วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความหวังครั้งสุดท้าย


            ความหวังครั้งสุดท้าย

แพรห่อฝัน

-----------

                    มามหาลัยในคราวนี้ ต่างจากเมื่อมาคราวก่อนมาก หลายสิ่งหลายอย่างที่เห็นแปรเปลี่ยนไปและยังคงเหมือนเดิมก็มี สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความก้าวหน้าของมหาลัยทางวิชาการและสิ่งก่อสร้าง อาจมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่วัดได้ด้วยชื่อเสียงและการยอมรับ สิ่งที่เหมือนเดิมคือความทรงจำ อาคารเรียน ศาลานั่งเล่น มุมอ่านหนังสือ และความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับลูกศิษย์ คือ ถนนสายเดิมคือเส้นทางของนักแสวงหาหนุ่มสาวผู้มีความใฝ่ฝัน

             แรกเมื่อมาถึงข้าพเจ้ายืนมองไปโดยรอบตามตึกรามต้นไม้ใหญ่ลานจอดรถ ตามสถานที่ต่างๆ เพื่อรำลึกถึงอดีตเมื่อครั้งยังโลดแล่นในรั้วแห่งนี้  ข้าพเจ้ามาดูผลสอบ  แต่ก่อนที่ข้าพเจ้าจะเปิดดูผลสอบที่บอร์ด ข้าพเจ้าต้องทำใจเป็นว่าลุ้นพอๆกับการลุ้นจับใบแดงใบดำเมื่อคราวเกณฑ์ทหาร ต้องลุ้นว่าจะสอบผ่านหรือไม่ผ่าน จะได้ใบแดงหรือใบดำ การลุ้นทั้งสองประการนี้ต่างก็มีความเหมือนที่แตกต่างกัน หากจับได้ใบแดงหมายถึงชีวิตของข้าพเจ้าต้องแปรเปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่ง ชีวิตหนุ่มคงหมดความเป็นอิสระไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง หากแม้ว่าสอบผ่านก็ไม่ได้หมายถึงว่าชีวิตต้องดีขึ้นไปอีกขั้น แต่หมายถึงชีวิตคงหมดภาระไปอีกเรื่องและการเดินก้าวต่อไปข้างหน้าของชีวิตคงจะเดินไปได้คล่องและง่ายขึ้น คงเดินไปได้อย่างมั่นใจมากขึ้น แต่ถ้าสอบไม่ผ่านไม่ได้หมายถึงชีวิตจะแย่ลงไปกว่าเดิม แต่หมายถึงภาระความยุ่งยากความบากบั่นยังต้องแบกรับอยู่เต็มบ่า

               ข้าพเจ้าค่อยเปิดดูผลสอบอย่างใจร้อน มองผ่านผิวเผินไปก่อนด้วยไม่กล้ามองเต็มๆ แต่ไม่ว่าผลสอบจะออกมาอย่างไร ข้าพเจ้าก็ได้เผื่อใจไว้สองทางแล้ว ทางหนึ่งเตรียมทำเรื่องขอจบและขอรับปริญญาในต้นปีหน้า อีกทางหนึ่งข้าพเจ้าเผื่อใจไว้ลงทะเบียนเรียนซ้ำวิชานี้ครั้งและอาจยอมเสียเวลาไปเลือกลงทะเบียนเรียนวิชาอื่นแทน ด้วยเพราะสู้ความยากไม่ไหว

              ผลสอบเขาจะมีเกรดบอกระดับคะแนน มี เอ เอบวก บี บีบวก ซี ซีบวก ดี ดีบวก เอฟ และ ไอ เอคือคะแนนสูงสุด แต่ข้าพเจ้าไม่กล้าหวังไปถึงเกรดนั้น หวังเพียงได้เกรดต่ำสุดก็ดีมากแล้วสำหรับวิชานี้ วิชานี้เคยสอบมาแล้วอย่างน้อยสามครั้ง แต่ทุกครั้งก็ได้เกรดเอฟ (คะแนนต่ำกว่าห้าสิบไม่ผ่าน) แต่ทุกครั้งที่สอบไม่ผ่านมันหมายถึงข้าพเจ้าต้องขยันและมุ่งมั่นให้มากกว่าเดิม แต่ความขยันมุ่งมั่นของข้าพเจ้าก็ต้องยื้อแย่งแข่งกันกับความเกลียดคร้าน ด้วยเพราะความซ้ำซากจำเจบวกกับยากและความท้อต่อวิชานี้  จากหางตาที่เห็นตัวอักษรที่ปรากฏผ่านตาแว๊บๆมองไม่ค่อยชัดด้วยเพราะใช้หางตาดูตัวอักษรจึงเบลอๆ แต่ก็พอเดาออกว่าเป็นตัวอักษรอะไร ข้าพเจ้าตัดสินใจมองดูให้เต็มสองตา ผลปรากฏออกมาว่าเป็นตัว............ไอ....ยืนโด่อยู่ขอบกระดาษ

               ข้าพเจ้าถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนต่อการลุ้นในรอบนี้ นี้ผลสอบยังไม่ทราบผลนี้หว่า ลุ้นแทบตาย...ข้าพเจ้าคงต้องรอลุ้นอีกครั้ง.

-----------

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net