วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เอาแต่ดุ


เอาแต่ดุ

โดย

“ศ. กาญจนา”

 

               วันหนึ่งนานมาแล้ว ผมทำงานอยู่ในเมืองแอ็ตแลนต้า มีครอบครัวอยู่ที่นั่น พวกเราคนไทยที่นั่นมีเยอะพอควร แม้นจะไม่มากมายเหมือนในสมัยนี้ น้องชายภรรยาผมมีเพื่อนสนิทที่เป็นคนไทยด้วยกัน ไปเรียนหนังสืออยู่โรงเรียนเดียวกัน ชอบทำงานอดิเรก (งานในครัวตามร้านอาหารน่ะ) มากกว่าเรียนหนังสือ ตักเตือนกันค่อนข้างลำบาก เพราะมันแก่แดดกันหมด เคยเตือนไว้ว่า อย่าทอดทิ้งโอกาสหาความก้าวหน้าในการศึกษาให้แก่ตน  เราควรจะมีดีกรีกันก่อนกลับบ้าน หากต้องโดนบังคับให้เรียนวิชาที่เราไม่ชอบบ้าง ก็ต้องอดทนเรียนเสียให้จบๆ ใช่แล้วครับ ตามประสาไทยๆ พวกมันทั้งสองคนไม่เถียงแต่ก็รับปากรับคำอย่างอ้อมๆแอ้มๆ

 

                หลังจากเตือนคราวนั้นสักพักใหญ่ๆ ก็มีโอกาสได้เจอหน้าไอ้น้องพร้อมกันทั้งสองคน ไอ้เพื่อนน้องคนนั้นมันหน่วยก้านดี พูดจาฉลาดเฉลียวแถมหน้าตาดี รูปร่างสูงใกล้ฝรั่งแต่ค่อนข้างบางไปหน่อย โดนผมไล่เรียงว่าลงทะเบียนวิชาอะไรบ้าง สุดท้ายผมไล่มันมาถึงเรื่องวิชาพลศึกษา ที่นักเรียนทุกคนต้องเรียนจบให้ได้อย่างน้อย 1 ชนิดกีฬา ซึ่งมีให้เลือกสารพัด ตั้งแต่กีฬากล้วยๆจนถึงกีฬาหนักๆยากๆ เด็กไทยหลายคนถือโอกาสเรียน “โบว์ลิ่ง” ซึ่งได้ความสนุกสนานมาเป็นของแถม พอผมถามมันว่าลงทะเบียนกีฬาอะไร มันตอบว่าผมเลื่อนไปเทอมหน้า ปีนี้วิชาพละที่เปิดให้ลงทะเบียนไม่มีกีฬาที่น่าสนใจ ผมฟังแล้วเลือดขึ้นหน้า เพราะเราเองเป็นนักกีฬาสารพัดประโยชน์ หรือประเภทจับฉ่าย คือเล่นได้เกือบทุกชนิด (ไม่เก่งสักอย่าง) แหมโว้ย...แบบนี้ต้องสั่งสอนกันอีกล่ะซี.. เอ้า... เอ็งฟังนะ

                “พี่ไม่สนใจว่าจะชอบหรือไม่ชอบกีฬาอะไร เมื่อมันอยู่ในหลักสูตร ก็ต้องอดทนเรียนให้มันจบๆ กีฬามีแต่ให้คุณประโยชน์ สมัยพี่น่ะ ยังเคยโดนบังคับให้เดินแถวร้องเพลง กีฬาๆเป็นยาวิเศษ แก้กองกิเลศทำคนให้เป็นคน ก็ยังทำมาแล้วโว้ยจะบอกให้ ถ้าเขาไม่เปิดสอนกีฬาที่ตนเองชอบก็เรียนกีฬาอื่นๆไปก่อนซีวะ ไม่ว่าปิงปอง แบดมินตัน เทนนิส ซอคเกอร์ ฟุตบอลล์ ว่ายน้ำ แม้กระทั่งกอล์ฟ แค่ทนเรียนให้มันจบๆจะเป็นอะไรไป  แล้วไอ้น้องที่มีรูปร่างสูงผอมกะหร่องนั้น ก็จะได้มีมัดกล้ามเพิ่มขึ้น ดีออกจะตายไป

               ไอ้น้องคนนั้นคงเห็นว่า วันนี้โดนเทศน์ยาวแน่ๆ พี่เขาทำท่าจะจบไม่ลงเสียด้วย เลยตัดสินใจขัดจังหวะขอพูดบ้าง

                “โธ่..เพ่...... ผมพยายามแล้ว  วิชาที่เอ่ยมาน่ะคนสมัครเต็มหมด  ผมจะไปเรียนกีฬาที่ไม่ชอบตามที่พี่บอกอยู่แล้ว  แต่พอลงทะเบียนเสร็จ ผมถอดใจไปขอถอนมา ไอ้หนุ่มเจ้าหน้าที่มันมองหุ่นผอมๆของผมแล้วมันยังยิ้มๆเลย ไม่เห็นมันว่าอะไร ไม่เหมือนพี่หรอก เอาแต่ดุเอาๆ

                ก็เรียนๆมันเข้าไปซีวะ ถอนทำลิงอะไร  กีฬาอะไรของเอ็งกันโว้ย  กลัวไปได้

                

 

                “วิชามวยปล้ำครับ..เพ่...หุ่นพวกมันขนาดน้องๆยักษ์ทั้งนั้นเลย  แต่ถ้าพี่อยากปล้ำกับยักษ์ฝรั่ง ผมจะไปติดต่อให้ไปเรียนแทน...เอามั๊ยล่ะ


 

โดย sorkanchana

 

กลับไปที่ www.oknation.net