วันที่ อาทิตย์ ธันวาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แม่ฮ่องสอน (ตอนแรก) ดอกไม้ ขุนเขา เรื่องเล่าระหว่างทาง


การเดินทางสู่เมืองแม่ฮ่องสอนเริ่มขึ้นก่อนวันลอยกระทง เป็นการเดินทางที่น่าประทับใจอีกทริปหนึ่ง แม้รู้ว่าดอกบัวตองกำลังโรยลา ทว่าความคิดถึงย่อมพาใจไป...ไปถึงยอดดอย...ดอยแม่อูคอ

ครั้งนี้เลือกใช้เส้นทางจากดอยอินทนนท์ไปอำเภอแม่แจ่ม จากแม่แจ่มใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 1263 เป็นเส้นทางจากเชียงใหม่ไปอำเภอขุนยวมที่ (คิดว่า) ใกล้ที่สุด

ตลอดระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร ถนนสายแคบคดโค้งคล้ายงูยักษ์มันพาเราเลาะเลื้อยไปบนไหล่เขา ผ่านหุบเหว...ธารน้ำ...นาข้าว...ไร่ข้าวโพด หลายครั้งหลายครามีม่านหมอกหนาลอยลมมาปกคลุมขุนเขา กลายเป็นความงามตามวิถีธรรมชาติ บางคราวคล้ายตกอยู่ในฝัน...ฝันลึกถึงโลกใหม่ในอีกมิติหนึ่ง

ก่อนถึงรอยต่อแม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ได้พบหมู่บ้านปางอุ๋ง นักเดินทางหลายคนเข้าใจว่าปางอุ๋งอยู่ที่บ้านรวมไทย จ.แม่ฮ่องสอน ซึ่งความจริงที่นั่นเป็นปางอุ๋ง 2 อันที่จริงปางอุ๋ง 1 คือที่นี่ ที่ๆ ชาวบ้านซ่อนตัวอยู่ในหุบเขา มีอากาศเย็นฉ่ำปกคลุมหมู่บ้านตลอดทั้งคืนค่ำอันยาวนาน ที่น่าประทับใจอีกอย่างหนึ่งคือก่อนเข้าหมู่บ้านมีไม้งามนามบัวตองเบ่งบานสองข้างทาง คล้ายของขวัญอันแสนหวานต้อนรับคนแปลกหน้าที่ผันผ่าน ผ่านมาผ่านไป...ผ่านเลยไป...ไม่เหลียวแล

เวลาล่วงเลย ยานพาหนะมุ่งสู่ยอดดอย ดอยที่นักท่องเที่ยวต่างรู้จักมันเป็นอย่างดี ณ ที่แห่งนี้คือดอยแม่อูคอ ดอยที่ปะพรมไปด้วยมวลไม้ดอก โดยเฉพาะบัวตองนั้นโดดเด่นเป็นสง่า งดงามราวภูผาคือสรวงสวรรค์ ใช่! มันคือสรวงสวรรค์ที่ผันเปลี่ยนมาผุดโผล่บนโลกมนุษย์

 

ก่อนวันลอยกระทง บัวตองบางส่วนโรยลา บางส่วนยังเบ่งบานอวดกลีบดอก ดอกเหลืองงามนัก ใครเห็นใครก็รัก ใครเห็นใครหลง หลงใหลในความสดสวย...สวยด้วยตัวเอง...สวยด้วยองค์ประกอบ...เห็นแล้วลืมไม่ลง โดยเฉพาะในวันที่ไม่มีใครอยู่บนดอย นอกจากเรา...เราเท่านั้น...

เลยไปอีกนิด ก้าวย่างไปอีกหน่อย มีสายน้ำสวยรินหลั่งรอคอยการมาเยี่ยมเยือน สายน้ำสายนี้อยู่กลางป่า น้ำสายเดี่ยวหลั่งรินลงมาอย่างเปล่าเปลี่ยว แต่ไม่เดียวดายจนซมเศร้าเพราะเจ้ามีผืนป่ากับดอกไม้นานาอยู่เคียงข้าง เจ้าจึงไม่อ้างว้างจนหงอยเหงา...เจ้าคือน้ำตกแม่สุรินทร์ น้ำตกประจำถิ่นที่สวยไม่สิ้นเพราะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

จากดอยแม่อูคอ ยานพานะยังขับเคลื่อนไปบนท้องถนน ถึงตอนนี้ถนนกว้างขึ้น กว้างเพราะเป็นทางหลวงสายหลักหมายเลข 108 ทอดเชื่อมเชียงใหม่กับแม่ฮ่องสอน เวลาค่ำ...เส้นทางฉ่ำฝนพาคนต่างเมืองผ่านอำเภอขุนยวม ผ่านผืนป่า กระทั่งเข้าสู่ตัวเมืองแม่ฮ่องสอน

ตัวเมืองที่เคยสงบเงียบ ไม่ได้เงียบ ตัวเมืองที่เคยสงบงามยังงามอยู่ วันเทศกาลงานลอยกระทงเช่นนี้มีคนมากมายมุ่งหมายมาลอยกระทง บางคนขึ้นไปลอยกระทงสวรรค์บนวัดพระธาตุดอยกองมู (ลอยด้วยลูกโป่ง) บางคนจูงลูกอุ้มหลานไปกราบกรานพระธาตุจองคำกับพระธาตุจองกลาง จากนั้นจึงค้อมหัวขอขมาแม่คงคาด้วยกระทงใบตอง กระทงหลากหลายขนาดลอยวนอยู่ในหนองจองคำ ลอยไปลอยมาท่ามกลางจันทราสาดส่อง มีแสงเทียนสว่างไสวพราวกระพริบ...กระพริบ...ริบหรี่...และดับไป กระทงใบใหม่เข้ามาแทนที่ แสงเทียนจากกระทงทำหน้าที่กระพริบต่อไป

ราตรีนี้ยังไม่หลับใหลตราบใดที่กระทงยังส่องแสง ราตรีนี้ยังไม่เลิกลาตราบใดที่จันทรายังสาดแสงพร่างพราว แม้ราตรีนี้เริ่มเหน็บหนาวทว่าเรื่องราววันลอยกระทงยังไม่จบ ถึงเที่ยงคืนยังมีคนอาบน้ำจันทร์เพื่อหลับฝันถึงสิ่งดี ความเชื่อจากผู้เฒ่าเล่าว่ามันเป็นสิ่งดี ดีกับตัว ดีกับครอบครัว ดีกับคู่ครอง อะไรที่ดีทำไปไม่เสียหาย อะไรที่ดีทำไป...ไม่เดือดร้อนใคร...ไม่ทำอันตรายใคร...

ลอยกระทงปีนี้ผมอธิษฐานให้คนไทยที่เป็นไทยและประเทศไทยสุขสงบตลอดไป...

หมายเหตุ

- การเดินทางครั้งนี้ได้พบประเพณีอันดีงามหลายประเพณี เช่น ประเพณีถวายข้าวมธุปยาส (ต่างชอมต่อโหลง) และลอยกระทงไทยใหญ่ เป็นประเพณีที่ไม่ยิ่งใหญ่แต่งามใจและงามจริง เอาไว้โอกาสดีจะนำมาเล่าให้ฟังครับ

(สำหรับตอนหน้าไปเที่ยวปางตอง ปางอุ๋ง บ้านรักไทย ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยือน สวัสดีครับ)

โดย พรายทะเล

 

กลับไปที่ www.oknation.net