วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นมัสเต..เนปาล องก์ที่ ๔......ตามรอย..หิมาลัย


 

                                              ดินแดน แหล่งเลิศหล้า……….อารยธรรม 
                           ทิวเทือกล้อมเขตคาม……….......... เพริศแพร้ว
                         งดงามดั่งแต้มตาม…………........… กำกับ ศิลป์เฮย
                        สีขาวดั่งครอบแก้ว……………........ งามล้ำ หิมาลัย ๚ะ  

 

ต่อจากตอนที่แล้ว กันเลยนะคะ  >>>>>>

....  และแล้ว วันที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง  

พวกเรา ถูกปลุกตั้งแต่ตี่สี่ ขึ้นรถคู่ชีพขึ้นดอยกันค่ะ     แต่ทว่า.. แม้จ้าว..รถติดบนดอยค่ะ

จนต้องลงจากรถ เดินพาเหรดขึ้นดอยกัน  นึกถึงเหมือนเดินขึ้นดอยสุเทพบ้านเราไว้นะคะประมาณนั้น  

ทุกคนมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ ไปชมพระอาทิตย์รุ่งอรุณเหนือเทือกเข้าหิมาลัยที่ซารังคต

ในระดับความสูง ๑,๕๙๒ กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเลค่ะ อากาศหนาวกำลังดี แถมมีชาร้อนๆมาเสริ์ฟ

รับอรุณอีก การรอคอยพระสุริสีย์มาฉายส่อง จึงมีรสชาติละมุน กรุ่นกลิ่นไอเย็น ฉ่ำปอดเสียเหลือเกินค่ะ

ผู้คนมากมาย ที่ต่างนั่งเฝ้ารอชมพระอาทิตย์ทอแสง ผู้เขียนต้องใช้วิธีแทรกกายเข้าไประหว่างผู้คน

หามุมเหมาะๆ ยืนจับตาการเคลื่อนราชรถมาของพระสุริยายอแสง แบบนาทีต่อนาทีกันเลยทีเดียว ค่ะ

 

 ขอบฟ้าเริ่มมีแสงรำไร อากาศหนาวเย็นกำลังดี ภายใต้เสื้้อกันหนาวตัวนุ่ม  ไม่เย็นขนาดต้องสวมถุงมือค่ะ

ยังพ่นควันไม่ออก เหมือนห้วยน้ำดัง หรือภูชี้ฟ้าบ้านเราเลยค่ะ

            มาแล้วๆ พระอาทิตย์กำลังชักรถ ใกล้เข้ามาทุกทีๆ

 

       อีกมุมหนึ่งเป็นทะเลสาบแลลิบๆอยู่เบื้องล่าง  ต้องซูมเอาค่ะ มองเห็นตัวเมืองและบ้านเรือนด้วย

       แสงสีทองเริ่มฉาบทอ  งดงาม...

     หันกล้องไปหาทิวเทือกหิมาลัยสูงตระหง่านตรงหน้า  เริ่มถูกโลมไล้ด้วยแสงตะวัน...

       หันมาอีกที  เธอแย้มหน้าออกมาแล้วค่ะ...    เหมือนจะบอกว่า  จ๊ะเอ๋!!  ชาวโลก  อิ อิ..

       ยอดซารังคต อันงดงาม อำไพ.. 

         เพราะได้แสงสุริย์ฉาย สาดส่องจากด้านนี้

 

         หันมาเบื้องหลัง..... โอ้ววววว.......  เพื่อนร่วมทางของเรา จาก นานาประเทศ

            รอจนแสงสุรีย์... รุ่งโรจน์ .. เต็มที่  จึงจรลี  เดินลงเขามาเรื่อยๆ  

          จริงๆแล้วอยากอยู่ต่อ แต่ท่านหัวหน้าทัวร์เร่งรัดให้ลงเสียแล้ว ไม่งั้นรถจะติด และไปเที่ยวต่อไม่ทัน

 

          ฮึ่ม!  คราวหน้าจะแบกเป้มาเอง ให้มันแล้วใจ  อิ อิ...

          ยังมีอ้อยอิ่ง ริมทาง  ก็มันเสียดายนี่นา  กว่าจะมาถึง ให้จากลากันง่ายๆ ได้อย่างไร  เก็บทุกเม็ดค่ะ

            อีกบางมุม  ที่หลงเหลือ  พิมพ์ไว้ให้เต็มตาและใจ...

           แวะรายทางด้วยความสุข สนุกสนาน ของเพื่อนร่วมทีม

 

 

จากนภา ฟ้ามืด จนรุ่งสาง...

เลาะตามทางโขดเขินขึ้นเนินหิน

หวังเพียงพบความงามตามยลยิน

ไม่เสียทีเสียถิ่นที่ได้มา....

    หิมาลัยงามล้ำค้ำตระหง่าน

สุริย์ฉานสาดแสงทองมองลิบหล้า

ทิวเทือกงามอร่ามนวลชวนชื่นตา

สมวิญญา มาตามรอย..หิมาลัย ฯ....

 

ขอบคุณสำหรับรุ่นพี่ บล็อกเกอร์โอเคเนชั่นและทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยือนค่ะ

ถ้ายังไม่เบื่อกันเสียก่อน  เรื่องเล่าจากเนปาล ยังมีอีกมากมายค่ะ

ยังไม่ได้ชมเมือง ชมอารยธรรมแห่งอุตตระประเทศกันเลย

ถ้ายังมีพี่ๆ เพื่อนๆ อยากอ่านต่อ ผู้เขียนจะมานำเสนอตอนต่อไป จนครบเลยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

 

 

 

 

 

 

โดย ผู้หญิงสีขาว

 

กลับไปที่ www.oknation.net