วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไอ้จำเลยบ้า


ไอ้จำเลยบ้า

โดย  

“ศ. กาญจนา”

               

                ฮงเป็นคนหนึ่งในหมู่เพื่อนรักของผม รับราชการอยู่มหาดไทย เคยช่วยทางการบำบัดทุกข์บำรุงสุขและปราบคนโกงมานักต่อนัก มีอยู่หนหนึ่ง มีไอ้คนร้ายที่มีอิทธิพลออกเงินกู้ให้ชาวบ้าน แล้วไปเติมยอดกู้ในสัญญาเอาตามใจชอบ  แล้วบางทีมันยังไล่ตามทวงหนี้ถึงบ้านถึงช่อง  จนชาวบ้านเดือดร้อนกันไปทั้งบาง ระหว่างที่คดีที่ไอ้เจ้าหนี้เงินกู้ตัวดีมันโดนเล่นงานข้อหาฉ้อโกง เรื่องยังไม่จบคาราคาซังอยู่ในศาล ฮงก็เกษียณอายุออกมาก่อน เลยต้องจากท้องที่นั้นไปอยู่บ้านนอกกับครอบครัวและวงศาคณาญาติ

 

                วันหนึ่งฮงได้รับหมายศาล ให้มาให้การตามที่จำเลยมันขอสืบพยาน จำเลยคนนี้ก็คือไอ้บ้าจอมโกงนั่นเอง ฮงเดินทางกลับไปศาลในท้องถิ่นเดิมที่ตนเคยรับราชการ เพื่อตอบคำซักค้านของทนายจำเลย ฮงรู้ตัวว่าคำให้การของตนวันนี้ หากเพียงตอบว่าใช่หรือไม่ใช่เท่านั้น จะเป็นประโยชน์ต่อจำเลยอย่างมาก เพราะทนายจำเลยคนนี้ฮงรู้จักดี มันรอบจัดจนน่าเป็นห่วง เผลอๆจะทำให้ไอ้บ้าจอมโกงพ้นผิดเอา ดังนั้นเมื่อการซักพยานเสร็จสิ้น ฮงตัดสินใจขออนุญาตศาล ขอชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ด้วยเหตุผลที่ว่าตนเคยรับราชการอยู่ที่นี่และดูแลเรื่องนี้มาก่อน เพื่อศาลจะได้ข้อมูลที่ถูกต้องครบถ้วนในทุกๆด้าน เมื่อศาลอนุญาต ฮงก็รายงานเรื่องราวความเป็นมาอย่างละเอียด จนกระทั่งศาลและผู้ฟังคำพิพากษาทุกคนเข้าใจเรื่องได้ถูกต้องว่า ไอ้จำเลยบ้านี่มันเป็นผู้ร้ายชัดๆ ใช่แล้วครับ ไอ้บ้าจอมโกงนั่นมันเลยต้องติดคุกหัวโต

                 จากนั้น ฮงกลับไปอยู่กับญาติๆที่ต่างจังหวัด เมื่อข้าราชการรุ่นน้องๆพวกมหาดไทยมาแวะเยี่ยมคุยทีไร พวกนั้นก็จะได้ฟังเรื่องนี้จากฮงทุกคน ฮงหวังไว้ว่าจะได้เป็นอุทาหรณ์ในการปฏิบัติราชการของน้องๆ เพื่อความเป็นธรรมแก่ผู้บริสุทธิ์ และกำราบปราบปรามไอ้พวกโจรทุศีลให้หมดสิ้นไปจากแผ่นดิน

                 หลังจากนั้นอีกหลายปี ในปีหนึ่ง หมดเทศกาลทอดกฐินใหม่ๆ ฮงใส่บาตรพระร่วมกับลูกๆหลานๆที่หน้าบ้าน มีพระองค์หนึ่งรับบาตรแล้วสวดให้พรยาวเป็นพิเศษกว่าพระองค์อื่นๆ เมื่อฮงเงยมองท่าน ก็เห็นท่านจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว ท่านมีใบหน้าเอิบอิ่มด้วยบุญกุศลที่ได้สั่งสม ฮงยกมือไหว้เมื่อท่านเอ่ยลา ฮงรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาท่านมาก พยายามนึกเท่าไรก็นึกไม่ออก นึกไปถึงพระป่าที่สกลนครที่อาจจะจาริกมาที่นี่ ก็ไม่น่าจะใช่ ฮงพยายามนึกซ้ำๆอีกหลายครั้ง ผลที่สุดก็นึกออก พร้อมกับรู้สึกเย็นสันหลังวาบเข่าอ่อนยืนไม่ติด ฮงทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับยกมือพนมท่วมหัว ..สาธุ..........พระท่านคือไอ้อดีตจำเลยบ้าตัวแสบนั่นเอง ข้อสำคัญเมื่อกี้หลวงพี่ต้องจำเราได้แน่ๆแต่ไม่ได้ทัก คงจะกลัวเราลำบากใจ เลยได้แต่สวดมนต์ให้ศีลให้พร

 

                 ฮงเพิ่งจะซาบซึ้งถึงชาดกเก่าแก่เดี๋ยวนี้เองว่า องคุลีมาลกลับใจนั้นเป็นมหากุศลเพียงไร  ฮงหลับตาถอนหายใจยาวยกมือพนมท่วมหัวอีกที

            

โดย sorkanchana

 

กลับไปที่ www.oknation.net