วันที่ อาทิตย์ ตุลาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กลัวแพ้


กลัวแพ้

โดย

"ศ. กาญจนา"

 

                เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องเพื่อนๆเหมือนกัน แต่เป็นเพื่อนฝรั่ง สถานที่เกิดขึ้นที่เมืองแอ็ตแลนต้า รัฐจอร์เจีย เมื่อวันดีคืนดีได้มาถึง ผมชักรู้สึกว่า ผมอยู่ทิ่อเมริกานานเกินไปเสียแล้ว โรคคิดถึงบ้านเริ่มเข้ามาคุกคาม เมื่อคุยปรับทุกข์กับเพื่อนร่วมงานว่าอยากกลับบ้านหลายหนเข้า ไอ้เพื่อนฝรั่งมันเลยเลิกทัดทาน ด้วยเห็นว่าดึงไอ้ ศ.ยังไงๆก็ไม่อยู่เสียแล้ว

 

                ช่วงนั้นเป็นช่วงที่สงครามมันเกิดขึ้นและจบลงหลายที่หลายแห่ง เวียตนามเหนือเวียตนามใต้ยุติศึกได้ด้วยการสลายขั้ว กลายเป็นเวียตนามเฉยๆ อเมริกาต้องยาตราทัพกลับบ้านอย่างฉุกละหุก จนเป็นข่าวแพร่ไปทั่วโลก  บ้างก็ว่าอเมริกาแพ้สงคราม  บ้างก็ว่าอเมริกาเบื่อที่ต้องรบแบบนอกระบบ พวกเวียตนามใต้ที่ร่วมรบกับกองทัพอเมริกันก็ระส่ำระสาย เผ่นหนีกันจ้าละหวั่น ขึ้นเครื่องบินหรือเฮลิคอปเตอร์หนีก็ยังไม่ทัน เป็นที่น่าอนาถตาต่อชาวโลก พอเวียตนามแตกไม่ทันไร เขมรก็แตกตามอย่างย่อยยับ ผู้คนโดนสังหารจนแทบจะสูญพันธุ์ จากนั้นลาวก็พินาศ ทุกอย่างล่มสลายไปตามทฤษฎี “โดมิโน่” ไม่มีผิด เพื่อนฝรั่งของผมมันย้ำแล้วย้ำอีกว่า ยูจะกลับแน่นะ ผลที่สุด เจ้า “ดิ๊ค บ๊าคแมน” ก็เอ่ยขึ้นว่า เมื่อยูอยู่ที่เมืองไทยแล้ว หากจำเป็นต้องบินหนีภัยกลับอเมริกาอย่างปัจจุบันทันด่วน แล้วขลุกขลักไม่มีสตังค์ซื้อตั๋วเครื่องบิน ขอให้ส่งข่าวมาทันที ไอและเพื่อนยูที่นี่จะส่งตั๋วเครื่องบินไปให้เอง ไม่ว่าตอนนั้นยูจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

                ผมน้ำตาซึมแต่ต้องตัดใจแกล้งหัวเราะแก้เขิน “ฮ่า- ฮ่า- ฮ่า”

 

                เพื่อนทั้งสามคนนั้นผมจำชื่อและหน้ามันได้ไปจนตาย คนแรกก็เจ้าดิ๊คหรือ “ดิ๊ค บาคแมน”นั่นแหละ อีกคนก็คือ “รีด เพอริแมน” และคนสุดท้ายชื่อ “อีริค ทอมสัน” ทั้งสามคนมันนัดกันเลี้ยงส่งผมที่ร้านอาหารแถวๆถนนพีชทรี งานเลี้ยงเป็นไปด้วยความชื่นมื่น เป็นงานฝรั่งเลี้ยงกะเหรี่ยงที่ไม่ค่อยได้พบเห็นกันบ่อยนัก เจ้าดิ๊คหยอกผมว่า ยูกลับไปต้องโดนเกณฑ์เป็นทหารออกรบแน่ๆ ผมตอบกลับไปทันทีว่าไม่มีทางๆๆๆๆๆ มันถามซ้ำอีกทีว่า ทำไมถึงไม่มีทางๆๆ

 

                  ผมเองที่ตอนนั้นก็อายุมากจนรบไม่ไหวแล้ว ได้ตอบมันเสียงดังว่า เพราะไทยแลนด์ไม่อยากแพ้สงครามโว้ย

                  ทุกคนหัวเราะกันสนั่นร้าน  “HA.. HA..ฮ่า... HA..HA..HA..ฮ่า..ฮ่า..

โดย sorkanchana

 

กลับไปที่ www.oknation.net