วันที่ พุธ กุมภาพันธ์ 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รักแห่งเดือนมาฆบูชา


รักแห่งเดือนมาฆบูชา

      รักเริ่มด้วย         ถ้อยคำ        ที่ฉ่ำหวาน

เคลือบปลายลิ้น    ความต้องการ  ด้วยตัณหา

พอเนิ่นนาน          ผ่านไป         ก็เลือนลา

เฝ้าติดตาม           ถามหา         คำว่า"รัก"

คำวอน           เคยอ่อนโยน      ตะโกนก้อง  

เพื่อเรียกร้อง       รักมา            แจ้งประจักษ์      

นอกจาก"รัก"       มีอะไร          ให้พิงพัก

ความอ่อนไหว     ทอทัก         ยากบรรยาย    

รักซึ่งมา         จาก "ตัวตน"      อันล้นปรี่          

มาสะสม         เสียดสี         ทั้งเช้าสาย

เมื่อให้ล้น      "ตัวตน"          ท้นกระจาย

อย่าพึงหมาย    "รัก"  สุข       สงบงาม

กวีว่า         "รัก" หรือ     คือความเจ็บปวด

ถึงร้าวรวด      อ่อนไหว         เกินไต่ถาม

จากความ    ละมุนละไม - ในนาม

ใครจะห้าม   รักได้.....      ไร้หนทาง

หากรักมี      เมตตา     องค์ประกอบ

เมตตา      รายรอบ    การสรรค์สร้าง

และกรุณา    เป็นรูปธรรม      นำจัดวาง

ในระหว่าง    คือมุทิตา      อุเบกขาญาณ

       พระองค์    ทรงพรหม     วิหารสี่

เพื่อธรรม        คลายคลี่      ได้ขับขาน

ทุกข์และ       ดับทุกข์         ในวัฏฏวาร

มาฆบูชาสาน   แสงเดือน     เตือนความรัก...

                                                    ศรีนครา

คัดมาจากหนังสือ"แสงพระธรรม"


โดย กัลยาณมิตตตา

 

กลับไปที่ www.oknation.net