วันที่ อาทิตย์ ธันวาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Tag ในหลวง...ในดวงใจ I know your King!!!


แม่มดจากบ้านเกิดไปเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน  เหตุผลทางครอบครัวทำให้แม่มดกลายเป็นปลาสองน้ำที่ต้องใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศเยอรมนี

แม่มดไม่รู้จักคนไทยมากนัก บทเรียนจากชีวิต 2 ปีแรกในประเทศเยอรมนีที่ได้รับจากการที่กระโจนเข้าหาคนไทยทุกคนที่ผ่านเข้ามาในสายตาทำให้แม่มดระมัดระวังเรื่องการคบคนมากขึ้น

แม่มดแก้อาการคิดถึงบ้านด้วยการทำอาหารไทยทานเกือบทุกมื้อ  สอนภาษาไทยและเขียนตำราว่าด้วยไวยากรณ์และวัฒนธรรมไทยให้ฝรั่งเรียน  พูดภาษาไทยกับลูกและฟังเพลงไทย  เพื่อนที่รู้ใจทุกคนรู้ว่า ลาวดวงเดือน เป็นเพลงโปรดของแม่มด

 

  ครั้งเมื่อยังอยู่ในเมืองไทย แม่มดไม่ใช่แฟนของดนตรี Jazz  แม่มดแทบจะไม่เคยฟังเพลง Jazz เลย

แต่ตลอดเวลายี่สิบกว่าปีที่จากบ้านมา  แม่มดฟัง Jazz นับครั้งไม่ถ้วน

เวลาฟัง Jazz  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงพิเศษบางเพลง.....บทเพลงพระราชนิพนธ์......

 

 

 

 

แม้ว่ายิ่งฟังจะยิ่งคิดถึงบ้าน  แต่ในความคิดถึงอันแรงกล้านั้น มีความปลื้มปิติ ความรู้สึกภาคภูมิใจที่เกิดมาเป็นคนไทยปะปนอยู่หลายส่วน

 คนไทยที่มีชีวิตอยู่ในเมืองฝรั่ง ถ้าไม่หลอกตัวเอง จะยอมรับว่าบางครั้ง เราแทบจะรู้สึกอึดอัดเวลาที่ต้องตอบคำถามฝรั่งว่าเรามาจากไหน เพราะเรารู้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งคิดอย่างไรกับเพื่อนร่วมชาติบางคน...หลายคนของเราและเขาย่อมไม่รู้ว่าเราแตกต่าง

หน้ากลม ผมดำ ผิวเหลือง ตัวเล็กของแม่มดทำให้ฝรั่งที่ไม่คุ้นเคยกับคนเอเซียเหมาเอาบ่อยๆว่าแม่มดเป็นคนจีนหรือญี่ปุ่น  แต่แววตาของคนถามจะวาบขึ้นมาวูบหนึ่งเกือบทุกครั้งเมื่อแม่มดตอบ....ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น.....อย่างคนที่สำนึกในหน้าที่ของคนที่เกิดมาในแผ่นดินไทยว่า I am Thai. My home country is Thailand.

ปลาเน่าตัวเดียวยังทำให้เหม็นไปทั้งข้อง คนไทยหลายคนทั้งในและนอกประเทศไม่ใช่ปลาเน่าเพียงตัวเดียว

 

แต่มีบางประสบการณ์ที่ทำให้หัวใจคนไกลบ้านอบอุ่นทุกครั้งที่คิดถึง  ประสบการณ์ที่ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองอยู่ลึกๆที่เกิดมาเป็นคนไทย

ครั้งหนึ่ง เมื่อแม่มดไปเดินหาศาลาไทยที่เมือง Bad Homburg ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านไปไม่กี่สิบกิโลเมตร

 

 

เพียงเห็นท่าทางงงๆของแม่มด  ชาวเมืองที่กำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะก็เอ่ยปากบอกโดยที่แม่มดยังไม่ทันถามว่า ศาลาไทยอยู่ตรงโน้นแน่ะ  พร้อมกับเสริมด้วยประโยคที่แม่มดคิดไม่ถึงว่า

I know your King. ผมชอบฟังแจ๊ซ  พระเจ้าแผ่นดินของคุณเก่งนะ

 

 

เมื่อเราสองคนแม่ลูกไปเที่ยวเมือง Vienne ในประเทศฝรั่งเศสตอนที่เมืองนั้นกำลังจัดเทศกาลดนตรีแจ๊ซพอดี

 

 

 แม่มดได้ฟังประโยคเดียวกัน I know your King. จากปากของ Lou นักดนตรีแจ๊ซชาวอังกฤษที่เผอิญไปพักอยู่ในโรงแรมเดียวกับเราแม่ลูก

และในเมืองเล็กๆของเราเอง  หมอฟันประจำครอบครัวเป็นแฟนของดนตรี Jazz และของในหลวง !!!

 

 

แม่มดยังจำได้ว่า ในครั้งแรกที่พาลูกชายซึ่งยังเป็นเพียงเด็กเล็กๆไปตรวจฟันที่คลีนิคนั้น Dr. Lorenz ถามไถ่เราอย่างคนมีอัธยาศัยว่า เรามาจากไหน

นั่นเป็นครั้งแรกที่แม่มดได้ยินประโยคนั้น ประโยคที่ทำให้คนไกลบ้านหน้าบานและรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในหัวใจ

Oh! Really? You are from Thailand ! I know your King!

 

 
 

 ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน  ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

ข้าพระพุทธเจ้า บล็อกเกอร์แม่มดเดือน March

 

ขอบคุณคุณชาลีที่มีน้ำใจคิดถึงคนในหุบเขา 

ขอบคุณพี่ทุนดี คุณ srdtrue และคุณสำรวจฟ้า ที่กรุณารับปากว่าจะมาบอกเล่าเรื่องราวอันนำความเปี่ยมปิติมาสู่พวกเราชาวไทย

 
 

โดย แม่มดเดือนMarch

 

กลับไปที่ www.oknation.net