วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

.....จาก กม. ๕ ตึกเนชั่นฯ ถึง กม. ๖ ถนนบางนา - ตราด


.

.

.

ที่ถนนบางนา - ตราด

กม. ๔ คือจุดตัดระหว่างถนนบางนา - ตราด กับถนนศรีนครินทร์  บริเวณวัดศรีเอี่ยม

กม. ๕ คือ ตึกเนชั่นฯของเรานี่แหละ

เลย กม. ๕ ก็จะถึง กม. ๖  ตึกบางนาทาวเวอร์

ระหว่างตึกเนชั่นฯ กับตึกบางนาทาวเวอร์

มีซอยแยกเข้าไปที่วัดคลองปลัดเปรียง ถนนในซอยที่ได้รับการปรับปรุงลาดแอสฟัลต์เรียบร้อยแล้ว

บริเวณปากซอยมีป้ายรถเมล์

.

ทุก ๆ ตอนเย็นผมจะมานั่งอยู่ที่ป้ายรถเมล์แห่งนี้

เพื่อรอรับเธอกลับบ้าน

บางวันผมรอเธอ หากผมไปถึงก่อนเวลา

บางวันเธอรอผม หากผมเถลไถลแวะถ่ายรูปนานไปหน่อย

.

วันนี้ผมเป็นคนรอเธอ

เมื่อแหงนมองไปบนท้องฟ้า

เห็นลำแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ฉาบไปบนก้อนเมฆเป็นสีส้ม  สวยงามอร่ามตา

.

แสงทไวไลท์ของดวงอาทิตย์ทุก ๆ เย็นไม่เหมือนกันครับ

บางวันสวยงามแปลกตา

บางวันหม่นหมองเศร้าสร้อย

.

ท้องฟ้า  ก็เป็นท้องฟ้าอยู่ตามธรรมชาติ

ท้องฟ้าไม่ได้ประกาศบอกกล่าวกับใครหรอกว่า

วันนี้ฉันสดใสร่าเริง !  วันนี้ฉันเหงาหงอยเศร้าสร้อย !

มีแต่เราผู้เฝ้ามองต่างหากที่คิดปรุงแต่งความรู้สึกและอารมณ์ไปเอง

.

ผมนั่งมองท้องฟ้าอย่างมีความสุขและคิดว่าพรุ่งนี้จะเอาอะไรไปเขียนบล็อกดีน้อ?

ไม่ได้เขียนมาหลายวันแล้ว

.

เธอก็เดินมายืนตรงหน้า  และพูดว่า

"ไป...พี่มะอึก  กลับบ้าน...นั่งเหม่อลอยอยู่นั่นแหละ"

.

อารมณ์สะดุดฉับพลัน

เหมือนหนังกลางแปลงฟิมส์ขาด

.

 

โดย มะอึก

 

กลับไปที่ www.oknation.net