วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ค ม อ ดี ต ......!!


 

๐ ถวิลกาลผ่านผองจึงกรองภาษ

รํ่าบรรเลงเพลงหยาดดาษอดีต

มโนภาพแม้นสมว่าคมมีด

บรรจงกรีดอารมณ์..ก็สมยอม
 

๐ เหน็บหนาวหว่างอาวรณ์อันอ่อนหวาน

ด้วยห้วงจินตนาการร่วมจารหอม

เอื้อละมุนกรุ่นคะนึงเข้ารึงล้อม

จากโอบอ้อมหนึ่งใครผู้ไกลตา


๐ แว่วเสียงพากย์ทั้งปวงก็ล่วงโสต

สื่อเวลาปราโมทย์..ปรารถนา

คลื่นอาวรณ์เร้ารํ่ารอบนําพา

เสน่หามอบวางที่กลางใจ


๐ รอยยิ้มพริ้มพักตร์ปฏิพัทธ์

ก็ฉายชัดยิ้มหวานเกินต้านไหว

เหมือนภาพนั้นยํ้าค่ารอยอาลัย

เข้าผลาญห้วงหทัยให้ตายตรม


๐ คํานึงเอย..ซ้อนสุมเข้ากุมเหง

เหมือนจะเร่งปวดปร่าให้สาสม

โหมบรรสารแววตาและปรารมภ์

เสมือนคมปลายมีดมากรีดทรวง

…...... เพลงผ้า ปรพากย์
๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๕
ภาพโดย อาจารย์ จักรพันธุ์ โปษยกฤต
 
ฝากทุกๆท่าน พี่ๆน้องๆเพื่อนๆสมาชิกโอเคฯที่เข้ามาอ่านนะคะ
ว่าการมาโพสเอนทรี่ แล้วไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนทักทายตามบล๊อก
ไม่ใช่ยโสอันใดแม้แต่น้อยนะคะ
ความรู้สึกผูกพันกับที่นี่ ยังคงเดิมค่ะ
และก็ยังเป็นเพลงผ้าฝึกหัดเขียนกลอนเช่นเดิม
ขอบคุณทุกๆการเยี่ยมชมค่ะ
^___________^

โดย เพลงผ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net