วันที่ อังคาร ธันวาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เฝ้ารอ,,..แสดทองกวาวและพราวพิมาน


 

ฤดูหนาว ย่างก้าวเข้ามา.......

จำได้ว่า เมื่อปีที่แล้ว ตั้งแต่ฤดูหนาว จนถึงฤดูร้อน เส้นทางสาย(ถนน) มิตรภาพ ที่คุ้นชิน

จะดารดาษไปด้วยพรรณไม้ดอกไม้ใบหลากสี หลากชนิด หลากพรรณ ทำหน้าที่ชูดอก ออกใบ

ประดับเส้นทางสายมิตรภาพให้งดงามตลอดปี..

ผู้หญิงสีขาวเป็นสะใภ้ย่าโมค่ะ เลยต้องใช้เส้นทางสายนี้เป็นประจำ ในการหวลคืนบ้านสวนไร่นาเพื่อฟ้าดิน

ที่อำเภอ บัวใหญ่  นครราชสีมา เมืองคุณแม่ย่า..ค่ะ


เอกลักษณ์ของถนนสายนี้  ในช่วงระยะทางระหว่างอำเภอ พิมาย ถึงอำเภอบัวใหญ่ ในปลายฤดูหนาว

คือ ภาพการสลับสีสันของต้นพิมาน หรือกระถินพิมาน พรรณไม้ที่มีความเอกลักษณ์ สามารถปรับเปลี่ยน

สีใบ เมื่อแรกผลิ เติบใหญ่ จวบจนโตเต็มวัย ได้ถึงสามสี ในฤดูเดียวกัน

นอกจากนั้น ภาพชีวิตไม้ดอกสีแสดจัดจ้าน ยืดรับแสงแดดแผดจ้ากลางท้องทุ่ง ที่คุ้นตา ก็คือต้นจาน

หรือแม่ดอกทองกาวนั่นเอง....

 

มาปีนี้  ฟ้าดินปรวนแปร ภูมิอากาศแปรเปลี่ยน  เราจะมีโอกาสได้ชมสิ่งที่ธรรมชาติสรรสร้างไหมนะ

แต่ไม่เป็นไรค่ะ เมื่อปีที่แล้ว ผู้หญิงฯ เก็บภาพงดงามของสองฝั่งถนนมาไว้แล้วค่ะ  

จึงเป็นที่มาของการนำเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ ในบ้านหลังใหม่  

เพื่อเป็นการต้อนรับ ฤดูกาลที่อาจจะหนาววววว..... ^^ ในปีนี้ค่ะ

ตามมาดูพวกเค้ากันนะคะ>>>>

 

ส้มอมแสด ล้อแดดใสให้สวยสด

 

 ระทวยทดริมหนองคลองน้ำใส 

 

เพ่งพินิจพิศเพลินนางคลางแคลงใจ

 

จนแอบได้ลอบชมภิรมณ์นวล

 

.....เธอทอดกายอิงแอบแนบท้องทุ่ง 

 

                                                   ไร้รสปรุงแต่งเติมซ้ำยามลมหวน

 

 

เคียงคู่ข้างพิมานพราวสกาวนวล

 

ชื่อเชิญชวนขึ้นแดนดินถิ่นวิมาน

 



พิมานมีมากมายหลายสีสัน

 

เขียวอ่อนพลันพาชื่นรื่นสังขาร

 

น้ำตาลอ่อนชวนชื่นยืนเบิกบาน

 

แผ่กิ่งก้านระริกไหวไกวกิ่งเอน

 

แม้นชื่อสูงเทียมวิมานชั้นดุสิต

 

 

แต่รากติดแนบดินผืนยืนให้เห็น

 


มีหนามแหลมป้องไพรีที่จำเป็น

 

 

พิทักษ์ยอดให้เป็นภักษาชน

 

ให้ยอดลิ้มชิมรสได้ไม่ห้ามหวง

 

เพียงแค่ล่วงผ่านมรรคามาทุกหน

 


ถึงพิมายละเรื่อยล้วนชวนชาวชน

 

เชิญมายลถิ่นสถานพิมานไพร..

 

เครดิตภาพตามที่ปรากฎ

 

....ส้มอมแสดล้อแดดใสให้สวยสด          ระทวยทดริมหนองคลองน้ำใส 
เพ่งพินิจพิศเพลินนางคลางแคลงใจ    จนแอบได้ลอบชมภิรมณ์นวล

....เธอทอดกายอิงแอบแนบท้องทุ่ง                ไร้รสปรุงแต่งเติมซ้ำยามลมหวน
เคียงคู่ข้างพิมานพราวสกาวนวล                   ชื่อเชิญชวนขึ้นแดนดินถิ่นวิมาน

....พิมานมีมากมายหลายสีสัน                         เขียวอ่อนพลันพาชื่นรื่นสังขาร
น้ำตาลอ่อนชวนชื่นยืนเบิกบาน                   แผ่กิ่งก้านระริกไหวไกวกิ่งเอน

....แม้นชื่อสูงเทียมวิมานชั้นดุสิต                         แต่รากติดแนบดินผืนยืนให้เห็น
มีหนามแหลมป้องไพรีที่จำเป็น                   พิทักษ์ยอดให้เป็นภักษาชน

....ให้ยอดลิ้มชิมรสได้ไม่ห้ามหวง                         เพียงแค่ล่วงผ่านมรรคามาทุกหน
ถึงพิมายละเรื่อยล้วนชวนชาวชน                      เชิญมายลถิ่นสถานพิมานไพร....

 

       

 ***** ขอเชิญชวน พี่น้องทุกท่านนะคะ   หนาวนี้ ไม่ทราบจะไปไหน...เส้นทางสายมิตรภาพยังมีความงดงามให้ท่านเยี่ยมยามค่ะ อิสานไม่แห้งแล้งอย่างเคย อีกต่อไปแล้วนะคะ

 

แล้วพบกันใหม่ กับท่องอารยธรรม แดนดินถิ่นเนปาล....(ฉบับเต็ม) 

สวัสดีค่ะ

 

 

 

 

โดย ผู้หญิงสีขาว

 

กลับไปที่ www.oknation.net