วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เย้าหยอก..กับหมอกเช้า...ที่เขาพะเนินทุ่ง


เช้าที่สองของการเข้าค่ายฯ  ณ แก่งกระจาน....

ทุกคนต้องตื่นขึ้นมาเพราะความหนาวเหน็บ  ตะเกียกตะกายลงมาจากเตียงชั้นสอง แทบตกบันได

เพื่อให้ทันได้เห็นสายหมอกยามเช้า..บนเขาพะเนินทุ่ง

ทุกคนฝากความหวังและชีวิตไว้หลังพวงมาลัยรถยนต์ของพี่ๆเจ้าหน้าที่อุทยานฯทุกคน

ความยากลำบากของเส้นทางคือต้องไต่ระดับความสูง ไปจนกระทั่งถึงความสูง  1,207 เมตร จากระดับน้ำทะเล

เส้นทางคดเคี้ยว สูงชัน   ใช้เป็นแบบทดสอบเรื่องความทรหด อดทน และกล้าหาญของเด็กๆบางคน ได้เป็นอย่างดี

ใครที่ผ่านเส้นทางนี้แล้ว..เชื่อได้ว่า..เส้นทางข้างหน้าจะลำบากแค่ไหน  ....คงไม่หวั่นไหวอีกต่อไป

แสงอาทิตย์แรกก่อนขึ้นเขาพะเนินทุ่ง

ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดทะเลหมอก  เพราะไอน้ำที่ระเหยไปกระทบความเย็น ในระดับที่ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว

ประกอบกับป่าที่อุดมสมบูรณ์  เรือนยอดของต้นไม้ช่วยเกื้อหนุนทำให้ไอน้ำหนาแน่นมากขึ้น

ทั้งยังห้อมล้อมด้วยภูเขาสลับซับซ้อน จนกระทั่ง ละอองไอน้ำเกาะกลุ่มไม่กระจายออกจากกัน

บนยอดเขาพะเนินทุ่งมีลักษณะเป็นทุ่งหญ้า และป้่าดิบ  อากาศหนาวเ็ย็นตลอดปี

ภูเขาสลับซับซ้อนเรียงรายสุดสายตา......เป็นทั้งทะเลภูเขา  คละเคล้าไปกับทะเลหมอก

.

.

 

ทั้งพี่ๆเจ้าหน้าที่อุทยานฯ  กับน้องๆ ต่างเย้าหยอก กันสนุกสนาน

ความเมื่อยล้าจากการเดินทาง หายไปแทบจะปลิดทิ้ง

 

 

 

 

ก้อนเมฆ กับไอหมอกก็หยอกล้อกัน

"ความรักธรรมชาติมิได้หมายถึงการเดินทางไกลไปชมสวนใหญ่โต

มิใช่การเกลือกกลิ้งบนพื้นทรายขาวริมทะเล

หรือการเดินทางขึ้นยอดภูเพื่อชมโลก

ความรักธรรมชาติอาจเป็นการดูเศษใบไม้ที่ร่วงหล่นตามทาง

การดูซากร่วงโรยของสรรพสิ่ง

และสามารถพิศวงถึงความงามของความจริง"

                                     .........วินทร์  เลียววาริณ

 

 

.

พิซซ่า

27 ธันวาคม  2555

 

ขอบคุณเพลง "รักน้อง" แทนความรู้สึกของพี่ๆนักอนุรักษ์ผืนป่าทุกคน

 

โดย พิชช่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net