วันที่ พุธ พฤษภาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ถีบเล่น...จึงเห็นโลก...๑


...๑...


ต้นเดือน เมษายน
อ.เชียงคาน จ.เลย
แดดอ่อนๆ โปรยแสงอุ่นๆ ณ ริมขอบฟ้า ครั้น ผสานกับลมเบาๆที่พัดเอาความเย็นสดชื่นจาก แม่น้ำโขง มาสู่คนบนฝั่ง นั่นก็พอช่วยให้บรรยากาศยามเย็น บรรเทาเบาบางจากความร้อนอบอ้าวแห่งฤดูที่คลี่คลุมผืนแผ่นดินมาตลอดทั้งวัน...

 

ชายชราไสหัวเรือเข้าเทียบ ผูกไว้กับหลักไม้ชายฝั่ง ก่อนออกเดินเท้าช้าๆมาตามทางดินเล็กๆไต่เลาะตลิ่งสูงขึ้นสู่ฝั่ง...

 

แห อวน ทั้งในมือและพาดพักไว้บนบ่านำมาซึ่ง ปู ปลา จำนวนมาก...

 

ปู ปลา จำนวนมากในสายตาของคนต่างถิ่น หากสำหรับชายชรา ปริมาณดังกล่าวกลับตรงกันข้าม...

 

“หาได้บ่หลายคือแต่ก่อน บ่รู้ว่ามันไปไสเบิ่ด...” นัยแววตาอันแห้งแล้งที่มองมายังคู่สนทนา หาได้ต่างอะไรจากน้ำเสียงแหบพล่าที่ได้ยิน...

 

 


ตะวันดวงกลมคล้อยต่ำ เงาสะท้อนวูบไหวไปกับริ้วคลื่น เกิดเป็นแสงระยับประดับความงามให้ แม่น้ำโขง...

 

ความงามจากแสงสุดท้ายของดวงตะวันที่ดูราวกับเป็นรอยยิ้มอันแสนเศร้าของแม่น้ำ...

 

ชายชราจากลาไปพร้อมกับเครื่องมือหาปลาและผลผลิตจากสายน้ำ...

 

ร่างอันโทรมทรุดแทรกผ่านไปตาม “ถนนชายโขง” ที่ยังคงหลับใหลอยู่ในช่วงเวลาเช่นนี้...

 

 


ช่วงเวลาที่เจ้าบ้านเรือนพักทั้งสองฟากถนนมีชื่อแห่งเชียงคานกำลังเร่งปรับปรุง ซ่อมแซม หรือปลูกสร้างขึ้นใหม่ โดยเฉพาะผืนดินริมฝั่งที่หลายใครล้วนหมายว่า ฤดูท่องเที่ยวในอีกไม่นานเดือนข้างหน้า “ลูกค้า” จะได้ยลเยือน สายมหานที ในตำแหน่งที่สวยงามที่สุด...

 

ตำแหน่งที่สายน้ำจะมีความหมายเพียงความงามนัยสายตา...

 

หาก ความหมายแห่งชีวิต นักท่องเที่ยวที่เพียงผ่านมาและจากไปเช่นเราใยจะเข้าใจนัยวิถีเล็กๆของ “กลุ่มชนคนน้ำของ” ได้ดีไปกว่าชายชราหาปลาผู้นั้น...

 

 

ตะวันลับดวงไปเนิ่นนาน ม่านดำแห่งค่ำคืนเข้าห่มคลุมผืนดิน ท้องฟ้าราตรีปรากฏแสงดาวพราวระยับ หากนั่นก็ยังอ่อนล้าจนเกินกว่าจะเปล่งประกายมาสู่ผิวน้ำ...

 

เสียงคลื่นกระทบฝั่งที่สายลมพัดพามาให้ได้ยินเพียงเบาๆ ส่งให้คนเดินทางนึกถึงเรื่องราวต่างๆที่เพิ่งผ่านพ้น...

 

เรื่องราวการเดินทางไปตามแผ่นดินของกลุ่มชนคนเล็กๆบนสองฝั่งโขง...

 

คนเล็กๆที่มีชีวิตไม่ต่างอะไรจากวิถีของคนเดินทางที่ถูกขับเคลื่อนไปได้ด้วยแรงถีบ...

 

จากแรงถีบเล่นๆเมื่อแรก ใครจะไปรู้หละว่า มันจะพาให้เขาไปพบกับความจริงของโลกอีกใบ...

 

โลกอีกใบของคนเล็กๆที่เขาได้ "เห็น" แล้วว่ามันมีอยู่จริง...


. . .

เรื่องและภาพโดย มนตรี คำสิงห์

โดย turtlerun

 

กลับไปที่ www.oknation.net