วันที่ เสาร์ ธันวาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ค่าแรง 300 บาทเท่ากันทั้งประเทศ นโยบายปัญญานิ่มที่กำลังจะฆ่าหมู่ผู้ประกอบการขนาดเล็ก


ค่าแรง 300 บาทเท่ากันทั้งประเทศ นโยบายปัญญานิ่มที่กำลังจะฆ่าหมู่ผู้ประกอบการรายย่อยของไทยจนตายกันหมด

ผมดีใจและสามารถพูดได้เต็มปากว่า ไม่เคยเลือกทักษิณเลย ไม่ว่าครั้งไหนไหน ทั้งเที่ป็นตัวจริง และใช้ตัวแทน

แม้จะเป็นคนเชียงใหม่บ้านเดียวกันและเป็นศิษย์น้องร่วมโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัยก็ตาม

ด้วยเหตุผลเดียวคือ พฤติกรรมการเข้าตั้งพรรคการเมืองโดยการกว้านเก็บรวบรวมนักการเมืองของทักษิณประมาณว่า นักการเมืองเหล่านั้นเป็นของสะสมที่เก็บไว้แล้วภายภาคหน้าราคาจะพุ่งสูงขึ้น ผมไม่เชื่อว่า คนที่เร่งโตเร่งเกิดในทางการเมืองจนตัวซีดตัวสั่นจะมีความปารถนาดีต่อชาติบ้านเมืองอย่างแท้จริง เหมือนกับที่ความเชื่ออันเป็นสัจธรรมที่ว่า ของฟรีไม่มีในโลก 

มาวันนี้นโยบายปัญญานิ่ม ค่าแรง 300 บาทเท่ากันทั้งประเทศที่พรรคเพื่อไทยโดย ยิ่งลักษณ์ นำมาหาเสียงโดยอ้างข้ออ้างต่างต่างนานาอย่างได้ผล และมีคน 15 ล้านคนที่เชื่ออย่างไม่ลืมหูลืมตาและไม่สนใจศึกษาเรียนรู้ถึงผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมที่จะเกิดขึ้น ซึ่งน่าจะเป็นผลเสียมากกว่าผลดี จึงขอเล่าเรื่องราวที่เกี่ยวข้องให้ผู้อ่านได้พิจารณาตัดสินเอาเองดังนี้

การที่ค่าจ้างเท่ากัน 300 บาท ทั้งประเทศ ย่อมหมายความว่า ค่าแรงใน กทม. กับ แม่ฮ่องสอน ย่อมเท่ากัน โดยขาดตรรกะเมื่อพิจารณาถึงดัชนีผู้บริโภคหรือดัชนีราคาผู้บริโภค (Customer Price Index: CPI) หมายถึง ตัวเลขทางสถิติที่ใช้วัดการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าและบริการที่ครอบครัวหรือผู้บริโภคซื้อหามาบริโภคเป็นประจำ ในปัจจุบันเปรียบเทียบกับราคาในปีที่กำหนดไว้เป็นปีฐาน รายละเอียดโปรดอ่านในวีกิ http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%94%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%8A%E0%B8%99%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%B2%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B9%82%E0%B8%A0%E0%B8%84

ซึ่งวิธีการคำนวนค่าจ้างที่แท้จริง ซึ่งท่าน ศาสตราจารย์สมพงษ์ จุ้ยศิริ หนึ่งใน Thailand Top 100 HR อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิและประธานคณะที่ปรึกษาคณบดี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อาจารย์ของผมสรุปว่า 

ค่าจ้างแท้จริง (Real Wage) = (Money Wage x 100) หารด้วย CPI (consumer price index) และที่สำคัญคือ ดัชนีผู้บริโภคไม่ได้เท่ากันทั้งประเทศ แต่ขึ้นอยู่หรือเป็นไปตามท้องถิ่นนั้นนั้นต่างกันไป
 
ดังนั้นดัชนีผู้บริโภค กทม. กับ แม่ฮ่องสอน จึงมีความแตกต่างกัน เอาแค่ความสามารถในการจ่ายเงินค่าจ้างของนายจ้างที่อยู่ในอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนกับนายจ้างที่อยู่ที่อำเภอปางมะผ้าย่อมมีความแตกต่างกันไปด้วย แม้แต่ในอเมริกาซึ่งกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำไว้ที่ ชั่วโมงละ 7.25 เหรียญ หรือราว 225 บาท แต่ข้อเท็จจริงคือ ค่าจ้างในแต่รัฐไม่เท่ากันทั้ง 50 รัฐคือ มีตั้งแต่ 5.15 ถึง 9.04 เหรียญ งานที่แรงงานได้รับค่าทิปในบางรัฐ ค่าแรงขั้นต่ำเพียง 2.13 เหรียญด้วยซ้ำ
 
ผู้ประกอบการรายย่อย หรือ SMEs ไทยไม่ได้รับสิทธิพิเศษสำคัญหลายหลายอย่างที่ผู้ประกอบการรายใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งรายที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุน (BOI)
 
ทุกประเทศในโลกนี้ส่วนใหญ่ แม้กระทั่งอเมริกาต่างก็ยอมรับว่า ผู้ประกอบการรายย่อย หรือ SMEs เป็นกำลังสำคํญที่สุดในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ ในขณะที่รัฐบาลไทยทุกยุคทุกสมัยที่ผ่านมาอุ้มผู้ประกอบการรายใหญ่มาโดยตลอด แม้กระทั่งงบน้ำท่วมนำไปสร้างเขื่อนกั้นรอบนิคมอุสาหกรรมทุกแห่ง แต่ผู้ประกอบการที่อยู่นอกนิคมอุตสาหกรรม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบการรายย่อย หรือ SMEs ไม่ได้รับความช่วยเหลือหรือการเหลียวแลแต่อย่างใด
 
เกาตรกรที่ต้องใช้แรงงานภาคการเกษตรย่อมหลีกหนีผลกระทบนี้ไม่พ้น ซึ่งจะนทำให้แรงงานภาคการเกษตรขาดแคลน ต้นทุนการเพาะปลูกสูงขึ้น และผลผลิตทางการเกษตรย่อมสูงขึ้นด้วย สภาวะข้าวของขึ้นราคาและแพงงขึ้นย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ 
 
วิธีออกนโยบายเอาคะแนนเสียงแบบปัญญานิ่มจะส่งผลให้เห็นอย่างชัดเจนแน่นอนในปีหน้า ซึ่งรัฐบาลหมดเวลา Honeymoon แล้ว คนที่จะถูกเผาจริงเป็นแค่รัฐบาลกับคณะรัฐมนตรีเท่านั้นก็ดี แต่เรื่องจริงคือ คนไทยทุกคนหลีกหนีผลที่จะเกิดขึ้นไม่ได้อย่างแน่นอน
 
 
 
 

โดย สิงห์นอกระบบ

 

กลับไปที่ www.oknation.net