วันที่ เสาร์ มีนาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ประภาคารแห่งพุทธธรรม ลุ่มเลสาบสงขลา พระเจดีย์ชลธาวดี (วัดเกาะโคบ) กับเรื่องนิมิต!?


เมื่อวันอาทิตย์ สองสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้ฤกษ์คิดถึง โทรไปเยี่ยมคุณยายแต่เช้า

โหล...โหล...คุณตาส่งเสียงมาจากปลายสาย

"ยายไปทำบุญที่วัดเกาะโคบ ตั้งแต่หัวเช้าแล้วโน่น"
เฮ้อ! เช้านี้ที่กรุงเทพฯ กับเช้าโน้นที่บ้านเกาะ ทำไมมันไม่ตรงกัน
ไม่หัวมุ้งมิ้ง ไม่หวันโพล้เพล้ ก็น้อยครั้งที่โทรไปบ้านแล้ว จะได้คุยกับคุณยายนักเดินทาง...

ภาพสืบจากเน็ท : พระเจดีย์เก่าโบราณ อันเป็นต้นเรื่อง ของเรื่องเล่าอันเป็นนิมิต นี้ครับ

v

โหล...โหล...คุณตาส่งเสียงมาจากต้นสายเมื่อย่ำค่ำ
อะๆ...แอมๆ...เสียงคุณยายกระแอม เตรียมตัวพูด
โหล...โหล...สวัสดีจ้า วันนี้ยายไปทำบุญที่วัดเกาะโคบมา ขอให้ลูกๆรับเอาส่วนบุญทุกๆคน
แล้วผมก็ต้องตอบไปตามระเบียบว่า...สาธุ...จ้าคุณยาย

เรื่องสารทุกข์สุกดิบยังไม่ต้องถาม ฟังคุณยายเล่าเรื่องการเดินทางบุญเป็นฉอดๆ
วันนี้ที่วัดเกาะโคบ เค้ามีงานบุญทอดผ้าป่าสามัคคีชุมชน และสมโภชพระเจดีย์
ที่ลูกได้ไปเที่ยวชมมา บัดนี้ได้รับการบูรณะฯ เรียบร้อยแล้ว...
มีการรำโนราห์โรงครู บวงสรวงพระเจดีย์ด้วย งานบุญของชาวเกาะโคบ เค้าจัดได้สวยงามพร้อม
ที่ชาวบ้านต่างมาร่วมมือร่วมใจ สามัคคีกันในงานประจำปี...แม่ชื่นชมชาวเกาะโคบให้ฟัง
คนจากถิ่นไกลมาร่วมบุญกันมากมาย คนในหมู่บ้านก็ไปร่วมบุญกันโดยประมาณ

ส่วนคุณยายนั้น ไม่เคยพลาดงานบุญ...ถึงไหน ไปกัน!?

แล้วคุณยายก็เล่าต่อ ถึงเรื่องที่เล่าต่อๆกันมาว่า เมื่อก่อนหน้านั้นได้มี เศรษฐีผู้ใจบุญ
จากต่างถิ่นท่านหนึ่ง มีศรัทธาบูรณะพระเจดีย์ ณ วัดเกาะโคบ ด้วยนิมิตฝัน!?

อะแอมๆ...ก่อนที่คุณยายจะเล่ายาว ต้องรีบตัดบท
เรื่องอันเป็นนิมิต นั้นน่ะ "พี่เป้า" เค้าเล่าให้ฟังแล้วล่ะคุณยาย
ที่ผมอยากรู้คือประวัติของพระเจดีย์องค์นี้ สร้างมาแต่เมื่อใหร่ต่างหากล่ะ!?

ยายก็ไม่รู้ว่าสร้างมาแต่เมื่อไหร่ แต่ก็จำได้ว่าเมื่อตอนเด็กๆ ยายก็เคยไปทำบุญ
ที่วัดเกาะโคบ ก็ได้เห็นพระเจดีย์องค์นี้ มีมาแต่ก่อนแล้วล่ะ...

...

สนทนาธรรม...รับบุญเดินทาง จากคุณยายแล้ว ผมเลยนึกได้ว่า ยังไม่ค่อยมีเวลาเขียน
ภาพเล่าเรื่องจากถิ่นเกิดเรื่องนี้ ขอร้อยเรียงนำเสนอ เพื่อไม่ให้เสียความตั้งใจ
บั น ทึ ก ก า ร เ ดิ น ท า ง ...

เมื่อตอนกลับบ้านปลายปี ทำบุญตักบาตรวันปีใหม่ที่วัดในหมู่บ้านเสร็จแล้ว ก็ชวนคนขับรถให้นั่ง
พร้อมพี่สาวผู้ติดตาม ไปเที่ยวเกาะโคบกัน ด้วยตั้งใจจะแวะไปเยี่ยมเพื่อนบล็อกเกอร์ ครูติ๋ม
ชุติมา ณ เกาะโคบ
 ที่ได้ข่าวว่าปีใหม่นี้ จะกลับลงบ้านมาเยี่ยมคุณพ่อเหมือนกัน...

ระหว่างทางก็แวะถามชาวบ้าน...รู้จักบ้าน "ครูติ๋ม" หม้าย...ก็ถูกถามกลับ...ครูติ๋ม ไหนห๊าาา!
เคยอ่านบล็อกน้องครูติ๋ม เขียนถึงพ่อไว้ อ๊ะ!...ถามใหม่...
รู้จักบ้านพ่ออ้วนหม้าย ลูกสาวชื่อครูชุติมา ที่ย้ายไปอยู่ ณ เมืองตรัง อะครับลุง
อ๋อ...บ้านหลวงอ้วน อยู่เลยโรงเรียนไปหิดเดียว ตรงหัวเลี้ยว ร้านขายของชำ

ได้พิกัดบ้านเป้าหมายแล้ว เกาะโคบเล็กนิดเดียวคงไม่หลง ขับรถชมวิว
สูดลมเล
 (ผสมกลิ่นขี้หมู :-) ไปเรื่อยๆ...
ช่วงนี้พื้นที่ชุ่มน้ำเกาะโคบ ยังมีน้ำท่วมขังหลังฤดูมรสุมอยู่ นกน้ำนานาพันธุ์ เดินขบวนพาเหรด
จับ กุ้ง หอย ปู ปลา ในนาแห้ว กันฝักใฝ่เลยละครับ แต่ผมไม่แวะดูนกล่ะ ลงไปก็ถ่ายนกไม่เห็น

มาเกาะโคบเที่ยวนี้ จะนำไปชมวัดเกาะโคบ ริมทะเลสาบ กันนะครับ^^

...

ผมจำได้เลือนๆว่า คุณยายเคยพามาทำบุญครั้งหนึ่งเมื่อตอนเด็กๆ วัดเกาะโคบ ก็ตั้งอยู่ริมเลนี่แหละ
แต่ให้คนขับรถวนหาจะรอบเกาะอยู่แล้ว ก็ยังไม่เห็นวัด เมื่อปีที่เกิดพายุดีเปรสชั่น
ผมก็เคยขี่มอเตอร์ไซค์ตระเวณเที่ยว ดูร่องรอยครั้งหนึ่งแล้ว ก็ไม่ได้เจอวัดเช่นกัน...

นึกในใจ...สงสัยบุญจะนำทางไปไม่ถึง ณ วัดเกาะโคบ...

ระหว่างตัดสินใจถอยรถกลับ ไปตามหาบ้านครูติ๋มต่อ
เห็นคุณป้าคนหนึ่ง เดินอย่างรีบเร่งผ่านมาพอดีเป๊ะ!

หวัดดีครับคุณป้า ไม่ทราบว่าวัดเกาะโคบ ไปทางไหนครับ?
ก็นี่แหละค่า ทางเข้าวัดเกาะโคบ คุณป้า ชี้มือไปที่ซุ้มประตูวัด
อ้าว...เฮ้ย...ว๊ะ...เฮ้ย! คนขับรถและผม อุทานขึ้นพร้อมกัน
ก็เมื่อตะกี้มองลงมาทางนี้แล้วนี่น่า ทุกคนในรถก็ไม่เห็นซุ้มประตูวัด

ณ ขณะนั้น ผมบอกได้เลยว่า...ขนลุกซู่ เลยละครับ^^

ขับรถวนจะรอบปลายเกาะอยู่แล้ว ก็ไม่เห็นมีชาวบ้านเดินผ่านมาให้ถามทาง
จู่ๆพอจะวนรถกลับ กลับมีคุณป้า เดินผ่านมา...
และคุณป้า ที่ผ่านมานั้น ก็มิใช่คนอื่นไกล กลับเป็นญาติๆ ข้างๆบ้าน
ที่แกมาได้สามีชาวเกาะโคบ ผมไม่ได้เจอกันนานแล้ว ถ้าพี่สาวไม่มาด้วย
ผมก็คงจำแกไม่ได้ และแกก็คงจำผมไม่ได้เช่นกัน...เพราะต่างคนต่างแก่ ฮะ ฮะ ฮ่า :-)

ทักทายกันแล้ว "พี่เป้า" บอกว่า ไม่รู้อ้ายไหรน้องบาวเหอ โย่ๆก็นึกขึ้นได้ว่าลืมฝาหม้อไว้ที่วัด
เพราะเมื่อเช้าพี่เป้า มาทำบุญตักบาตรปีใหม่ เลยรีบเดินออกจากบ้านมาหาฝาหม้อ กลัวมันจะหาย

เหมือนบังเอิญสามต่อ แต่สองพี่สาวนั้น นึกไปไกลแล้ว...เป็นบุญจริงๆ สาธุ! สาธุ!

เห็นแบบนี้ในหลายๆวัด เมื่อหลวงปู่แหวน อริยสงฆ์ กลายเป็นพระแก้บนของคนเชื่อ!

นอกจากหลงทางแล้ว ผมยังหลงลืม เพราะในวัยเด็กที่ตามคุณยายมาที่วัดเกาะโคบนั้น
มันยังไม่มีถนนและรถยนต์ ต้องนั่งเรือจากเกาะแหลมกรวด อ้อมมาขึ้นอีกฝั่งของเกาะโคบ
จึงเห็นวัดเกาะโคบตั้งอยู่ริมทะเล และจำได้แต่เพียงเลาๆว่า มีเนินเขาเจดีย์อยู่หน้าวัด
การย้อนรอย ทำให้รอยหยักในสมอง ที่กำลังจะหลับไหล ฟื้นตื่นขึ้นมาในบัดดล
มัน เป็น เช่น นั้น เอง ?!

เที่ยวชมวัดเกาะโคบในครั้งนี้ จึงให้พี่เป้า เป็นมัคคุเทศก์ท้องถิ่น ด้วยซะเลย^^
ไกด์จำเป็น นำชมพระเจดีย์โบราณ บนเนินเขา พร้อมบอกเล่าเรื่องราวอันเป็นนิมิต ที่ผ่านมา...

เมื่อก่อนหน้านี้มี "เศรษฐี"...ดูจะเป็นนิยายโบราณมากไป เอาเป็นปัจจุบันดีกว่า...
มีคนรวยบุญ ใจมีธรรม จากต่างถิ่นท่านหนึ่ง เกิดนิมิตในความฝัน ว่าเห็นพระเจดีย์งดงาม
เปล่งประกายสีทอง อยู่บนยอดเขาเกาะกลางทะเล...

เมื่อตื่นขึ้นมาก็ตกใจ ประหลาดใจในความฝันนั้น ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยได้ยินชื่อ "เกาะโคบ"
นี้มาก่อน และก็ไม่รู้ว่าเกาะแห่งนี้อยู่หนใด...
เพียงแต่เห็นภาพในความฝันว่า อยู่กลางทะเลสาบสงขลา จึงชักชวนญาติธรรมออกตามหา
สอบถามมาเรื่อยๆ จนมาถึงเกาะหมาก...สู่เกาะโคบ
และมาพบกับพระเจดีย์โบราณองค์ย่อมๆ รูปทรงแบบนี้เหมือนในนิมิต

เพียงแต่ว่าพระเจดีย์ที่เห็นในความฝันนั้น เป็นสีทองอร่ามตา

แต่พระเจดีย์ที่มาพบเห็นในขณะนั้น เก่าดำ คร่ำคราบตะไคร่น้ำ...

อาจมีบางสิ่งบางอย่าง ไปดลใจให้คนรวยผู้ใจบุญท่านนั้น เห็นเป็นพระเจดีย์สีทองในความฝัน
คนมีธรรมท่านนั้น จึงมีจิตศรัทธาบูรณะพระเจดีย์ ณ วัดเกาะโคบ ให้เป็นสีทองอร่ามดั่งนิมิต!?
ตอนผมไปเที่ยวชมสักการะ เมื่อวันปีใหม่ที่ผ่านมา กำลังบูรณะทาสีทองอยู่ บัดนี้คงเสร็จสมบูรณ์
งดงาม อร่ามตา ในงานฉลองสมโภชพระเจดีย์ ที่คุณยายได้ไปร่วมงานบุญ ดังบทนำเรื่องนั่นเองครับ...

(*เล่าเรื่องจากคำบอกเล่าอันตื่นเต้นของ พี่เป้า มัคคุเทศก์จำเป็น & บังเอิญเจอ :-)

ย่องๆถ่ายอะไรหรือคุณโยม...ถ่ายเงาพระเจดีย์ครับหลวงพ่อ
นิมนต์หลวงพ่อเข้าเฟรมด้วยครับ หลวงพ่อหยุดให้ตามขอ สาธุ :-)

พี่เป้า บอกว่าซุ้มประตูวัดนี้มันแคบ มีโครงการจะทุบทิ้ง!
เพียงเพราะรถทัวร์ไม่สามารถนำคณะกฐิน-ผ้าป่า เข้ามาจอดถึงในวัดได้
ผมได้ยินแล้วร้อง โอ้! จะลงเดินอย่างสงบเข้าวัดสักนิด กันไม่ได้หรือไงนักแสวงบุญสมัยนี้
ถึงแม้จะเสียดาย แต่ก็เข้าใจความเปลี่ยนแปลงแห่งกาลเวลา
ขอถ่ายรูปบันทึกไว้ ให้ลูกหลานชาวเกาะโคบ ได้เห็นเผื่อวันหน้าก็ละกันครับ

ซุ้มประตูผีมือช่างท้องถิ่น ถึงแม้จะไม่สวยงามมากนัก แต่ก็มีคุณค่าแห่งอดีต
จะมีใครสังเกตไหมครับ เวลาผ่านซุ้มประตูเข้าวัด
ทำไมหน้าบันซุ้มด้านหน้า และด้านใน จึงมีพระพุทธรูปที่ต่างกัน
อดีตเด็กวัดไม่มีคำตอบ ขอสาธุชนโปรดคิดพินิจดูเองเถิด :-)

 ...

พี่เป้า คนนำทางชมบุญ เล่าให้พี่สาวฟังไปด้วยความตื่นเต้น แกก็คงดีใจเมื่อพระเจดีย์เก่าๆ
ที่เคยเห็นอยู่นานวัน กลับมางดงามเหมือนดั่งนิรมิต...
ผมฟังเรื่องเล่าอันน่าพิศวงจากพี่เป้าแล้ว ก็ได้แต่บอกกับตัวเอง และอยากจะบอกกับคุณผู้อ่านว่า...
ในเรื่อง "บางสิ่งบางอย่าง" อย่าเสียเวลาหาข้อพิสูจน์!?

ความศักดิ์สิทธิ์ของพระเจดีย์องค์นี้ จึงมิได้อยู่ในสิ่งที่มองไม่เห็น แต่อยู่ในสิ่งที่มองเห็นนี่แหละ
นั่นคือหมุดหมายแห่งกาลเวลา ที่พระเจดีย์องค์นี้ถูกสร้างขึ้นมา ด้วยร้อยรวมใจศรัทธา
ของวิถีชน
 คนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา-พัทลุง

พระเจดีย์บนเนินเขาริมทะเล จึงเปรียบเสมือน "ประภาคารแห่งพุทธธรรม"
ของชาวเรือ ชาวเล 
ชาวบ้านเกาะโคบ และชุมชนในบริเวณโดยรอบ...

(เล่ากันว่าภายในองค์พระเจดีย์ มีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุด้วย)

เหมือนกับที่คุณยายก็ไม่รู้ว่าสร้างมาแต่เมื่อไหร่ แต่ก็จำได้ว่าเมื่อตอนเด็กๆ
ยายก็เคยมาทำบุญที่วัดเกาะโคบ และเห็นพระเจดีย์องค์นี้ มีมาอยู่ก่อนแล้ว
ณ วันนี้ พระเจดีย์องค์นี้ ก็คงมีความเก่าแก่ ไม่น้อยไปกว่าอายุของคุณยาย...

ถึงแม้ว่าองค์พระเจดีย์ จะไม่ยิ่งใหญ่ ไม่งดงามอย่างฝีมือสกุลช่างศิลป์ ช่างหลวง
แต่ก็คงคุณค่าในความเป็นอัตลักษณ์ ของช่างฝีมือท้องถิ่นชาวบ้านเกาะโคบมาแต่อดีต...

ผมขอนำเสนอเรื่องนี้ เพื่อร่วมอนุโมทนาบุญ กับคณะผู้ใจบุญ คนรวยธรรม
ที่มีจิตศรัทธา ร่วมบูรณะพระเจดีย์ที่วัดเกาะโคบ หรือวัด "ชลธาวดี" นามไพเราะ
วัดเล็กๆบนเกาะกลางทะเลสาบที่ห่างไกล ให้งดงามสถาพรสืบไป
ในขอบเขตพุทธเสมาแห่งสายน้ำ ลุ่มทะเลสาบสงขลา-พัทลุง...สาธุ _/|\_

พระประธาน ในโรงธรรม ฝีมือปั้นโดยช่างท้องถิ่น เป็นอัตลักษณ์ แบบปักษ์ใต้โดยแท้

 ...

พี่เป้า บอกว่าให้ข้าวหมูค้างอยู่ เลยไม่ได้นำชมในบริเวณวัดต่อ (ขอยื้มภาพจากเน็ทมาประกอบเรื่อง)
วัดเกาะโคบ เป็นวัดในชุมชนเล็กๆริมทะเลสาบ ไม่มีโบสถ์นะครับ...

แต่ก่อนนั้นเมื่อจะบวชพระก่อนเข้าพรรษา ชาวบ้านจะต่อเรือหางยาวเป็นแพ ในแม่น้ำหน้าวัด
สมมุติเป็นเขตพัทธสีมา เรียกพิธีนี้ว่า "การบวชเล" ผมก็เคยตามยายมาเห็นครั้งหนึ่งเมื่อวัยเด็ก...

(แนบลิ้งค์ไว้สืบค้น : "การบวชเล" เรื่องเล่าจาก Bg ครูติ๋ม ณ เกาะโคบ คลิก! > ทำบุญ...ได้บุญ)

น้ำฝนประปา บ้านพี่เป้า มันจ๊าบมาก!

ลูกขรบ พันธุ์ใหญ่ ดกเต็มต้นเลย เสียดายยังแก่ฝาดๆอยู่

ไม่ต้องใช้ GPS พิกัดปากถามทางก็มาถึง บ้านเกิด Bg ครูติ๋ม ณ เกาะโคบ
คนบ้านเกาะหมากเดียวกัน ที่มาเจอกันในโลกออนไลน์ โอเคเนชั่น

ก่อนกลับบ้านเกาะแหลมกรวด แวะเยี่ยมบ้านพี่เป้า ไกด์จำเป็นในทริปนี้
อ้อ! ไม่ลืมที่จะแวะบ้านบล็อกเกอร์น้องครูติ๋ม ตามที่ตั้งใจมาให้ถึงนะครับ
ว้า!...เสียดายจัง คลาดกันวันเดียวเอง พี่สาว (หรือคุณแม่ อิ อิ^^)
บอกว่าครูติ๋ม กลับเมืองตรังแต่เมื่อวานแล้ว พาพ่ออ้วนไปรักษาอาการป่วย

ไหนๆก็มาเยี่ยมแล้ว ขอเติมคาเฟอีน แซ๊ะ! ภาพมายืนยันว่า...

มาถึงแล้วนะจ๊ะๆ มินิมาร์ท ครูติ๋ม ณ เกาะโคบซิตี้ เอย.

...

หากคุณผู้(เผลอมา)อ่าน จะผ่านไปเที่ยวเกาะโคบ อย่าลืมแวะชม "ทวดคลองกรูด"
ซึ่งก็คือ จระเข้ ที่เคยมีอยู่ในคลองกรูดนั่นเองครับ เป็นตำนานความเชื่อของชาวบ้านว่า
ใต้น้ำปากคลองกรูดนั้น จะมีโพรงถ้ำ และแท่นนางฟ้า สถิตอยู่ เป็นความเชื่อชุมชน...
ที่ช่วยรักษาป่าริมคลองกรูดสายนี้ไว้ได้ สงบ ร่มรื่น น่าล่องเรือแลนกชมไม้ มากเลยละครับ

...V...



ลองสืบจากเน็ท หาภาพเจดีย์เก่ามาอ้างอิงประกอบเรื่อง เจอคลิปในวันงาน
เมื่อ ๑๗ มี.ค. ๕๖ ด้วยครับ ลองคลิกฟังเพลงบอก ดูพิธีกรรม "รำมโนราห์โรงครู"
อันเป็นประเพณีประจำปีของชาวเกาะโคบ ดูเข้มขลังมากเลยละครับ
[ขอบคุณคลิป อับโหลดโดย : c42554255c]

แปลกใจระหว่างเส้นทาง เห็นดอกบัวตอง บานเหลืองไสวอยู่หลายหย่อม
หากขึ้นได้เต็มเส้นทางบนเกาะ ก็คงไม่ต้องไปดูทุ่งบัวตองถึงแม่ฮ่องสอน
   ที่บ้านเกาะแหลมกรวด - เกาะโคบ ของเฮาก็มี...เย้ๆ   

 

 

การเดินทางกลับบ้านเกิดครั้งใด อบอุ่นใจทุกครั้ง
ครั้งนี้ก็เช่นกัน อบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก
"ขอบคุณทุกๆท่าน ที่แวะมาแล เรื่องเล่าจากบ้านนอก ครับ"

โดย อะหนึ่ง

 

กลับไปที่ www.oknation.net