วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความรักในหอ"ใบพ้อ"


  หลบใต้ แทงต้ม มิตรภาพความรัก ในหอใบ"พ้อ" "แทงต้ม สืบชะตาใต้" ลมใต้ปีกแห่งความรักของพ่อเฒ่า แม่เฒ่าผ่านใบพ้อห่อสารเหนียว ขนมแห่งประเพณีสายธารวรรณกรรมความรัก ความผูกพัน สายใยที่มีต่อลูกหลาน จิตวิญญาณของบรรพชน ได้บอกเล่าเรื่องราวของความรัก ปลุกต่อมสำนึกผู้เป็นลูก เป็นหลาน ความจริงที่กำลังสูญหาย ความตายที่กำลังสูญสิ้น กลิ่นอายของวัฒนธรรมในหมู่บ้าน และปักษ์ใต้บ้านเรา

 

ยินเสียงเหล็กขูด ขูดพร้าวดังมาแต่ไกล พร้อมกลิ่นควันไฟโชยตามลมมา หลังแง้มกระจกและลงจากรถเพื่อย่างเท้าเข้าบ้าน เสียงยิกไก่สลับเสียงขูดพร้าว ต่อด้วยเสียงมาเห่ากรรโชกต้อนรับ เห็นพ่อเฒ่านั่งมวนใบจากใช้เหล็กไฟจุดสูบติดๆดับๆนั่งยิ้มฟันขาว เมื่อลูกๆหลานเดินทางมาถึง แม่เฒ่าเงยหน้ามาคอยแล ก่อนก้มหน้าก้มตาขูดพร้าวต่ออย่างขะมักเขม้นแบบเก็บอาการดีใจ

  ไฟในเตาอั้งเล่า ควันเริ่มน้อย ไฟเริ่มคุโชน พอดีกับพร้าวที่แม่เฒ่านั่งขูดส่่งต่อให้ลูกๆหลานๆขูดต่อ และขอตัวไปตั้งกาน้ำร้อนไว้ปั้นพร้าวเอาน้ำกะทิ และเป็นฆ่าเวลารอพร้าวขูดเสร็จ

  แม่เฒ่าบอกว่าวันนี้จะ"แทงต้ม" เหนียวดำให้กินและนำหลบไปกรุงเทพฯเป็นของฝาก นานๆได้กินทีนะ เพราะ"ยอดพ้อ"หายาก นี่กะว่าอิทำให้มากแต่พ่อเฒ่าหา ใบพ้อได้หีดเดียว ทำเท่านี่ก่อน หนหลังค่อยว่ากันอีกที

 หันไปแลหน้าพ่อเฒ่าและแม่เฒ่าหยาดเหงื่อไหลลงตามร่องรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้า แต่ซุกซ่อนรอยยิ้มไว้ลึกๆ ปากแหลงไปมือทำขยำพร้าว ไม่นานได้น้ำหัวกะทิครึ่งกระทะเคี่ยว รอสารเหนียวดำที่แช่ไว้แล้วเกือบ ๓ ชั่วโมง

 ยอดพ้อ ที่ตัดรอไว้สามสี่วันก่อน ทำเป็นรังต้มไว้เรียบร้อยพร้อมห่อ เมื่อกระบวนการผัดต้มเสร็จสิ้น ไม่นานก็จะได้ยัดเหนียวใส่รังต้มและให้ลูกๆหลานๆช่วยคนละไม้คนมือ ช่วยกันทำ

  ขนมต้ม หรือการแทงต้ม ส่วนใหญ่จะทำกันในงานประเพณีบุญเดือนสิบ และประเพณีวันลากพระหรือพิธีอื่นๆที่สำคัญๆ แต่วันนี้ก็สำคัญไม่ยิ่งหย่อนในความรู้สึกของ แม่เฒ่าพ่อเฒ่า เพราะลูกๆหลานๆได้เดินทางหลบบ้านกันพร้อมหน้าพร้อมตา

  "แทงต้ม"หนนี้มันสำคัญหัวใจของมันไม่ได้อยู่ที่มะพร้าว ไม่ได้อยู่ที่สารเหนียวว่าขาวหรือว่าดำ แต่อยู่ที่ตั้งใจทำ มิหนำซ้ำมันถูกทำขึ้นด้วยความรัก ความผูกพัน ผสานด้วยสายใยแห่งความห่วงใยบางๆเท่าที่ผู้เฒ่าผู้แก่จะสามารถใส่มันลงไปได้ในห่อ"ใบพ้อ"

  ขนมต้มในวันนี้มันช่างอร่อยล้ำเหลือกว่าหลายสิบปีก่อน มันผูกมัดและห่อหุ้มด้วยใบพ้อ และหัวใจสองดวง อัดแน่นเหมือนก้อนข้าวเหนียวที่อยู่ภายใน ต้มมันด้วยอ้อมแขนของฟืนไฟที่แม่เฒ่าพ่อเฒ่าหยิบใส่ด้วยความทนุถนอม หอมกรุ่นด้วยกะทิที่คั้นออกมาจากสายเลือดและหัวใจ ก่อนที่จะคลี่ใบพ้อให้เห็นความสุขหอมอยู่ภายในอย่างหมดเปลือก

 ภาพความทรงจำในวันวัย ค่อยๆบอกเล่าเรื่องราวเส้นทางของการมา ของความรัก ความพันผูก ที่เก็บงำไว้ในข้าวเหนียวห่อใบพ้อ มันปริปากเอ่ยวาจาเอาในวันนี้ พรั่งพรูความรู้สึกที่อัดอั้น จนแทบทะลักความสุขนั้นออกมาว่า "รักแม่""รักพ่อ" พ่อเฒ่าแม่เฒ่าเหอ

  เป็นขนมง่ายๆที่ทำกันได้ทุกบ้านที่เก็บงำแร่ธาตุ"ความรัก" ที่ใครได้ทานแล้ว ทำให้สุขภาพใจแข็งแรงยืนยาว นี่คือ ขนมต้มใบพ้อที่ห่อความรักไว้อย่างนิจนิรันดร ฝีมือแม่...

...หลบไปกินกัน บ่าวเหอ สาวเหอ..."ความรักในหอใบพ้อ"

ขนมต้มใบพ้อไม่ใช่ของกินเล่นอีกต่อไปหรือเป็นแค่เพียงขนมที่ใช้ในงานประเพณี แต่เป็นขนมกินไป สุขไปชั่วกาลนานนะลูกหลานเหอ....

 

 

 

 

โดย ฅนป่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net