วันที่ จันทร์ เมษายน 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

1...ปีนภู ดูนก ชมไพร : เขาหลวง นครศรีธรรมราช


เขาหลวง นครศรีธรรมราช
31 มี.ค. - 3 เม.ย. 2556

หลังจากทราบข่าวทริปเขาหลวง นครศรีธรรมราช วันศุกร์แจ้งความจำนงไว้ว่าขอร่วมทริป และได้คำตอบรับสองสัปดาห์ก่อนเดินทาง รีบทำการบ้านขนานใหญ่ สภาพป่า เส้นทางของเขาหลวงเป็นเช่นไร เดินป่าฝนต้องเตรียมตัวอย่างไร เสื้อผ้าอุปกรณ์พร้อมมั๊ย ส่วนสภาพร่างกายได้ประเมินความพร้อมไว้ก่อนแล้ว

จากการค้นคว้าเส้นทาง โอ...เป็นทางทากแท้ๆเลย กลัวทากที่สุด แต่ถ้ารักที่จะเดินป่าต้องตัดปัญหานี้ออกไปให้ได้

การเตรียมตัว ขอให้ความสำคัญกับรองเท้าเป็นอันดับแรก ไม่ควรเสี่ยงใส่รองเท้าใหม่ ถ้ากัด ใส่ไม่สบายขึ้นมาละก็ หมดสนุกแน่นอน ดูรองเท้าของตัวเองแล้วไม่มั่นใจ เพิ่งใส่ไปทริปน้ำหนาวครั้งเดียว เดินระยะสั้นๆไม่มีปัญหาอะไร ถ้าเดินขึ้นเขาทางไกลจะเป็นอย่างไรหนอ เอาไปซ้อมเดินจตุจักรสักวันดีกว่า รองเท้าเดินป่าพื้นต้องหยืดหยุ่น หนานุ่ม และมีร่องพื้นที่ลึกกันลื่นได้ดี เจ้าปีกลาย(ปีก-ลาย) ของวันศุกร์สอบผ่านฉลุย มั่นใจขึ้นเยอะ

เอาเสื้อผ้าไปให้น้อยชิ้นที่สุด เท่าที่จำเป็น เพราะคงไม่ค่อยได้อาบน้ำ เขาแนะนำให้เป็นชุดนอน 1 ชุด ชุดเดินทาง 1 ชุดพอแล้ว ใส่สลับกันระหว่างกลางวัน กลางคืน แต่ของวันศุกร์จัดเป็นชุดเดินทางทั้งสองชุดใส่นอนกันหนาวด้วยเลย เสื้อที่ใส่ควรเป็นแขนยาว (หรือมีถุงแขน) ป้องกันกิ่งไม้ขีดข่วน พืช แมลงมีพิษได้ ถุงเท้าเขาบอกให้เอาไปสอง ก็ขอเป็น 6 คู่ ใส่ครั้งละสองคู่กันเจ็บ กันกัด เท้าสำคัญมากในยามรบทหารทราบดี จึงสำคัญที่สุดในการเดินป่าเช่นกัน ฉันไม่ยอมเสี่ยงแน่นอน

เสื้อผ้า อุปกรณ์ทุกชิ้นต้องใส่ถุงพลาสติก (ถุงขยะอย่างหนา) กันฝนก่อนแพ็คลงเป้ อย่ามั่นใจว่าเป้จะกันน้ำได้ร้อยเปอร์เซ็น

เต๊นท์ หรือเปลนอนที่มีฟรายชีทกันฝนตก และต้องป้องกันน้ำไหลมาตามสายเปลอย่างดี ถุงนอน เสื้อกันหนาวตัวบาง ผ้าถุงอาบน้ำ ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กขนาดเบา เสื้อกันฝน ถุงกันทาก ถุงมือ(ช่วยจับยึดกิ่งไม้ปลอดภัยจากพวกบุ้ง) ไฟฉายพร้อมถ่านสำรอง หมวก รองเท้าแตะ อุปกรณ์ถ่ายภาพ-ดูนก ทิชชุเปียก ทิชชุแห้ง ยาประจำตัว ขวดใส่น้ำดื่ม... ครบ พร้อมเดินทาง

๐ ๐ ๐

ออกจากหน่วยพิทักษ์ป่าฯ กรุงชิง ในช่วงสายของวันอาทิตย์ที่ 31 มีนาคม ไปรับเพื่อนร่วมทริปอีกสามคนที่สนามบินนครศรีธรรมราช

 

 

๐ ๐ ๐

 

บทเริ่มต้น ของการเดินทาง ณ หมู่บ้านคีรีวง

"จับเอวได้ไหม บ้าจี้หรือเปล่า" ฉันถามคนขับมอเตอร์ไซด์วิบากที่จะพาซิ่งขึ้นไปยังเชิงเขาหลวงช่วยย่นระยะทางเป็นสิบกิโล แรกๆก็ไม่กล้าจับพอรถเริ่มวิ่งเร็วบนทางปูนแคบๆ ขึ้นสูงบ้าง ดิ่งลงบ้าง เลยดึงซะหูกางเกงแทบหลุด หนุ่มๆตัวโต ดูจะลำบากกว่าเกร็งตัวเกร็งขากันซะเมื่อย ตัวต้องชิดกับคนขับถ้าเลยไปด้านหลังล้อหน้าจะยกลอย

ขนำน้อยเชิงเขาชาวบ้านกำลังเก็บมังคุดกันอยู่ มีน้ำใจแบ่งลูกสุกๆมาให้กิน หวานชุ่มคออร่อยมาก ก่อนหน้านี้ราคารับซื้อจากสวนกิโลละร้อยกว่า พอทางภาคตะวันออกเริ่มมีผลผลิตราคาก็ตกลงมาเหลือกิโลละ 30 บาท

เดินดูนกรอบๆสวนกันไปพลาง ระหว่างรอให้ครบทีม

ลูกหาบถามว่าเป้ส่วนตัวแบกกันเองได้ไหมเพราะลูกหาบ 3 คน เสบียง เครื่องครัว ของใช้ก็มากพอแล้ว หนุ่มๆเลยต้องจัดระเบียบเป้กันอีกครั้งให้น้ำหนักเบาลงเพราะต้องแบกเองแน่นอน เพิ่มลูกหาบอีกสองคน พวกเรา 6 รวมเป็น 12 คน

ประมาณบ่ายสองทุกคนพร้อม เช็คเชือกผูกรองเท้า เจ้าปีกลายส่งยิ้ม "พร้อมครับผมเจ้านาย" ยกเป้กล้องขึ้นหลัง ออกเดินตามคนนำทางหน้าเข้มเป็นชุดแรก

ทางเดินสบายๆ ผ่านธารน้ำพักล้างหน้าตาพอคลายร้อนก็ไปกันต่อ ข้ามสันเขาที่ไม่สูงชันมากนัก เกือบสองชั่วโมงจึงถึงลานไทร จุดพักคืนแรกริมธารน้ำ

ลูกหาบหนึ่งคนเตรียมอาหาร สองคนกางเต๊นท์ อีกสองคนยังมาไม่ถึง เราเลยเดินดูนก ชมไม้ตามธารน้ำกันไปอย่างรื่นรมณ์ เสียงนกเขนน้ำร้องอยู่ใกล้ๆ ใครคนหนึ่งพบนกจู๋เต้นหางสั้น

 

โพล้เพล้ใกล้ค่ำเต็มที ช่วงเวลารอยต่อระหว่างกลางวันและกลางคืน บรรยากาศอึมครึมจริง ลูกหาบอีกสองคนมาถึง พร้อมสัมภาระที่เหลือ จึงจัดการกางเต้นท์บ้าง 

"ควรจะอาบน้ำที่นี่นะครับ เพราะบนยอดน้ำอยู่ไกลมาก"  ตอนแรกก็สองจิตสองใจจะอาบดีไหม พอได้ยินดังนั้นรีบมุดเข้าเต้นท์เตรียมตัวอาบน้ำทันใด

"วันศุกร์ไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวหนุ่มๆจะได้อาบบ้าง"

โห...ใกล้หมดแสงแล้ว ไม่มีเวลาหาไฟฉาย

ลงไปยังธารน้ำอีกด้านหนึ่ง ป่ารอบตัวอยู่ในความสลัว มีเพียงเสียงน้ำตก เสียงนกเขนน้ำบนโขดหิน

"เอาน่า...อย่างน้อยก็มีเจ้าเขนน้ำเป็นเพื่อน" ดีนะที่ไม่ใช่คนขี้กลัว

"มีทากไหมหว่า อย่ามาตอนนี้นา นุ่งผ้าถุงอยู่นา" อาบเสร็จก็มืดพอดี คลำทางกลับมาที่เต้นท์ ... เฮ้อ! โล่งอก ขนาดไม่กลัวนะนี่

ระหว่างรอหนุ่มๆอาบน้ำ ท่ามกลางความเงียบ ความรู้สึกโดดเดี่ยวเข้ามาจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ทริปก่อนๆมีพี่แป๋ม พี่สุ พี่อัง เจ้าสิงห์ฯ พี่ป้อม พี่เต็งพ้ง ส่งเสียงพูดคุยไม่มีเหงา แต่ทริปนี้ไม่มีใครเลย

"มีซี...เจ้าวันศุกร์ น้องป่าน น้องแบงก์ ปิแอร์ เคยไปด้วยกันหลายทริปแล้ว พี่เต อาจารย์ต่าย สองผู้อาวุโส ให้ความเป็นกันเองดี บก.พี่ชาลี ร่วมทริปกันบ่อยๆ แต่ไม่ค่อยได้คุยกันนัก เวลาดูนกส่วนใหญ่ก็ต่างคนต่างเดิน ในวงสนทนาเมื่ออยู่พร้อมหน้า วันศุกร์เป็นเพียงผู้ฟังที่ดี แต่ครั้งนี้มาคนเดียว พี่ชาลีดูแลตามสมควรเสมือนเป็นผู้ปกครอง ไม่มีสิ่งใดต้องหวั่นใจ" ฉันรำพึงตอบตัวเอง

"วันศุกร์ทานข้าวได้แล้ว"  ความรู้สึกต่างๆก็หายวับ และไม่เคยมาเยี่ยมกรายอีกเลย

๐ ๐ ๐

BlueHill : ยอดเขาหลวง ในคืนวันของนักดูนก ตอน 1

 ๐ ๐ ๐

 

เส้นทางในช่วงแรก

บ้านกลางไพร

สบายๆก่อนอาหารเช้า

อาหารเช้าก่อนเดินทางสู่ยอดภู

เตรียมออกเดินทางต่อ ในเช้าวันใหม่

๐ ๐ ๐

 

โดย wansuk

 

กลับไปที่ www.oknation.net