วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

#ความภูมิใจของจุดเล็กๆ สีเหลือง


ครั้งนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมมีโอกาสรับเสด็จในหลวง...พ่อที่รักยิ่งของพวกเราชาวไทย..

เข้าใจคำว่าสุดลูกหูลูกตา  ก็ด้วยจำนวนคนสวมเสื้อสีเหลืองที่มองไปยังไงก็ยังเป็นเหลือง...



มีคำสนทนาที่ซาบซึ้งว่า

หลานสาว : ยายๆ มองไม่เห็นในหลวงเลย  รู้งี้ดูทีวีอยู่บ้านดีกว่า

ยาย : ยายไม่ได้มาดูในหลวงหรอก  แต่ยายมาให้ในหลวงดูว่ามีคนรักพระองค์มากแค่ไหน

 




ตัวผมแม้อยู่ด้านหน้าพระบรมรูปทรงม้า ที่ฐานไฟแดงพอดี

ห่างราวๆ 500 เมตร จากพระที่นั่งฯ   จุดนี้จะเห็นพระที่นั่งในระดับสายตา  แต่ว่ามันไกล

จึงเห็นแค่เก้าอี้พระที่นั่งของพระองค์แบบรางๆ  แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกได้

เพราะด้านหลังผม  มองไปเป็นกิโล  ก็ยังเป็นคนสวมเสื้อสีเหลือง  ด้านข้างก็ใช่   มากมายจริงๆ

ต่างชาติก็มีจำนวนไม่น้อยครับ 




ชีวิตนี้ขอสักครั้งที่ได้รับเสด็จในหลวง   ณ  จุดนั้น  ทำให้ผมเค้าใจจริงๆ  ความรู้สึกลึกๆ ของเรา

ผมได้แต่โบกธงตามคนข้างๆ  ที่ตะโกน ทรงพระเจริญ  ตั้งแต่เช้า

จนราวๆ 10.00น.  ภาพขึ้นในจอขนาดใหญ่ที่มีไม่มากนัก   ในหลวงเสด็จแล้ว

ขนผมลุกทันที  แต่ก็ได้แต่ยิ้มปลื้มใจ

นาทีที่ผมมองไปพระที่นั่ง  ม่านเปิดเห็นเก้าอี้สีทองสวยงาม  รีบหันไปดูจอภาพเห็นในหลวง

ทรงพระเจริญ!!  คำแรกออกจากปากผมโดยไม่ได้สั่งให้พูด  พร้อมยกมือไหว้ท่วมหัว

ในหลวง ในหลวง  ข้างหน้าเราคือ ในหลวง

ผมโบกธงชาติ ธงในหลวง จนฉีดเล็กๆ  

ถึงตอนนี้แม้ผมจะไม่เห็นในหลวงแบบเต็มๆ ตา  ผมก็ภาคภูมิใจที่ได้อยู่เป็นส่วนหนึ่งในจุดสีเหลืองเล็กๆ นั้น

พวกเราทุกคนรักในหลวง  และขอทำตามที่พระองค์สอน



โดย Pee-Pol

 

กลับไปที่ www.oknation.net