วันที่ พุธ เมษายน 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นานมากแล้ว!!!


นานมากแล้ว

ที่ไม่ได้สัมผัสกับบรรยากาศแบบนี้

บรรยากาศยามเช้า

 

ภายใต้หมอกบางๆกับหยาดน้ำค้างที่ยังไม่ทันเหือดแห้ง

แสงแดดอ่อนๆยามเช้า ส่องลงมาเป็นสาย

ท่ามกลางช่องว่างของแมกไม้

ค่อยๆแผดแสงแรงขึ้นๆ

จนร้อนแรงพอที่จะแผดเผาน้ำค้าง

ที่คอยสร้างความชุมชื้นให้กับดอกไม้ใบหญ้า

ให้เหือดแห้งหายไป

ทิ้งไว้แต่เพียงร่องรอยของความสดชื่น

 

พระ-เณร ออกบิณฑบาต

โปรดญาติโยม ชาวบ้าน ชาวช่อง

ทั้งผู้เฒ่าผู้แก่ถือขันข้าวพร้อมอาหารหวานคาว

เตรียมรอใส่บาตรพระ

นานมากแล้ว

ตั้งแต่เช้าวันนั้น จนถึงวันนี้

วันที่พระภิกษุ พร้อมทหารคุ้มกันให้พระบิณฑบาตยามเช้า

พลันเสียงปืนดังสนั่น

พระภิกษุ-สามเณรล้มลง

จม..กองเลือด!!!

ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

ชาวพุทธไม่มีโอกาสที่จะใส่บาตร....

ถวายข้าวปลาอาหารพระ

เพื่อเป็นพุทธบูชา!!!

โอ้หนอ..นี่หรือเมืองพุทธ แผ่นดินสยาม?

เมื่อวาน...

พวกเราได้รับข่าวดี อีกครั้ง!!!

คณะกรรมการหมู่บ้านประกาศ ทางเสียงตามสายว่า....

“พรุ่งนี้ จะมีพระ-เณรที่บวชภาคฤดูร้อน จะมารับบิณฑบาต”

นับเป็น...ข่าวดีแห่งปี

ทุกคนหน้าชื่นตาบานขึ้นมาทันใด!!!

กระวี กระวาดหากับข่งกับข้าว พร้อมอาหารหวานคาว..

เพื่อจะใส่บาตรในวันพรุ่ง

เช้าวันนี้

พวกเราตื่นขึ้นมาตั้งแต่ตีห้า

เตรียมอาหารหวานคาว...

เพื่อจะใส่บาตร!!!

ยกโต๊ะมาวางที่ถนนหน้าบ้าน

จัดวางอาหารหวานคาวเพื่อรอใส่บาตร

ทุกคนเฝ้ารอ..พระ-เณร มาโปรด อย่างใจจดใจจ่อ

ฝนก็ช่างไม่เป็นใจ

มืดครึ้มมาตั้งแต่ยังไม่สว่าง

พอแสงแดดสว่างพอรำไร....

สายฝนก็พร่างพรายลงมา

หลานๆ นำร่มไปกาง.... เพื่อหลบสายฝนระหว่างที่รอพระ

แม้สายฝนจะตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย แต่ด้วยแรงศรัทธา

ทุกคนก็บ่ยั่นกับสายฝน

ยังคงตั้งหน้าตั้งรอ

รอแล้ว รอเล่า

เมื่อไหร่หนอ..พระ-เณรจะมาเสียที?

หกโมงครึ่งเข้าไปแล้ว

เมื่อไหร่หนอ ท่านจะมาเสียที!!!

เจ้าตัวเล็กก็มารอกะเค้าด้วย

หนูรอไม่หวาย..แร้ววววว!!

เจ็ดโมงเช้า

ก็ยังไร้วี่แวว!!

ใจทุกคนเริ่มแป้ว..

เอ...วันนี้พวกเราจะได้ใส่บาตรหรือเปล่าหนอ?

เจ็ดโมงครึ่ง

รถตำรวจ..ทหาร แล่นนำมาก่อน

โอว ใช่แล้ว พระท่านต้องมาแล้วแน่ๆ

ในที่สุด

ชายผ้าเหลืองอร่ามก็โผล่พ้นโค้งของหมู่บ้านมา

หน้าตาของทุกคนที่ตั้งตารอ..แช่มชื่นขึ้นทันใด

ในที่สุด

 

ทุกคนก็จะได้ใส่บาตรตามที่ตั้งใจไว้ซะที!!!

ทุกคนร่วมด้วยช่วยกัน....

 

เตรียมของใส่บาตรกันอย่างขะมักขเม้น

พระ-เณรเรียงแถวเดินมารับข้าวจากญาติโยมอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

 

สามเณรที่เพิ่งบวชใหม่บางรูปดูจะไม่สำรวมไปบ้าง

ด้วยความไร้เดียงสา แต่ก็ดูน่าเลื่อมใส

“โอ๊ย หนักจังเลย”

“โอ๊ย ร้อนมือจัง”

สามเณรบางรูปบ่นเบาๆ

 

ทันทีที่ได้รับข้าวที่ญาติโยมใส่บาตรให้

ก็บาตรกับสามเณรดูไม่สมดุลกันเล้ยยยยย!!!

สามเณรบางรูปแค่ถือบาตรเปล่าๆก็ยังไม่ค่อยจะไหวเลย

บางรูปออกอาการนอนหลับไม่พอ

หาวหวอดๆ

แต่ก็ไม่มีญาติโยมคนใดถือสา

หากแต่มองเป็น "ความน่ารัก"

ในอากัปกิริยาที่ไร้เดียงสาของท่านเสียมากกว่า

 

อย่างน้อยวัยเด็กของท่านๆ

ก็ทำให้ท่านใช้มันอย่างเป็นประโยชน์

เพราะปิดเทอมทั้งที

แทนที่ท่านจะไปวิ่งเล่นสนุกสนานไปตามวัย

หากแต่ท่านยังอุตส่าห์ มาบวชเรียน..

เพื่อความสุขของโยมพ่อโยมแม่

และเพื่อประโยชน์สุขของตัวเอง!!!

ญาติโยมตักข้าวพร้อมอาหารหวานคาวเสร็จสิ้น

พระพี่เลี้ยงก็กระซิบให้สงบเสงี่ยม

เตรียมพร้อมให้พรญาติโยม

แล้วนับ 1 2 3 ให้พรญาติโยมพร้อมกัน

ดูเหมือน นักเรียนท่องสูตรคูณ ก็ไม่ปาน

นับเป็นอากัปกิริยาที่น่ารักไม่น้อย

นี่แหละหนอ...

กว่าสามเณรทุกรูปจะได้รับการขัดเกลาก็ต้องใช้เวลา

และเชื่อว่า...

ณ วันสุดท้ายของการบวช

พวกท่านเหล่านี้ คงจะมีอาการสำรวมมากกว่านี้

ดั่ง "ขันทองเหลือง" ที่ได้รับการขัดเกลาอย่างตั้งใจ

"ความแวววาว" จะปรากฏให้เห็น

ณ เวลานั้น

พร้อมกับการเป็นคนที่สมบูรณ์มากกว่าเดิม

ญาติโยมย่อตัวลงนั่ง

 

ยกมือรับพรพระด้วยใบหน้าที่อิ่มเอิบ

ปลื้มปิติกับการได้ทำบุญในวันนี้

แล้วพระ-เณรทุกรูปทำขวาหัน

 

มุ่งหน้าไปโปรดญาติโยม ณ บ้านหลังต่อไป

ภายใต้การดูแลความปลอดภัยของ

“เจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจ”

แม้จะเป็นการทำบุญภายใต้ภาวะวิกฤติ

แต่ก็ยังดีกว่า

ไม่มีพระ-เณรมาให้ชาวพุทธได้เห็นกันเสียเลย

""""""""""""""""""""""""""

""""""""""""""""""""""""""

ด้วยอานิสงส์ผลบุญแห่งการทำบุญตักบาตรในเช้านี้

จงช่วยส่งผลให้ “ปลายด้ามขวาน” ของไทย

จงกลับสู่ ความสงบสุข สันติ อีกครั้ง!!!

สาธุ สาธุ สาธุ!!!

โดย ชบาตานี

 

กลับไปที่ www.oknation.net