วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวีทิพย์ :: ทุกชีวิตต้องสู้จึงอยู่ได้


 

 

๐ ในโลกนี้ชีวิตนี้มีความหมาย   อยู่หรือตาย?ไม่ต่างกันสำคัญไฉน?

สุดท้ายเมื่อ"กายัง-บ้าน"พังไป   แต่"จิตใจ"อยู่คู่กับ"ธรรม"

"บุญกุศล"สะสมสร้างไปต่างภพ   ยังไม่จบตามไปด้วยดูสวยขำ

กิเลสหมดอวสาน"นิพพานธรรม"   หลุดพ้นกรรม"กลับบ้าน-นิพพาน"เดิม

๐ ชีวิตนี้มีอุบัติพลัดล้มได้    อย่าแปลกใจเจ็บลึกให้ฮึกเหิม

"ล้มแล้วลุก"ยืนหยัดระมัดเติม    ระวังเพิ่ม"อย่าล้มบ่อย"ไม่ค่อยดี

ชีวิตพลาดล้มได้เห็นเป็นธรรมดา   สำคัญว่า"ล้มให้เป็น"เด่นศักดิ์ศรี

"ยืนแล้วเดิน"ต่อไปให้ดีๆ   จุดหมายที่"พระนิพพาน"สราญรมย์

"ทุกชีวิตต้องสู้จึงอยู่ได้"     เลือกที่ไปนึกอำนวยให้สวยสม

"ไม่ต้องเกิด"อีกแล้วหนาน่าชื่นชม    อภิรมย์ใน"เมืองแก้ว"อันแพรวพราย

"รับแสงทิพย์อริยธรรม"นำชีวิต    "ยกดวงจิต"สู่"พุทธัง"สมดังหมาย

"อริยมรรค-อริยผล"พ้นความตาย    ฉากสุดท้ายปิดลงตรง"นิพพาน"

ทำหน้าที่จบกิจประสิทธิผล    จึง"หลุดพ้น"จากทุกข์เป็นศุขศานติ์

ลูกจาก"พระบรมธรรมบิดา"มาเนิ่นนาน   ได้"กลับบ้านสิ้นชาตินี้"สุดดีเอยฯ

 

ผู้ตั้งกระทู้ พุทธญาณ  แสงทิพย์ :: วันที่ลงประกาศ 2007-09-14 11:25:10 IP : 58.8.152.117

     [1]
ความเห็นที่ 1 (1155751)
แจ้งลบความคิดเห็น
avatar บอล

ไม่มีทุกข์ใดในชีวิตที่ไม่ดับ

ดับทุกข์ก็เข้าสู่พระนิพพาน

ผู้แสดงความคิดเห็น บอล วันที่ตอบ 2007-09-14 22:43:15 IP : 124.121.208.176

จาก www.buddhapoem.com

โดย ชัยแสงทิพย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net