วันที่ อังคาร กันยายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ของดีที่บางกระทุ่ม


               ในชีวิตผู้เขียนเคยคิดอยากทำอะไรหลายอย่างเมื่อเห็นผู้อื่นทำได้ดี อาทิวาดภาพ เล่นกีตาร์ เล่นกีฬา แต่พอได้ลงมือทำแล้วปรากฎว่าทุกสิ่งที่คิดไว้ไม่สมหวังดังตั้งใจสักอย่าง คำว่าความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั้น สำเร็จได้ก็จริงอยู่แต่ก็ไม่ได้ดังที่เราเห็นคนอื่นทำได้ดีอย่างง่ายดาย เช่นพอฝึกหัดเล่นกีตาร์ดูคนอื่นเล่นสะบัดนิ้วโยกไปมาง่าย พอเราทำมั่งก็เก้ง ๆ กัง ๆ หัดอยู่ทุกวี่วันก็พัฒนาการได้แค่เล็กน้อยไม่เห็นจะรุ่งไปได้ไกลเกินกว่านั้น พอมาวันนี้ก็พอนึกขึ้นได้ว่านั่นไม่ใช่หนทางของเรา มนุษย์แต่ละคนทักษะความสามารถสมองถูกสร้างพัฒนาการมาให้มีจุดเด่นจุดด้อยต่างกัน นั้นคือหนทางของเขา นี่ก็คือหนทางของเรา อย่างโบราณว่าไว้ "เห็นช้างขี้ขี้ตามช้าง" หรือภาษิตภาคเหนือ "ตางหนู หนูไต่ ตางไหน่ ไหน่เตียว"

               เรื่องกล้วยก็เหมือนกันหากเข้าไปดูถึงที่มาที่ไปกว่าจะมาเป็น "กล้วยตาก" แห่ง อ.บางกระทุ่ม จ.พิษณุโลก อันเลื่องชื่อไปทั่วแคว้นแดนไทยได้นั้น และกว่าจะมาถึงมือผู้บริโภคแต่ละขั้นตอนกรรมวิธีการผลิตที่ละเอียดอ่อนแฝงไว้ซึ่งภูมิปัญญาแห่งท้องถิ่นไทยนั้น มันไม่ใช่เรื่องกล้วย ๆ เอาเสียเลย

               นับตั้งแต่คัดสรรกล้วยน้ำหว้าดิบสายพันธุ์ลิ่อ่องที่ได้ขนาดจากสวนและวางใจได้เรื่องคุณภาพ นำมาบ่มคลุมด้วยผ้ายางจำนวน 2 คืน นำไปปอกตากแดดจำนวน 2 แดด จากนั้นนำมากดด้วยมือเปล่าให้แบนโดยให้ได้ขนาดความแบนที่ใกล้เคียงกันทึ่สุด (ต้องใช้ความชำนาญของคนทำ)แล้วนำไปตากแดดอีกครั้งจำนวน 2 แดด จากนั้นก็เข้าสู่ขบวนการอบด้วยน้ำผึ้งเพื่อให้มีรสชาติหวานหอมน่ารับประทานก่อนบรรจุใส่ถุงส่งไปวางจำหน่ายต่อไป

               กล้วยที่ดีที่สุดเหมาะแก่การทำกล้วยตากต้องมาจาก อ.บางระกำ จ.พิษณุโลก เท่านั้น กลุ่มแม่บ้านเกษตรกรแห่งบ้านไร่ หมู่ 3 ต.บางกระทุ่ม อ.บางกระทุ่ม จ.พิษณุโลก ต่างยกนิ้วให้เป็นเอกฉันท์ หากเป็นกล้วยจากที่อื่น ๆ แล้วก็ต้องมีความเสี่ยงเรื่องคุณภาพอาทิ ตากออกมาแล้วไม่เป็นสีเหลืองอร่ามทั้งลูกมักจะมีรอยด่างสีขาวคล้ายเชื่อรา ทำให้ผลิตภัณฑ์ด้อยค่าราคาตก หรือเก็บรักษาไว้ได้ไม่นานวัน ลองสอบถามว่าแล้วทำไมชาวบ้าน อ.บางระกำ ไม่ผลิตกล้วยตากกันเอง คำตอบก็คือเคยมีคนทำมาก่อนแล้วแต่คุณภาพรสชาติไม่ได้มาตรฐานเช่นจาก อ.บางกระทุ่ม อาจเป็นด้วยเหตุว่าสภาพอากาศแต่ละท้องถิ่นที่แตกต่างกัน อ.บางระกำมีน้ำท่วมขังเป็นประจำทุกปีอากาศเย็นสบายกว่า อ.บางกระทุ่ม ที่อากาศร้อนอบอ้าว

               ช่วงนี้ฤดูฝนการตากกล้วยเป็นไปด้วยความยากลำบากต้องเล่นล่อเอาเถิดกับฟ้าฝน หากมีฝนตกก็ต้องรีบคลุมด้วยผ้ายางกันฝน รายได้ของเกษตรกรกลุ่มแม่บ้านที่นี่แรงงานวันละสามร้อยบาทยังเป็นเพียงแค่ความฝันในวิมานเมฆ จะเล่าให้ฟังยังไม่ต้องเชื่อทั้งหมดก่อนจะได้ไปพูดคุยกับกลุ่มแม่บ้านแล้วค่อยมาต่อว่ากัน ค่าปลอกกล้วยกะละมังละ 1 บาท (ภาพกะละมังประกอบ)ค่าตากกล้วยกะละมังละ 3 บาท ค่ากดกล้วยด้วยมือเปล่าให้แบนกะละมังละ 10 บาท ทำงานทั้งวันเก่งแสนเก่งอย่างไรก็ได้แค่ไม่เกินวันละหนึ่งร้อยบาทเท่านั้น "อาชีพรับจ้างนั่งทำกล้วยตาก คืออาชีพของคนที่ไม่รู้จะไปทำงานอะไรอีกแล้ว" ดีกว่าอยู่บ้านเปล่า ๆ ไม่มีงานอะไรทำ ชายสูงอายุอาชีพทำกล้วยตากเว้าซื่อ ๆ จ่มให้ฟัง

               เคยมีคนนำเครื่องมือกลนำมาบดกล้วยให้มีรูปทรงแบนแทนแรงงานที่บดด้วยมือ ผลสุดท้ายก็ไปไม่รอดต้องกลับมาบดให้แบนด้วยมือเหมือนเดิม เพราะเครื่องมือกลการกดน้ำหนักไม่ได้มาตรฐานทำให้รูปทรงแบนมาก แบนน้อย ไม่ได้ขนาดเหมือนกดแบนด้วยมือชาวบ้านทีเชี่ยวชำนาญมานานปี&nb

               เรื่องการทำมาค้าขายเรา ๆ ท่าน ๆ ย่อมคุ้นเคยกับคำว่า "ขาประจำ" "และขาจร" ยังไงขาประจำย่อมราคาย่อมเยา ขาจรก็ต้องราคาแพงกว่าเป็นของธรรมดาการทำมาค้าขาย แต่ที่นี่ "บางกระทุ่มโมเดล" ไม่ใช่อย่างนั้นเลย ขาประจำต้องราคาแพง ส่วนขาจรต้องราคาถูกกว่า งงกันไหม วิสัชนาทกล้วยน้ำหว้าลิอ่องหากซื้อจากสวนที่เป็นขาประจำแล้วความน่าเชื่อถือคุณภาพไม่ต้องตรวจสอบเชื่อกันได้สนิทใจ จะโก่งราคากันยังไงก็ต้องจำใจซื้อเพราะรู้ว่ามาจากสวนที่ดีมีคุณภาพ แต่หากขาจรนำกล้วยน้ำหว้าลิอ่องมาขายความน่าเชื่อถือก็แทบไม่มีต้องวัดดวงกันเอาเอง คุณภาพก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรเมื่อนำไปทำเป็นกล้วยตากออกมาแล้ว ด้วยเหตุฉะนี้ราคาค่างวดจะไปเรียกร้องเหมือนดาราขาประจำนั้นบ่ได้ดอก

               นับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีน่าสรรเสริญกลุ่มแม่บ้านเกษรตกรบ้านไร่ หมู่ 3 อ.บางกระทุ่ม จ.พิษณุโลก ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ได้สืบสานการทำกล้วยตากไว้ให้เป็นมรดกของดีที่ทรงคุณค่าคู่ฟ้าเมืองไทยสืบไป ไม่ว่าโลกาภิวัฒน์จะหมุนผ่านเนิ่นนานไปถึงไหน รายได้ค่าจ้างแรงงานจะปรับเปลี่ยนเป็นไปอย่างไร แต่วันนี้เกษตรกรกลุ่มแม่บ้านของที่นี่กลับมีใจรักในอาชีพทำกล้วยตาก ยากยิ่งนักที่จะมีใจไปยึดอาชีพอื่น มาทดแทน.-

กะละมังใบเขื่องใส่กล้วยข้างกาย  บดแบนกล้วยกะละมังละ  10  บาท

ตากกล้วย  กะละมังละ  3  บาท

ไม่มีโต๊ะทำงาน  นั่งราบกับพื้นปูด้วยผ้ายาง

บดแบนด้วยมือแล้วต้องนำมาเรียงเป็นแถวในกะละมัง  จากนั้นเป็นขั้นตอนนำไปตากแดด

มีขันน้ำเปล่าไว้หยอดใส่กล้วยทำให้บดด้วยมือเข้ารูปทรงแบนได้ง่าย

บรรจุใส่ถุงก่อนส่งไปวางจำหน่าย

บางกระทุ่มเป็นพื้นที่ราบลุ่ม  ไม่มีภูเขา  มีน้ำท่วมขังทุกปีที่นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก  แต่ปีไหนไม่ท่วมนั้นแหละเป็นเรื่องเหลือเชื่อ

น้ำท่วมก็มีส่วนดีบ้าง  ปลาน้ำจืดชุกชุม  ชาวบ้านออกจับปลามาเป็นอาหารและที่เหลือนำไปจำหน่าย

พื้นที่ไม่มีน้ำท่วมขัง  ทำนาข้าวเขียวชอุ่มตลอดสองข้างทางก่อนเข้าสู่ อ.บางกระทุ่ม

ข้าวในนาเขียวขจีดูเพลิดเพลินจำเริญตา

ถนนสายพิษณุโลก - อ.บางกระทุ่ม  เป็นถนนสองเลนร่มรื่นมีต้นไม้ใหญ่เรียงรายตลอดเส้นทาง

THE  END

 

**********************************************************************************

โดย นายสารถี

 

กลับไปที่ www.oknation.net