วันที่ อาทิตย์ มีนาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

น้ำตากระต่ายฯ


น้ำตากระต่ายฯ

วันอาทิตย์ที่ 31 มีนาคม 2556

                วันนี้ผมขับรถจากโคราชมาด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง ตั้งแต่เวลาประมาณ 9 โมงเช้า จากอำเภอหนองบุญมาก (หรือชื่อเดิม หนองบุญนาก) บ้านจงประเสริฐ บ้านเดียวกับ เจ้าเวหา หนุ่ม ชาตรี ฉิมทะเล ซึ่งเมื่อวานเพิ่งได้ทายาทลูกชาย คุณแม่ของ หนุ่ม ก็เดินทางมาเยี่ยมหลานด้วย

                ที่กระหยิ่มยินดี ก็ด้วยว่า วันนี้ผมจะได้ไปเชียร์ทีมสโมสรบางกอกกล๊าสที่ผมชอบนักหนา อีกทั้งมีญาติ ๆ ที่เป็นนักเตะในทีมด้วย แถมยังใกล้บ้านอีกด้วย ขับรถมาด้วยความตั้งใจ 270 กม. มาถึงบ้านที่รังสิตก็ราว เที่ยงนิด ๆ เพราะสมาชิกเต็มรถ 8 ที่นั่ง และข้าวสารจากบ้านพ่อตาอีก 2 ถุงปุ๋ย อันนี้ต้องมีครับ ไม่งั้นจะอดอยาก เมื่อเช้าผมเพิ่งไปขุนมันสัมปะหลังมาได้ครึ่งถุงปุ๋ย มือเกือบแตก

                ปีนี้ผมไม่มีตั๋วปีครับ วันนี้อาศัยเพื่อนที่มีบัตรเหลือ ๆ อยู่ อนุเคราะห์ให้ไปนั่งข้าง ๆ ทนฟังผมบ่นไปตลอด ที่โซน W3 (S) นั่นคือ กร รู้จักกันก็เพราะเชียร์บอลนี่แหละครับ ส่วนโหน่งเพื่อนอีกคนก็มาจากโคราชเหมือนกัน เห็นจะมาถึงสนามแบบหวุดหวิด

                ผมไปถึงสนามราว 5 โมง ได้เจอกับกลุ่มกระต่ายสาว เลยชักภาพมาอวดแบบ “หนิดหนม” โดยเฉพาะน้องงา ยังคงน่ารักเหมือนเดิม รวมทั้งคนอื่น ๆ ในลุ๊คใหม่ ๆ ก็เด่นไปอีกแบบนะครับ ได้สดชื่นเมื่อมาเจอกระต่ายสาวกันคราวนี้อีกรอบ ผมเดินไปที่ร้านขายของที่ระลึกของสโมสร ปีนี้มีของขายเยอะมากครับ มีหลายแบบ หลายชนิด น่าสนใจมากเลยครับ แต่ผมได้สติ๊กเกอร์มาแผ่นหนึ่ง กะเอาไปติดรถ เพราะอันเดิมมันลอกหมดแล้วครับ แล้วก็ไปเจอเพื่อนกร กับโรสที่นั่น ก่อนจะเข้าไปในสนามพร้อมกัน

                ตั้งแต่ปิดฤดูกาล 3-4 เดือน ผมเพิ่งได้มาดูบีจี นัดนี้นัดแรก รู้สึกตื่นเต้นมากครับ กอลเชียร์ก็มากันเยอะเหมือนกัน

                เปิดเกมกันวันนี้ เป็นการเปิดสนามลีโอ ครั้งแรกในฤดูกาลนี้ เนื่องจากช่วงต้น ๆ สนามลีโอ ติดเรื่องการก่อสร้างต่อเดิมอัฒจันทร์สองชั้น ซึ่งตอนนี้กำลังจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว

                เกมวันนี้ก็ไม่เลวครับ แต่ถ้าเป็นคนอื่นก็อาจจะมองว่า “บีจีห่วยขั้นเทพ” ผมว่ามันแค่เสียความรู้สึกที่บอลแพ้ 1-0 แพ้คาบ้านครับ แต่ผมว่าทีมยังอยู่ กองเชียร์อย่างผมก็ยังอยู่ ไม่หนีไปไหน ถ้าถามผมว่ามีอะไรต้องแก้ไข เห็นอะไรที่บกพร่องในเกม

                ผมตอบได้เลยครับ ตอนนี้บีจีไม่ต้องซื้อตัว เปลี่ยนตัวอะไรอีก สิ่งเดียวที่บีจีขาดนั่นก็คือ “Team Work” และความรู้สึกร่วมของเพื่อนนักเตะ หรือพูดกันง่าย ๆ ว่าเราเล่นกันแบบ “Non Sense”  เราแค่เติมเต็มส่วนนี้เท่านั้น ทำอย่างไร นักเตะถึงจะอ่านใจกันออก มองตากันเข้าใจ เฮ้ยจะวิ่งไปทางไหน จะส่งบอลให้ทางโน้นทางนี้ วันนี้ทางบอลไม่ไหลเลยครับ มันฝืดเกินไป ไม่ได้โทษนักเตะ ไม่ได้โทษใคร แต่หวังไว้ว่า เราจะฝึกอย่างไรให้นักเตะอ่านใจและรู้แนวของแต่ละคน ผมอยากให้ฝึกสมาธิ และจับคู่บัดดี้กัน เหมือนเคยเล่นเกมบัดดี้ บนรถทัวร์นำเที่ยว

                วันนี้ผมชอบ “ประตู” ที่สามารถป้องกันไว้ได้หลายต่อหลายลูกครับ ผมไม่สนใจว่าในแต่ละปี บีจี จะใช้สโลแกนว่าอะไร ผมอยากให้ปีใดปีหนึ่งหรือทุก ๆ ปี เขียนภาษาไทยคำโต  ๆ ว่า “ศรัทธาด้วยหัวใจ”

                คนที่มีศรัทธา ย่อมเชื่อในสิ่งที่ทำ และ ทำในสิ่งที่เชื่อ เวลาบอลแพ้ อย่าด่านักเตะครับ ด่าตัวเองที่ทำหน้าที่กองเชียร์ได้แย่แค่ไหน ปรบมือให้นักเตะสักนิด ตะโกนให้กำลังใจสักหน่อย แม้เขาจะเล่นพลาด จะเล่นไม่ดี อย่าโห่นะครับ แต่คำพูดแค่คำเดียวอาจจะทำให้คนเราดีขึ้นหรือเลวลงได้ในทันใด เช่นถ้าเราบอกนักเตะของเราว่า “สู้ ๆ ครับ” หรือ “วันนี้เหนื่อยเลยนะครับ” “ไม่เป็นไร..นัดหน้าเอาใหม่” เราจะเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขาตอบแทน มันเป็นกำลังใจที่มอบให้ซึ่งกันและกัน

                สุดท้าย บอลแพ้ในครั้งนี้ ทำให้ผมยกเลิกภารกิจที่จะไปทำกิจกรรมกับเพื่อน ๆ ที่ชลบุรีในวันอาทิตย์หน้า เพื่อที่ผมจะไปเชียร์บีจีที่สมุทรสงครามครับ ไม่ไหวครับ ทีมคงต้องการกำลังใจอีกมาก ช่วย ๆ กันครับ ใครจะว่าใครจะด่าทีมหรือนักเตะอย่างไร ใครจะทำลายกันอย่างไร แต่ผมจะรักษามันไว้ เท่าที่แฟนบอลบีจีคนหนึ่งจะทำได้

                ฝากถึงผู้หลักผู้ใหญ่ที่บริหารทีมนะครับ ไม่ต้องปรับปรุงเปลี่ยนแปลงนักเตะใด ๆ แต่ขอให้ฝึกให้นักเตะมี “สติ สมาธิ และปัญญา” เพราะทุกคนมีเทคนิคและพละกำลังกันอย่างครบถ้วนแล้ว แต่ท่านอาจจะลืม “ฝึกใจ” ของนักเตะแต่ละคนให้มีความเด็ดเดี่ยว มีสมาธิ มีสติ และ “สื่อถึงกันได้” 

                วันนี้แฟนบอล เศร้า ๆ กัน นักเตะก็เศร้า ไม่เป็นไรครับ ตราบใดเรายังมีทีม เราก็ยังสู้ต่อได้ เศร้านิดเดียวก็หาย ให้กำลังใจกันดีกว่า เหล่ากระต่ายสาว เราจะได้เห็นน้ำตาของพวกเธอไหม....

                แม้บอลวันนี้จะแพ้ และผมจะเสียใจ แต่ในขณะที่ผมกำลังเขียนต้นฉบับอยู่นี้ ผมได้รับโทรศัพท์จากนักเตะคนหนึ่ง “คนส่วนใหญ่จะซ้ำเติมกัน ผมว่านักเตะอยากได้กำลังใจมากกว่าครับ”

                ผมก็เลยฉุกคิดขึ้นได้ว่า “เรายังมีชัยชนะรออยู่อีกตั้ง 30 นัด” ซึ่งเราต้องไปพิสูจน์ร่วมกันครับ

                ถึงจะเล่นบอลเป็น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำทีมบอลให้ชนะได้ทุกนัด

                ถึงจะดูบอลเป็น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า คุณจะมีน้ำใจนักกีฬา

                ถึงจะเชียร์บอลเป็น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า คุณมีศรัทธาต่อทีมที่คุณรักอย่างแท้จริง

                ถ้าคุณเข้าถึง...แล้วคุณจะเข้าใจ...

เชียร์กันจนวันตายเลยครับ 

 http://www.canonlife.com/pg/blog/read/167801/

โดย มัชฌิมาปกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net