วันที่ เสาร์ ธันวาคม 2555

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ใครคือ...พระเอก...ตัวจริง!!!


ห้วงก่อนสิ้นปีมังกรทอง

ปีส่งท้าย...

ที่ผู้พิทักสันติราษฎร์ ส่อแวว... กลัวตาย..

ที่จะต้องลงมาประจำการ ณ ชายแดนใต้!!

ช่างเป็นข่าวที่สร้างความปลาบปลื้มใจให้คนชายแดนใต้ ซะเหลือเกิน!!!

ลูกผู้ชาย..ชาตินักรบ...แสดงเจตน์จำนงซะจัดแจ้ง..ออกปานนั้น

คงจะเป็นเกียรติศักดิ์ศรี..

ในเกียรติภูมิของลูกผู้ชาย และต่อวงศ์ตระกูล ไม่น้อยทีเดียว!!!

ในขณะที่

เหตุการณ์ในชายแดนใต้ก็มีเหตุร้ายรายวัน...ต่อไป..เรื่อยๆ

อย่างเมื่อวานซืน ใกล้โรงเรียนชบาตานีก็มีการนำระเบิด

ประมาณ 15 กิโล ฝังในทางรถไฟ

แต่ก็ยังโชคดี...ที่ชาวบ้านเห็นซะก่อน..

เลยแจ้งเจ้าหน้าที่ จึงสามารถเก็บกู้ได้ทัน!!!

หากจะถามพวกเราชาวปลายด้ามขวาน ณ ห้วงเวลานี้

ว่า..กลัว “ตาย” หรือเปล่า?

ชบาตานีและอีกหลายๆคน ณ ชายแดนปลายด้ามขวาน

ในบทบาทของ

“แม่พิมพ์ของชาติ”

และเป็น

“แม่พิมพ์เพศแม่”

อยากจะบอกว่า

หากพวกเราได้ตำรวจเหล่านั้นลงมาปกป้อง ชีวิตและทรัพย์สินของพวกเรา

พวกเราขอเลือกที่จะอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ

โดยไร้ตัวตนของพวกนักรบจอมปลอมเหล่านั้น!!!

คงจะดีกว่า..กระมัง!!!

เราไม่ต้องการ ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์...

คนที่ ห่วง “ชีวิต” ตัวเองมากกว่าประชาชน!!!

(แล้ว ชีวิตของคนชายแดนใต้ มันไม่มีค่าอะไรเลยหรือ?

พวกเรา..ไม่รักตัวกลัวตาย..หรืออย่างไร?

แล้วที่พวกเราต้องอยู่อย่างหวาดผวา..มาตลอดเกือบ 10 ปี

โดยที่คนที่เรารักถูกฆ่า..ล้มตายรายวัน..ไปอีกล่ะ?

พวกคุณ ในฐานะ “นักรบ”

คิดว่า คุณควรจะปกป้องชีวิตตัวเอง หรือ ชีวิตประชาชน?)

แม้จะมีเหตุร้ายรายวัน...ก็ช่างมันเถอะ

พวกเราก็ขอดำเนินชีวิตตามวิถีชีวิตของพวกเราต่อไป

แม้เพิ่งมีเหตุเก็บกู้ระเบิดใกล้โรงเรียน

แต่พวกเราก็ยังยืนยันที่จะจัดงาน

“ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่”

หลายคนถามว่า

คณะกรรมการสถานศึกษา นักการฯและนักเรียนช่วยกันเตรียมเวที

ทหาร และนักเรียน ช่วยจัดสถานที่

 

“ในสภาวะการณ์อย่างงี้ ครูใหญ่กล้าเสี่ยงที่จะจัดงานเหรอ?”

จริงๆแล้วก็ไม่อยากจะท้าทายฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรอกนะ

แต่เป้าหมาย..การจัดงานของพวกเรา คือ

 ชาวบ้านมาช่วยทำอาหาร

ชาวบ้านไทยมุสลิมนำของขวัญ..มาร่วมสนุก

ชาวไทยพุทธ..ก็ไม่น้อยหน้า

ของขวัญ...มากมายก่ายกอง!!

 

“นักเรียน และ ผู้ปกครอง”

เราตั้งใจทำงานเพื่อ "ส่วนรวม"

เพื่อ

"เยาวชนของชาติ"

พวกเราทำงานในฐานะข้ารองบาทฯของในหลวง

ดังนั้น

หากจะมีเหตุการณ์ร้ายๆ เกิดขึ้น

พวกเราก็พร้อมที่จะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่าง!!!

ดังนั้น

การเตรียมงานจึงเกิดขึ้น ภายใต้ความร่วมมือของหลายๆฝ่าย

การแต่งกาย..แต่งหน้าของนักแสดง...เป็นหน้าที่ของผู้ปกครอง

เป็นไง...งามมั๊ยล่ะคะ?

 เข้าแถว..ทำกิจกรรมหน้าเสาธงก่อนเริ่มงาน

วันนี้...ผมขอหลอ  เอ๊ย  หล่อซักวัน

 

 เสร็จแล้ว...เข้ามานั่งให้เต็มเวที

คุณแม่คนนี้..ไม่ขอพลาดงานนี้!!

พิธีกรคนสวยของเรา

การแสดง "รองเง็ง" ของ นักเรียน ชั้น ป.1

ซึ่งงานนี้

ชบาตานีขอเป็นฝ่ายประสานงานให้หน่วยงานต่างๆ มาเจอะเจอกัน

และร่วมงานกันในงานนี้ให้ได้

ไม่ว่าจะเป็น

ประธานกรรมการสถานศึกษา กล่าวรายงานการจัดงาน

นายก อบต. มอบเกียรติบัตร "นักเรียนที่มีคุณธรรมดีเด่น"

และกล่าวเปิดงาน

 

เจ้าหน้าที่ทุกฝ่าย..ที่ไม่เคยเข้าใกล้กัน..งานนี้มีบังคับ!!

ทุกหน่วย..มีของขวัญมาให้เด็กๆ..ขอบคุณมากมายจริงๆค่ะ

ตำรวจ ทหาร ปกครอง อบต. หรือ ผู้นำท้องถิ่น!!!

และมาดูกันว่า...

การแสดงของนักเรียนแต่ละชั้น..ตามที่พวกเขาไปเตรียม  ไปฝึกกันมาเอง

หนูขอ.....เกาะขอบเวที

งานนี้..ผู้ปกครองแทบทุกคน..พกเครื่องมือถ่ายภาพมาพร้อม!!

ผมขอมีเอี่ยวบ้าง

ภาพนี้..เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

พระเอกของงานนี้ คือใครกันแน่?

แต่ไม่ใช่ ชบาตานี หรือ คุณครูแน่นอน!!!

เพราะพวกเราขอแค่เป็น “ผู้กำกับ” อยู่หลังฉาก เท่านั้น!!!

เริ่มตั้งแต่

- การเตรียมงาน

- การแสดงของนักเรียน

- การจัดเลี้ยง

- การดูแลเรื่องอาหารการกิน

รวมทั้ง การแลกของขวัญ

ก็ล้วนแล้วแต่เป็นหน้าที่ของประชาชนในชุมชนทั้งนั้น

และแล้ว ในที่สุด

งานนี้ก็ดำเนินไปตั้งแต่เช้ายันเย็น

จนทุกอย่าง...สำเร็จลงอย่างสวยงาม

ภายใต้

“ความสุข” และ “ความปรองดอง”

ของทุกฝ่าย

แม้ว่า  ภาพเจ้าหน้าที่บางฝ่ายที่มีแต่จะประสานงากันตลอดในห้วงที่ผ่านมา

ช่วยกันเป็น....พระเอก

 

 แต่งานนี้

พวกคุณมาที่นี่..ณ สถานศึกษาแห่งนี้

พวกคุณต้องนั่งด้วยกัน กินด้วยกัน และต้องยิ้มให้กัน

(แม้ในใจคุณจะคิดอย่างไรก็ช่างคุณ)

แต่ตราบใดที่พวกคุณเหยียบย่างเข้ามาในสถานศึกษาแห่งนี้

คุณต้อง “ฉีกยิ้ม” ให้กัน

แม้จะต้องฝืนบ้าง..ก็พยายามเถอะค่ะ

แล้วซักวัน พวกคุณก็จะสามารถจะ “ยิ้ม” ให้กันอย่างบริสุทธิ์ใจเข้าซักวัน

ชาวบ้าน..มาช่วยตักอาหารเลี้ยงแขก

คนละไม้..คนละมือ

ทั้งไทยพุทธ..ไทยมุสลิม..เข้าแถวรับอาหาร

กินอาหารคาวเสร็จ..ตบท้ายด้วย..ไอติมหวานเจี๊ยบ!!!

ก็..ชาวบ้านอีกแหล่ะ..ที่มาช่วยจัดการ!!

อย่างไรเสีย

ชบาตานีและคุณครูทุกครูก็ต้องขอกราบขอบคุณ

เจ้าหน้าที่ทุกฝ่าย ที่ทำให้งานนี้ สำเร็จลงอย่างประทับใจ

ทั้ง

ประทับใจ...นักเรียน

ประทับใจ...ผู้ปกครอง

ประทับใจ....ชบาตานีและคุณครู

ชบาตานีจึงขอยกย่องให้ทุกท่าน เป็น “พระเอก” ตัวจริง!!!

และ ขอปรบมือให้ “พระเอก” ตัวจริง ทุกๆคน

ไม่ว่าจะเป็น

- นักเรียน

- ผู้ปกครอง

- คณะกรรมการสถานศึกษา

- เจ้าหน้าที่ตำรวจ

- เจ้าหน้าที่ทหาร

- เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง

- กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน

- ปลัดประจำตำบล

และ นายกองค์การบริหารส่วนตำบล

ก่อนกลับบ้าน..แต่ละคนก็ปลื้มกับของขวัญที่จับสลากได้!!!

(ไม่หวาดผวา..กับ สลาก..ที่จับได้)

ขอขอบคุณ...ด้วย “หัวใจ” จริงๆ

 

..................................

ป.ล. บทเรียนในครั้งนี้ ก็แสดงให้เห็นแล้วว่า

"ชายชาตินักรบ"

ที่จำใจต้องไปจับสลากมาชายแดนใต้

ไม่มีความจำเป็น ณ พื้นที่แห่งนี้!!!

.................................

โดย ชบาตานี

 

กลับไปที่ www.oknation.net