วันที่ พุธ เมษายน 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

我的爸爸


ป๊าไปนอนโรงพยาบาลเกือบสองเดือนแล้ว ทุกๆครั้งที่เดินผ่านห้องป๊าอดไม่ได้ที่จะต้องเปิดประตูเข้าไปดูห้องป๊า ห้องนอนที่เราเคยบ่นกับแกบ่อยๆว่า ทั้งรกและสกปรก พยายามจะทำความสะอาดให้หลายครั้ง แต่เจ้าของห้องก็ปฏิเสธเสมอ สภาพของป๊าวันสุดท้ายก่อนที่จะจากห้องนอนแสนรัก ไปสู่เีตียงโรงพยาบาลนั้น หมดลายเจ๊กปากจัดไปอย่างเห็นๆ ป๊าเริ่มไม่ได้สติ ฉี่ราด ถามอะไรเริ่มตอบไม่รู้เรื่อง  เห็นภาพนั้นแล้วปวดใจ แต่ที่ปวดใจยิ่งกว่าก็คือ ภาพเราสองคนพ่อลูก ที่เป็นไม้เบื่อ ไม้เบากันมา  ตั้งแต่แม่ตาย เราเริ่มมึนตึงกับป๊า เพราะเชื่อว่าป๊าเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้แม่เครียดจนเป็นมะเร็งตาย

พรุ่งนี้ เราจะต้องไปคุยกับหมอเกี่ยวกับสภาพอาการของป๊า ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่า ป๊าจะได้กลับมาบ้าน มานั่งเล่น นอนเล่น ในห้องนอนแสนรักของแกได้อีกหรือเปล่า เราจะมีโอกาสได้ทำกับข้าวให้ป๊ากินอีกไหม น่าขำปนสมเพช สมัยที่ ป๊ายังแข็งแรง เราก็ไม่กล้าเข้าใกล้แก เพราะกลัวอารมณ์เหวี่ยงของแก แต่ตอนนี้ ป๊านอนอยู่โรงพยาบาล  ทั้งรถติด ทั้งไกล ก็ยังบากบั่นพากันไปเยี่ยม ป๊าหยินมีเรื่องอะไรต่ออะไรมากมายที่จะคุยให้ป๊าฟัง ในระหว่างที่ป๊าไม่อยู่บ้าน อย่างน้อย ก็อยากบอกให้ป๊ารู้ว่า หยินรักป๊า ทุกครั้ง ที่เราโกรธกัน หยินไม่เคยมีความสุขเลย ได้แต่หวังว่า ป๊าจะเพลาๆความเจ้าอารมณ์บ้าง หลายครั้ง ที่เราดีต่อกัน คุยกันอย่างเข้าอก เข้าใจ วันนั้น หรือช่วงนั้นหยินจะมีความสุข มีกำลังใจ ที่จะต่อสู้กับปัญหาต่่างๆ เืพื่อครอบครัวของเรา

เวลาของเราสองคน คงจะเหลือน้อยเต็มทีแล้วใช่ไหม ป๊า

 

 

 

 

 

 

โดย เจ๊กดำ

 

กลับไปที่ www.oknation.net