วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นักเลงโต


นักเลงโต

โดย

"ศ. กาญจนา"

 

               เพื่อนรักของผมอีกคนหนึ่ง เป็นชายไทยแท้ รูปร่างเล็ก แต่ด้านน้ำใจแล้วหายห่วง คือหายห่วงเฉพาะตัวมันเอง แต่เพื่อนๆนี่สิห่วงมันชะมัด ด้วยเป็นที่รู้ๆกันว่าคนตัวเล็กรายไหนรายนั้น ล้วนแต่ปากเปราะชอบท้าตีท้าต่อย คุยโม้โขมงโฉงเฉง และชอบท้าเฉพาะตอนมีเพื่อนอยู่ด้วย  เพื่อนๆเข็ดเขี้ยวกันไปหลายคน ครั้นจะทอดทิ้งหนีไปก็ห่วงมัน

                           ชิป/หาย picture                 

 

                วันหนึ่ง เพื่อนผมคนนี้ทำเรื่องอีกจนได้ ตอนนั้นเรากำลังเรียนหนังสืออยู่ที่จุฬาฯ มันโดนพี่เขยที่เป็นนายอำเภอปทุมวันเล่นงานเสียตาเขียวปั้ด เพราะมันเมาแล้วกร่างส่งเสียงโวยวายจนเขาต้องหยุดมันด้วยกำลัง ใช่แล้วครับ พี่เขยของมันตัวยังกับยักษ์ พวกเราที่สนิทกับมันมากสองสามคนอดสงสารมันไม่ได้ และเราก็สนิทกับทุกคนในบ้านของมันด้วย เลยต้องรีบไปรับตัวมันออกมาจากบ้าน แล้วพาไปหาอะไรดื่มกินแก้ซวยเสียหน่อยตามธรรมเนียม เชื่อไหมครับกว่าจะหายซวยได้ก็ต้องสั่งโซดามาเพิ่มแล้วเพิ่มอีก และยังต้องสั่งเหล้าเพิ่มทีละกั๊กด้วย เพื่อให้มันผสมแล้วมันจะได้สมดุลกัน แต่แหม.... กว่าจะสมดุลจริงๆก็ชักจะตาลายแถมยังดึกกว่าที่เคย

                เมื่อขอร้องแกมบังคับมันว่า พอแล้วโว้ยกลับบ้านกันเถอะ เจ้าเพื่อนรักขี้เมาก็ยอมกลับ มันขับรถเบบี้เฟี๊ยตคันโปรดเป็นงูเลื้อย เราสามคนที่ไปด้วยก็นั่งอัดกันเสียแน่นรถ เพื่อนสองคนหุ่นน้องๆยักษ์ ส่วนผมที่เล็กกว่ายักษ์แต่ก็ยังใหญ่กว่าไอ้ขี้เมาพอควร เจ้าโชเฟอร์ขี้เมาของเราคงมีอารมณ์ค้างจากที่โดนพี่เขยยำมา และยิ่งมีพรรคพวกคู่ใจตัวเป้งๆอยู่แน่นรถ ก็นึกครึ้มอยู่ในใจ มันกำลังคิดว่า ถึงรถกูจะเล็กก็เล็กแต่รถนะเว้ย

                มีรถตามหลังคันหนึ่งกระพริบไฟขอแซง คงจะเห็นรถของเราแล่นไม่ค่อยจะตรงทางนัก เพื่อนผมมองกระจกหลังแล้วกัดฟันกรอด เอ...ของชักขึ้นเสียแล้วสิ เพื่อนผมคำรามค่อยๆพอได้ยินกันว่า เฮอะ!  แค่สามคนเท่านั้นเอง พอรถมันเริ่มแซงเท่านั้น เพื่อนผมมันไขกระจกลงแล้วตะโกนไปด้วยความปากเปราะ มันตะโกนออกไปได้แค่ครึ่งคำก็หยุดชะงักดื้อๆหน้าตาเฉย มันครึ่งคำจริงๆครับ ได้ยินมันตะโกนว่า “ไอ้เห้..” หรือไม่ก็ “ไอ้ห้า..” แน่ๆดังสนั่น พวกเรางงเต๊กมองตามท้ายรถคันที่เพิ่งแซงไป ปรากฏว่านอกจากมีคนนั่งหน้าสามคนแล้ว ยังเห็นคนยืนอัดกันอยู่ที่กระบะท้ายรถอีกเพียบ ท่าทางพวกมันกร่ำได้ที่กว่าพวกเราเสียอีก มิหนำซ้ำขนาดยักษ์วัดแจ้งทั้งนั้นเลย ....ส่วนสัตว์เลื้อยคลานที่ตะโกนเรียกหานั้น ไม่เห็นมีสักตัว

                                                                                               

 

                ยี่สิบกว่าปีผ่านมา ผมคาดคั้นถามไอ้เพื่อนรักว่า วันนั้นมึงตั้งใจจะด่าด้วยคำไหนวะ ก็ปรากฏว่ามันยิ้มๆแล้วไม่ยอมคุยต่อ ข่าวว่าทั้งหมอทั้งเมียได้บังคับให้มันเลิกเหล้าเด็ดขาด แถมวันนั้นผมยังได้ยินลูกๆมันอ้อนว่า พ่ออย่าเป็นนักเลงขี้เมาเลยนะพ่อนะ”

โดย sorkanchana

 

กลับไปที่ www.oknation.net