ตามแบบพี่ชาลี ก็ได้ค่ะ

 
นรองยังไม่หิวจึงไม่กินกลางวัน...เก็บท้องไว้กินเบรค..(งกเน้อะ)
หาที่นั่งเงียบๆ ดีกว่า..เหมาะให้นั่งถักหมีมั๊ยคะ



ไม่มีใครสนใจค่ะ..ว่าใครจะทำอะไร..นั่งได้..แต่อย่ายกกลับบ้านก็แล้วกัน
ยังรู้สึกดีใจกับรางวัลที่ได้มา..ขอถ่ายรูปมาโชว์หน่อยนะ..น่ารักเหมือนกันนะเนี่ยะ.."หมีไอที"



ไม่มัวเสียเวลาล่ะ..ขอถัก "ขาข้างขวา" ของหมีดีกว่า

บรรยากาศเงียบๆ กับบทเพลงบรรเลงเบาๆ  เอาใจจดจ่ออยู่กับปัจจุบันขณะ
ไม่ถึงสิบนาทีก็ได้ครึ่งแข้งของหมีแล้วค่ะ



เมื่อตอนเช้า "หัว" บนรถไฟฟ้า มาตอนนี้ "ขาข้างขวา"  ที่แชงกรี-ลา
เหลือขาข้างซ้ายเก็บไว้ก่อน ยังคิดไม่ออกว่าจะไปถักที่ไหนดี




แต่ยังพอมีเวลาอีกหน่อยขอ "หู" อีกสองข้าง..เสร็จพอดี



เก็บชิ้นงานหมีเข้ากระเป๋าก่อน
ไปฟังเรื่องราวน่าสนใจในภาคบ่ายให้เรียบร้อยก่อน


เย้..ได้เบรคสักที





แค่นี้ก็อิ่มท้องแล้วค่ะ



 บรรยากาศแบบนี้จวนจะได้เวลากลับบ้านกันแล้ว



แต่นรองยังไม่กลับค่ะ...ขอเก็บดอกไม้มาฝาก "พี่สาวชบา" ก่อน


ชุดนี้เยอะเลย..ฝาก "ท่านผู้อ่านที่รัก" ทุกคนนะคะ 


งานเลิกแล้วล่ะ..คนมีรถต่างก็แยกย้ายพากันเอารถไปจอดบนถนน



ช่วงใกล้เลิกงาน วันศุกร์ ฝนตกหนัก รถติดหนึบ..มโหฬาร




กลับเข้ามานั่งนิ่งๆ อยู่กับขาหมีดีกว่า
ขาข้างซ้าย..ว่าจะเก็บไปถักตอนล่องเรือในคลองแสนแสบขากลับบ้านแล้วเชียว..แหม..เสียดายยย..จัง...ฝนตกซะก่อน
ขาซ้าย..ก็เลยเสร็จที่นี่



ท่านคะ.."หมีสีฟ้า" ตัวนี้ธรรมดาซะที่ไหน
"หัว" เริ่มถักที่ขนส่งพื้นที่ ๓ มาเสร็จบนรถไฟฟ้าบีทีเอส
"ขาและหูซ้ายขวา" มาถักและเสร็จที่โรงแรม

แล้ว "ตัว" ล่ะเสร็จไหน...?...อย่าเพิ่งเหนื่อยนะคะ...ตามไปเรื่อยๆ ค่ะ


 
ออกมาดูฝนหน่อย..ดูสิ..เธอยังไม่หยุดเลยแถมยังพาลมมาด้วย


 

 





  
ฝนจะตกก็ตกไป รถจะติดก็ติดไป ไม่รีบไปไหน พรุ่งนี้วันหยุด
กลับไม่ได้ก็จะนอนที่แชงนี่ล่ะ...พูดซะดูหรูเชียว...คงได้แค่นั่งหลับอยู่แถวๆ ล๊อบบี้หนะ
แหม..เราเป็นสาวก็แล้ว เป็นนางก็แล้วจะมานั่งหลับในที่โล่งโอ่โถงเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า
มีไหมกับเข็มอยู่ในมือก็..ถัก..ถัก..ถัก..ไปสิ...สักพักก็ได้มาอีก..สองหัวกับสองหู
รวมวันนี้ถักชิ้นงานหมีได้ "สามหัว สองขา สี่หู" คงจะดูประหลาดถ้าประกอบเป็นหมีหนึ่งตัว
แต่นั่นเป็นชิ้นงานของ..."หมีตัวที่สาม" สำหรับคำตอบที่สามด้วยค่ะ

นั่งถักหมีอยู่ที่แชงกรี-ลา...สามชั่วโมงครึ่ง...ย้ายไปนั่งถักตรงไหนบ้าง...จะเล่าต่อในเอ็นทรี่หน้าค่ะ...

 
นาฬิกาบอกเวลา ๑๙.๒๐ น. แวะเข้าห้องน้ำก่อนออกเดินทางกลับบ้าน




ผ่านจุดลงทะเบียนเมื่อเช้า..เขาเก็บเรียบร้อย..ไม่มีใครแล้ว


ฝนหนักหยุดแล้ว..แต่ฝนเล็กน้อยยังพอมีบ้าง..สถานีรถไฟฟ้อยู่ข้างหน้าเดินไปคงจะไม่ทันเปียก



ตรวจสอบเส้นทางให้เรียบร้อยก่อน หากท่านใดจะไปสนามบินสุวรรณภูมิไปด้วยกันได้นะคะ
จากสถานีสะพานตากสิน ไปลงสถานีสยามเปลี่ยนขบวนรถ ไปลงสถานีพญาไท ต่อแอร์พอร์ตเรลลิงค์ค่ะ



หนึ่งทุ่มสี่สิบนาทีเห็นจะได้..มาถึงสถานีสยามค่ะ
ไม่รีบค่ะ..นานๆ จะได้เข้าเมืองสักที ขอเดินเล่นดูบรรยากาศยามค่ำคืนก่อน



 












 
ขบวนรถมาพอดี..ให้คนเมืองขึ้นไปก่อน..นรองไม่รีบ


จากสถานีสยาม...ผ่าน..สถานีราชเทวี..แล้วก็ถึง..สถานีพญาไท


 
มีป้ายบอกทางตลอดค่ะ..รับรองไม่หลง


มีแผนที่บอกให้ทราบสถานที่บริเวณสถานนี้ด้วย

 
ยืนอยู่บนสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสค่ะ มองไปด้านหน้าก็คือทางเชื่อมไปสถานีแอร์พอร์ตเรลลิงค์  



เดินตามกันไปได้เลยค่ะ


 
ตรวจดูราคาค่าโดยสารก่อนซื้อตั๋วค่ะ


ห้องจำหน่ายตั๋ว รถไฟฟ้าธรรมดาราคาตามตารางด้านบนและจอดทุกสถานี




รถไฟฟ้าด่วนพญาไทยังไม่เคยนั่ง ไปคัดลอกข้อมูลจากเว็บ http://airportraillink.railway.co.th มาเรียนรู้ไปพร้อมกันค่ะ

รถไฟฟ้าด่วนพญาไท (Phaya Thai Express Line) เปิดให้บริการตั้งเเต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2554
เป็นขบวนรถไฟฟ้าด่วนให้บริการรับ - ส่งผู้โดยสารระหว่างสถานีรถไฟฟ้าพญาไท และสถานีรถไฟฟ้าสุวรรณภูมิ
ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 17 นาที ให้บริการผู้โดยสารได้ 170 ที่นั่ง และมีรถไฟฟ้าให้บริการทุก 40 นาที
อัตราค่าโดยสาร ราคาพิเศษช่วงเเนะนำ 90 บาทต่อเที่ยว 150 บาท (ไป - กลับ ใช้ได้ภายใน 14 วัน )
ในปัจจุบันมีผู้โดยสารที่ใช้บริการรถไฟฟ้าด่วน เฉลี่ยวันละประมาณ 1,800 - 2,000 คน
ให้บริการทุกวัน ตั้งเเต่เวลา 06:00 - 24:00 น.



รถไฟฟ้าแบบธรรมดา..เลือกสถานีแล้วหยอดเงินไป..ได้เหรียญมาก็ผ่านเข้าไปได้แล้วค่ะ




สถานีพญาไทเป็นสถานีต้นทาง..ดูท่าทางแล้วนรองจะได้ไปมั๊ยหนอ..สองทุ่มสิบนาทีแล้วหนอ

 



คนเยอะแยะ(ทั้งด้านนอกและด้านใน)ขนาดนี้...คิดว่านรองจะไปมั๊ยคะ
ไปสิคะ..ขอแค่ให้ได้วางสองฝ่าเท้าลงบนพื้นขบวนรถก็พอ..ที่จับไม่ต้องแต่รับรองไม่ล้ม
 




ปล.พอขบวนรถมาถึงสถานีหัวหมากจะมีเสียงดัง  เป็นความปกติของระบบ(มีสติกเกอร์ติดบอกให้ทราบ)
ตอนนั่งครั้งแรกพอได้ยินเสียงดังก็ตกใจค่ะ...มองหาประตูฉุกเฉินเลย(โชคดีไปที่หาค้อนไม่เจอ)

ใช้เวลายี่สิบนาทีก็ลงสถานีปลายทาง..แต่ถ้าหากท่านจะไปสุวรรณภูมิไม่ต้องลงตามมานะคะ..นั่ง(ได้แล้ว)ต่อไปอีกค่ะ




จากสถานีสะพานตากสินไปยังสถานีสุวรรณภูมิใช้เวลาเพียง ๑ ชั่วโมงเองค่ะ
เลือกใช้เส้นทางนี้จะทำเวลาได้ดีที่สุดค่ะ



สะพานลอยยาวเกือบเท่าขบวนรถไฟ..ตามมานรองจะพาขึ้นไปข้างบนค่ะ



 

มาเก็บภาพยามค่ำคืนกันค่ะ...ภาพนี้มุ่งหน้าไปพระรามเก้า


ภาพนี้ช่องทางขวามาจากสุวรรณภูมิค่ะ



ด้านล่างจะเป็นรถมารอรับผู้โดยสารจากขบวนรถไฟฟ้าแอร์พอร์ตเรลลิงค์ค่ะ

และวันนี้...สวัดิภาพก็ได้ไปส่งนรองถึงบ้านเรียบร้อย...ขอบคุณค่ะ...

ราตรีสวัสดิ์สำหรับค่ำคืนนี้...หมียังไม่เสร็จ...รอให้ถึงพรุ่งนี้





อรุณสวัสดิ์ค่ะ...เช้าวันนี้วันเสาร์...อากาศเย็นกำลังดี

มาพบกับ "ตัวหมี" ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยรามคำแหงค่ะ



ไม่ได้ถักไปวิ่งไปนะคะ..เดี๋ยวหมีหัวเบี้ยว



นั่งนิ่งๆ ใจนิ่งๆ แป๊บเดียวเองคะ..





การถัก "ตัวหมี" ต้องใช้ไหมสีกลุ่มพร้อมกัน เพื่อไม่ให้ไหมพันกันต้องมีพื้นที่กว้างขวางพอสมควร
นรองก็เลยเลือกมาถักที่สนามกีฬารามคำแหงค่ะ..จะไปนั่งที่ "ราชมังคลากีฬาสถาน" ก็เกรงว่าจะใหญ่ไป



สนามหญ้าน่านอนเล่นจัง..วิ่งไม่ไหว..หนักพุง



ถักตัวหมีเสร็จแล้วก็ออกกำลังกายกันหน่อย





ปั่นจักรยานสักสองสามจึ๊กก็พอล่ะ
พี่ๆ เพื่อนๆ อยู่หรือไม่อยู่แถวรามคำแหง มาใช้บริการได้นะคะ...ฟรีค่ะ




แวะชื่นชมดมดอม "ลีลาวดี" สักหน่อย




ห้อม...หอม...ค่ะ


หิวข้าวววว...แวะร้านประจำ "ร้านอาหารโรง ๓" ใกล้สนามกีฬา ใกล้ลีลาวดีนี่ล่ะ
ราคายี่สิบห้าบาทเอง..ราดสองอย่างสักสองจานเน้อะ



ถั่วต้ม ยำมะม่วง ก็มีขายที่ร้านผลไม้นี่ค่ะ



คนเยอะเชียว..เพราะเป็นเวลาเที่ยงพอดี




ท้องอิ่มแล้ว...ถักแขนหมี...ต่อดีกว่า




แขนหมีเสร็จแล้ว..ไปนั่งท่อง..กอ เอ๋ย กอ ไก่ ที่ "ผนังอาคารสระหลวง" กันดีมั๊ย



วันนี้ลูกสาวมีสอบสองวิชาใน..โครงการทดสอบความรู้..ของ บริษัท เสริมปัญญา จำกัด
วิชาภาษาไทย ๐๘.๐๐ - ๑๐.๐๐ น.  และ วิชาสังคมศึกษา ๑๐.๓๐ - ๑๒.๐๐ น. 


นั่งรอลูกสาว..จนคลอด"ตัวกับแขนหมี" ที่นี่เลยค่ะ





และนี่คือชิ้นส่วนของ "หมีสีฟ้าตัวที่สอง" รางวัลสำหรับคำตอบที่สอง "คุณพี่ hayyana" ค่ะ



การประกอบร่างหมี...ต้องมีอารมณ์ดี...ต้องมีสมาธิด้วย

หากอารมณ์ไม่ดี หน้าตาบูดบึ้ง แล้วมานั่งประกอบหมี

หมีหน้าจะง้ำ..แขนขาจะบิด..ปากจะเบี้ยว..หูจะลู่..ตาจะเหล่..จมูกจะบาน คงไม่มีใครอยากได้

คล้ายใบหน้าคนเวลาโกรธ .. ที่ไม่มีใครอยากมอง

ฉะนั้น..ใจต้องนิ่ง..ไม่วุ่นวาย..หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกผ่อนคลาย

แล้วค่อยๆ บรรจงลงมือประกอบร่างหมี





เมื่อหมีพร้อมนรองจะกดปุ่มปล่อย "คาราวานหมี" ทันทีค่ะ

คำตอบที่หนึ่ง...รอนิดนึง...นะคะ

......

วันนี้วันเสาร์จ้ะ...ที่กรุงเทพแดดจ้า..ไปไหนไม่ได้เพราะ...แดดมาต้องรีบตาก

ตากผ้าเอาไว้เต็มเลยค่ะ...ระหว่างรอผ้าแห้ง..มาแต่งหน้าหมีกันดีกว่า

เสร็จแล้วล่ะ..."หมีอุตสาหะ"...ตัวที่สอง

ขอบคุณค่ะ .. พี่ทุนดี ..ที่ให้ชื่อ

^__^

 

 
 คุณพี่  "hayyana" มารับหมี  "หมีอุตสาหะ" ด้วยจ้า


........


ขอขอบคุณบทเพลง  "ที่แห่งนี้"

 

 

ขอขอบคุณทุกๆ กำลังใจที่มีให้กันเสมอมา

มีความสุขในทุกๆ วันนะคะ

...สวัสดีค่ะ...

_/\_

โดย นรอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net