วันที่ พฤหัสบดี มกราคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สิ่งแวดล้อมศึกษา..กับเส้นทางที่ต้องเลือก..เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน


พูดถึงเรื่องอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

เราชาวโอเคเนชั่นไม่เคยที่จะ"ไม่หยุด"เพื่อแวะอ่านเรื่องดังกล่าว

เพราะเป็นเรื่องหลัก"ที่โดดเด่น"ของชาวเราเลยก็ว่าได้  

พี่ชาลี วาระดี บก.โอเคเนชั่นบล็อก

ให้ความสำคัญและนำเสนอให้เห็นความสำคัญมาโดยตลอด

ทั้ง งานเขียน ลงมือทำ โครงการด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ดิน น้ำ ป่า

รวมถึง สัตว์ป่า เช่น นกชนิดต่างๆ ช้างป่าและสัตว์ป่าหายากอีกหลายชนิด

กิจกรรมเพื่อให้ความรู้ ความตระหนัก รักษ์สิ่งแวดล้อม ต่างๆ เช่น

การบุกรุกเกาะของนายทุน การต่อต้านโครงการกระเช้าที่เมืองเลย

และอื่นๆอีกมากมาย

ร่วมกับพี่น้อง

โอเคเนเจอร์บ้าง นักดูนกบ้าง และพลพรรคบล็อกเกอร์ "รักษ์สิ่งแวดล้อม"ทั้งหลาย

โดยผ่านเว็บบล็อกโอเคเนชั่น

เพียงแต่ผ่านโครงการให้เห็นการ"มีอยู่"และ"เหลือน้อย"เต็มทน

ของทรัพยากรธรรมชาติของประเทศ

แต่ยังหาทางที่จะหาทางปกป้องทรัพยากรเหล่านี้ผ่านภาพที่สวยงาม

หากแฝงไปด้วย"สะท้อนใจ"ที่ภาครัฐเองกลับให้ความสนใจไม่มากนัก

ภาคสื่ออาสาปกป้องผลประโยชน์ของส่วนรวม

เพื่อไม่ให้ถูกทำลายไปจากการพัฒนาของทุนที่คืบคลานเข้ามา

อย่างไม่มีทีท่าจะหยุดคุกคามสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ 

 ภาพจากกิจกรรมงาน"ดูนก"ที่ไม่ใช่แค่นก..

หากแต่เป็นเสี้ยวของ"กุศโลบาย"เพื่อการรักษาทรัพยากรธรรมชาติ

ผมเองในฐานะที่เป็นบล็อกเกอร์แห่งท้องทุ่งโอเคเนชั่นบล็อก

อาจารย์คชรัตน์ ภูฆัง, อาจารย์ ดร.ธงชัย นิลคำ อาจารย์เสี่ยวฯและ อาจารย์ ดร.บุญเลิศ วงค์โพธิ์

ประจำหลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษา

.

ขอยืนยัน!!

ที่ร่วมงานติดสอยห้อยตาม"งานอนุรักษ์ทรัพยากรฯ"ร่วมกับเราท่านตลอดไป

บล็อกเกอร์ก่ำกาดำ หรือ ดร.วิญญู สะตะ 

http://www.oknation.net/blog/psec

ที่เป็นอีกท่านที่คอยแนะนำ

ปรึกษาหารืองาน ด้านการเขียนวิจัยเชิงคุณภาพทางสิ่งแวดล้อม

แต่ปัญหาในบ้านเมืองเราที่เกี่ยวกับทรัพยากร

เช่น ปัญหาน้ำท่วม ปัญหาภัยแล้ง บุกรุกป่า ปัญหามลพิษต่างๆ

ปัญหาความไม่รู้ของคน

บางท่านไม่รู้

แม้ความแตกต่างหรือนิยามของหญ้าแฝกและหญ้าแพรก

เราจะทำอย่างไรดี?

หรือจะปล่อยให้เป็นไปตาม"ชะตากรรม"ของประเทศ!!

 

 ปัญหาป่าถูกบุกรุกทำลายป่า

ปัญหาการสัมปทานเหมืองแร่ โรงโม่หิน ยังคงมีให้เห็น

สิ่งเหล่านี้หากไม่มีการรณรงค์การให้การศึกษา และการร่วมเรียนรู้ของคน"ในชุมชน"

แล้วนำไปสู่กระบวนการให้การศึกษาในและนอกระบบ

หากภาครัฐเมินเฉย ไม่ให้ความสนใจและไม่เห็นปัญหา"ที่แท้จริง"

ก็ยากที่จะแก้ไข

แม้เรารณรงค์ไป เขียนไป นำเสนอผ่านโซเชียลมีเดีย

ต่อต้านไปก็สำเร็จได้ยากเพราะ"ตัวการใหญ่"มักจะกุมอำนาจอยู่มีส่วนได้เสีย

ในกระทรวง ทบวง กรม ที่เกี่ยวข้อง ไปหมด

ดังนั้นจึงเห็นว่า

เราจึงต้องใช้"ระบบการศึกษา"และสร้าง"กระบวนการ"เข้าช่วยเพื่อเรียนรู้

ภาพการลงพื้นที่ประเมินโรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษาที่โรงเรียนบ้านอีเซ คุรุราษฎร์วิทยา ศรีสะเกษ

ปัญหาและเรียนรู้สิ่งดีที่มีอยู่

ภาพการลงพื้นที่ประเมินโรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษาที่โรงเรียนมหาชนะชัยวิทยาคม ยโสธร

นำไปพัฒนาต่อ และนำสู่นโยบายสาธารณะที่เป็นรูปธรรม

ขอบคุณ

โอเคเนชั่นบล็อกและเนชั่นสุดสัปดาห์

ที่ให้พื้นที่ในการประชาสัมพันธ์งานกิจกรรมประชุมอย่างต่อเนื่อง

ภาพการลงพื้นที่ประเมินโรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษาที่โรงเรียนบ้านสำโรงเกียรติ ศรีสะเกษ

ความต้องการของชุมชนโดยชุมชนเองคือการตอบโจทย์ชุมชน

และให้เกิดการ"ตระหนักร่วม"ของคนใน"ชุมชน"

คณาจารย์และนักศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม นำโดย ดร.อดิศักดิ์ สิงห์สีโว

รองคณบดี คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ 

ลงพื้นที่ประเมินโรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษาภาคอีสาน

และภาควิชาการที่เข้าใจร่วมกับสื่อมวลชน

ที่อาสาสมัครทำงานเพื่อสิ่งแวดล้อม อย่างเราท่านก็น่าจะเพิ่มน้ำหนัก

การทำงานด้านสิ่งแวดล้อมเข้าไปอีก

ในส่วนที่ผมร่วมทำงานมีสามภาคส่วนที่เชื่อมโยงกันอยู่

คือในนามสถาบันการศึกษาการศึกษาในระบบ

คือหลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษา

วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์

ในพระบรมราชูปถัมภ์

ดร.สอาด บรรเจิดฤทธิ์ คณบดี

วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์

ในพระบรมราชูปถัมภ์

 http://cim.vru.ac.th/

 และ

สมาคมสิ่งแวดล้อมศึกษาแห่งประเทศไทย

http://aee-t.or.th/

องค์กรพัฒนาเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

ทำงานคู่ขนานกับ

หลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษา

http://ee.vru.ac.th/

เพื่อความคล่องตัว

ในการจัดการกิจกรรมกับ"ชุมชน"

 

นอกสถาบันการศึกษากับวัด โรงเรียนและโรงพยาบาล

โดยมีท่าน รองศาสตราจารย์ ดร.วินัย วีระวัฒนานนท์

"ศาสตรเมธีด้านสังคมศาสตร์ สาขาสิ่งแวดล้อมศึกษาปี 2553"

 รางวัลพระราชทาน

จากมูลนิธิหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล

พระราชทานโดย สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี

เมื่อปี 2555 ที่ผ่านมา

.

.

และอีกด้านที่สามก็ต้องประสานฝ่ายนโยบาย

คือทำงานเชื่อมกับผู้ที่เชียวชาญกับงานด้านสิ่งแวดล้อม

ในสายงานภาคนโยบาย

ดร.มณทิพย์ ศรีรัตนา อดีตอธิบดีกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม คณะทำงานด้านนโยบายสิ่งแวดล้อม

กำลังแลกเปลี่ยน เสวนาด้าน Environmental Education for Sustainable Development

 

 

และทำงานร่วมกับ

ทีมงานและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ดร.คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช

 

 

http://www.youtube.com/watch?v=NpulkGEIAKQ

อีกด้านหนึ่งผมเองคงร่วมทำงานและร่วมเสริมสร้างให้นักศึกษา

ได้เรียนรู้ด้านนี้โดยผ่านกิจกรรมในหลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษาอีกทาง

พอจะนำเสนอ สาระและสิ่งที่น่าจะตอบโจทย์ของปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม

 

และเชื่อมโยงระดับชุมชน ระดับชาติและนานาชาติได้พอสมควร

การประชุม EE-ESD ที่ยูเนสโก้ (UNESCO)

ซึ่งในอนาคตการเชื่อมประสาน

เพื่อการแก้ปัญหาน่าที่จะเป็นไปได้ด้วยดีในระดับภูมิภาคอาเซียน

 

รองศาสตราจารย์ ดร.วินัย วีระวัฒนานนท์ ในฐานะนายกสมาคมสิ่งแวดล้อมศึกษาแห่งประเทศไทย

กำลังมอบนโยบาย เพื่อการเตรียมการประชุม EE conference 

ทั้งเป็น ประธานกรรมการหลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษา วิทยาลัยนวัตกรรม ในปัจจุบัน

.

.

ส่วนข้อปัญหาด้านทรัพยกรดิน น้ำ ป่า จาก"ชุมชนต่างๆ"โดยตรงซึ่งส่วนหนึ่ง

ก็น่าที่จะมีการเก็บข้อมูล

เพื่อนำไปสังเคราะห์นำไปแก้ปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม เช่นกัน 

ปัญหาในท้องถิ่น ผมสนใจเรื่องการจัดการน้ำของชุมชน 

 ซึ่งคุณหญิงกัลยา โสภณพนิช ได้เสนอให้ผมได้ทำงานวิจัยที่ชุมชนลิ่มทอง

http://www.youtube.com/watch?v=t0xKLUfogyg

เพื่อที่จะเป็นโมเดลของการจัดการน้ำภาคชุมชน ที่ได้รับผลกระทบจากภัยแล้ง

เช่น ภาคอีสาน บ้านเฮา

น้าน้อย หรือ ป้าสนิท ทิพย์นางรอง ผู้นำชุมชนลิ่มทองด้านการจัดการน้ำชุมชน

http://www.oknation.net/blog/tuktuk/2007/12/06/entry-1

เขียนโดย บล็อกเกอร์ tuktuk

.

.

 ชุมชนมีส่วนร่วมแก้ปัญหาด้วย"ปัญญา"

ของชุมชนและผู้เชี่ยวชาญผนึกกำลังกัน

ผมเรียกชื่อโครงการ "ฮองเหมือง" หรือ คลองเหมือง, คลองระบายน้ำ

"เพราะปัญหาภัยแล้ง"

ชุมชนถึงต้องตื่นตัว ผู้นำคือน้าน้อย และชาวบ้านในชุมชนลิ่มทอง

จึงได้คิดหาทางแก้ไขอย่างมีส่วนร่วมของชุมชน 

มีสถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร สนับสนุน

องค์กรภาคธุรกิจที่สนใจงานสิ่งแวดล้อมมาสนับสนุน  

ทำให้วันนี้เป็น "ชุมชนต้นแบบ"

ด้านเรื่องการจัดการน้ำแก้ไขปัญหาภัยแล้งโดยชุมชนเอง

 

 

ผมเองก็จะได้นำประเด็นการจัดการน้ำชุมชนที่ดี

ในบริบทของการจัดการแบบมีส่วนร่วมกับชุมชน

ไปเรียนรู้และบอกต่อกับชุมชน,สังคมมากกว่าที่จะนำเสนอ

ในบริบทของกลุ่มนักการเมืองกับจัดการน้ำแบบทั้งประเทศ

แม้งบประมาณเป็นแสนล้านแต่ขาดการมีส่วนร่วมจากชาวบ้าน

นักการเมือง-หัวคะแนน-ผู้รับเหมาเป็น"แบบไร้รอยต่อ"ที่ขาดตอนกับ

"ชุมชน"

แล้วงานพัฒนาเพื่อแก้ปัญหาน้ำในชุมชน จะสำเร็จได้เยี่ยงไร!!(แมนบ่)

จากจบ ป.4 สู่ ปริญญาตรี กิตติมศักดิ์ ของน้าน้อย

รางวัลแห่งความพากเพียร แก้ไขปัญหาชุมชน (ผมว่ายังน้อยไป)

 น้าน้อย กับ ดร.บุญเลิศ วงค์โพธิ์ ที่ปรึกษาอีกท่านของผม

แถมแวะให้ชมโฆษณา น้าน้อยที่กำลังดัง(หากถือเป็นการโฆษณาขอให้ปิดได้นะครับ)

 ผมมีเจตนาแค่ให้ชมภาพและกิจกรรมน้าน้อยเท่านั้นเอง

.

 . 

เอาหล่ะ

มาดูรูปธรรมการทำงานของสมาคมสิ่งแวดล้อมศึกษาฯกันครับ

เมื่อวันที่ 7-8-9 ธันวาคมที่ผ่านมา

ทางสมาคมสิ่งแวดล้อมศึกษาแห่งประเทศไทย

ได้จัดการประชุมทางวิชาการด้านสิ่งแวดล้อมศึกษาระดับชาติครั้งที่ 2 ขึ้น

โดยท่าน รองศาตราจารย์ ดร.วินัย วีระวัฒนานนท์ เป็นผู้นำ

ที่โรงแรมธนินทร กรีนปาร์ค ร้อยเอ็ด

ในงานมีการเสวนาด้านสิ่งแวดล้อม จัดนิทรรศการ รูปแบวิถีชุมชนกับการอยู่กับ

สิ่งแวดล้อมอย่างบูรณาการ

 รองผู้ว่าราชการจังหวัดร้อยเอ็ด กล่าวเปิดงาน

นายกสมาคมสิ่งแวดล้อมศึกษารับมอบเงินบริจากช่วยสมาคมฯดำเนินโครงการ 

จากนักศึกษา คุณวันเผด็จ วีระษรเลิศตระกูล นักศึกษา สิ่งแวดล้อมศึกษา รุ่น 1

นายกสมาคมสิ่งแวดล้อมศึกษารับมอบเงินบริจากช่วยสมาคมฯดำเนินโครงการ

จากตัวแทนนักศึกษา ทนายยงยุทธ ช่างฉาย นักศึกษาสิ่งแวดล้อมศึกษา รุ่น 2

โดยมีวิทยากรจากต่างประเทศ คือ Prof.Bob Jickling 

นักวิชาการด้านการศึกษาและสิ่งแวดล้อมศึกษา ประเทศแคนาดา

สอนจริยธรรมทางสิ่งแวดล้อม 

ที่มหาวิทยาลัย Lakehead University

  Prof.Bob Jickling

ร่วมรับฟังการนำเสนอบทความและแลกเปลี่ยนกับนักศึกษาและชาวบ้านด้วยความสนใจ

พี่ธงชัย ปัญญรัตน์ นักวิชาการด้านสาธารณสุข

สวมบทนักสิ่งแวดล้อมทั้งนอกจอและในเวที

บรรยากาศในงานประชุมทางวิชาการด้านสิ่งแวดล้อมศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 2

   

 Ms.Gayle Seddon

จาก มหาวิทยาลัย RMIT ผู้ทำงานด้านสิ่งแวดล้อมจากประเทศออสเตรเลีย

http://www.flickr.com/photos/keepaustraliabeautifulvictoria/4720134642/

Gayle มาร่วมกิจกรรมลงพื้นที่เยี่ยมบ้านนาบอนอย่างมีความสุข

นอกจากนั้นยังมี

ผู้เชียวชาญด้านสิ่งแวดล้อมในประเทศ เช่น ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา

อัจฉะริยบุคลแห่งภูมิปัญญาไทย

โชคชะตาชีวิตส่วนหนึ่งเข้าไปผูกพันโครงการส่งยานอวกาศไวกิ้งไปสำรวจ

ดาวอังคารขององค์การนาซ่าจนเป็นผลสำเร็จ

ทำให้ประเทศไทย

 ได้รับการกล่าวขวัญถึงอย่างแพร่หลายเป็นเวลานาน

ในองค์การนา ซ่าและสถาบันสำรวจอวกาศประเทศอื่นๆ

  และ 

 

 ดร.สมิทธ ธรรมสโรช

ผลงานทางวิชาการในอดีตและปัจจุบันระหว่างประเทศ

เป็นประธานคณะกรรมการด้านอุตุนิยมวิทยาและแผ่นดินไหวของประเทศอาเชี่ยน

Chairman (ASEAN Sub-Committee on Meteorology and Geophysics)

เป็นประธานคณะกรรมการพายุใต้ฝุ่นของภูมิภาคเอเชียและมหาสมุทรแปรซิฟิค

เป็นประธานคณะกรรมการพายุไซโคลนในมหาสมุทรอินเดีย

นับว่าการจัดงานวิชาการด้านสิ่งแวดล้อมศึกษาระดับชาติ

ครั้งนี้ประสบความสำเร็จได้ด้วยดี 

 

มีผู้ให้ความสนใจ ทั้งภาคการศึกษา นักธุรกิจ สาธารณสุข พระภิกษุ  

นักศึกษา ปร.ด.สิ่งแวดล้อมศึกษา รุ่นที่ 3 จากหลากหลายสาขาอาชีพ

ทนายความ นักวิชาการด้านสาธารณสุข พ่อค้าและนักการศึกษา

และหลากหลายอาชีพรวทถึงชาวบ้านมาร่วมแลกเปลี่ยนอย่างล้นหลาม 

 การนำเสนอให้เห็นวิกฤติของสิ่งแวดล้อมโลกจากผู้เชี่ยวชาญ

ทั้งปัญหาโลกร้อนและการหมดไปของทรัพยากรทั้งจากธรรมชาติและน้ำมือมนุษย์เอง

 มอบหนังสือตอบแทนน้ำใจซึ่งกันและกันของผู้รู้

เสี่ยวฯรักเด็กและคณะ 

ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านสำโรงเกียรติ

รับมอบรางวัล โรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษาดีเด่น

http://www.srksc.net/main/srk/

ตัวแทนโรงพยาบาลที่ได้รับรางวัลด้านสิ่งแวดล้อมศึกษา 

 

 

ดร.บุญเลิศ วงค์โพธิ์(คนที่ 3 จากซ้ายมือ)อาจารย์ประจำหลักสูตรฯ และคณะจัดงานประชุมบางส่วน

ซึ่งเป็นนักศึกษา ป.เอกและ ป.โท สิ่งแวดล้อมศึกษา ถ่ายรูปร่วมกับประธานหอการค้าจังหวัดร้อยเอ็ด

งานนี้มีทั้งการเสวนาจากปราชญ์ชาวบ้าน พ่อคำเดื่อง ภาษี ปราชญ์ชาวบ้าน จากบุรีรัมย์

และผู้อำนวยการโรงพยาบาลเสลภูมิ เสวนาร่วมกันกับ keynote speakers จากต่างประเทศ

โดยมีผู้ช่วยแปลภาษาเพื่อการสื่อสารที่คล่องตัวขึ้น

คณะอาจารย์ และเพื่อนนักศึกษา ถ่ายภาพร่วมกับคุณ Gayle

งานนี้ได้รับความสนใจจากผู้ที่เป็นนักสิ่งแวดล้อมในภาควิชาการและชาวบ้าน

นักศึกษา ป.ตรี ช่วยอาจารย์รับลงทะเบียน

ตัวแทนภาครัฐในท้องถิ่น เช่น ผู้ที่ทำงานสาธารณสุข โรงเรียนที่ได้รับรางวัล

รองศาตราจารย์ ดร.สุนทร โคตรบรรเทา จากมหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์

นักสิ่งแวดล้อมตัวยงอีกท่านหนึ่งของเรา

เพราะทั้งหน้าบ้านท่าน หลังบ้านมีพื้นที่สำหรับพืชผักสวนครัวทุกตารางนิ้ว

 

.

.

 ผู้ที่มีผลงานเข้าเกณฑ์

โรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษา และโรงพยาบาลน่าอยู่

เน้นความสำคัญไปที่ "ชุมชน"ฐานราก ในภาคอีสานและภาคตะวันออก

 (การจัดงานครั้งที่ 1 เน้นไปที่"ชุมชน"วิชาการภาคเหนือและอีสาน)

บรรยากาศงานเต็มไปด้วยการจัดแสดง ภูมิปัญญาท้องถิ่น ที่ลดการใช้พลังงาน

ดร.วิญญู สะตะ กับ คุณคมสัน พิลาสมบัติ

การเยี่ยมชมวิถีชีวิตที่อยู่กับสิ่งแวดล้อมที่บ้านนาบอน

 ทำให้ยิ่งเข้าไปสัมผัสกับวิถีชาวบ้านที่เป็นคนพื้นถิ่นภูไทมากยิ่งขึ้น

เป็นหมู่บ้านชุมชนต้นแบบ"ชุมชนน่าอยู่"ของจังหวัดกาฬสินธุ์

http://www.84tambonsforking.com/th/4sector_inner3.aspx

 

คุณวันเผด็จ วีระษรเลิศตระกูลและ ดร.ธงชัย นิลคำ

อาจารย์ประจำหลักสูตสิ่งแวดล้อมศึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านงานวิจัยและการประเมินฯกับมื้อเที่ยงกลายๆ

ที่บ้านนาบอน

อาหารพื้นเมือง รสแซบ!!

และการบรรยายจากผู้เชียวชาญจากชุมชนคือ"ชาวบ้าน"

 .

.

ทำให้เกิดความประทับใจของ Prof.Bob และ Gayle เป็นอย่่างยิ่ง

จนได้บรรยายผ่านอีเมลถึงความประทับใจมาถึงผมในเวลาต่อมา

เมื่อท่านกลับไปยังแคนาดา

  

ถ้ามีเนื้อหา วีดิโอและภาพ จะนำอัพเดท ให้ท่านเพิ่มเติมต่อไป

วีดีโอผลงานนักศึกษาผลงานนิสิต นายไชยยุทธ โพธิ์สาราช,

นายวิฆเนศ ศิลทุโคตรและนายนันทพล นันทวงศ์ วท.บ.สิ่งแวดล้อมศึกษา ชั้นปีที่ 3 มมส.

 

ภาพบรรยากาศงานเสวนา Living in a Changing World บางตอนครับ

จากยูทูป  http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=h0n9V3SRcxk

ผมลองทำขึ้นมาเองครับ

 

นำเสนอฝากชาวสิ่งแวดล้อมศึกษาทุกท่าน โดย ดร.อดิศักดิ์ สิงห์สีโว ซ้ายมือครับ

 แล้วพบกันใหม่ครับ

 

http://www.youtube.com/watch?v=xHYGFmK_j7I&feature=share

 

ตามติดตอนที่แล้ว

ได้ที่ www.oknation.net/blog/thaibaan/2012/11/07/entry-2

สวัสดี

.

.

เสี่ยวไทบ้าน

เพราะเราท่านคือเพื่อนประชาชน

 

 

โดย ไทบ้าน

 

กลับไปที่ www.oknation.net