วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ยิ่งอยู่สูงยิ่งเหน็บหนาว ปรัชญาชีวิต


ยิ่งอยู่สูงยิ่งเหน็บหนาว ปรัชญาชีวิต

แพรห่อฝัน

---------

 

             ...บนยอดเขาสูงคืนนั้นอากาศหนาวจัด เราห่มผ้าขนสัตว์อย่างหนา

แต่อากาศก็ยังหนาวอยู่ดี

ฉันก่อกองไฟขึ้น เรานั่งผิงไฟด้วยกันอย่างอบอุ่น แต่ฉันก็ยังรู้สึกหนาว เธอบอกฉัน

การมีใช้ชีวิตอยู่บนที่สูง มันทำให้ฉันลำบาก

แม้จะได้รับความสะดวกสบายก็ตาม เธอเล่าต่อ

รู้สึกเหงา แม้ลมกรรโชกแรง

เหมือนไร้เพื่อน แม้จะมีเพื่อน

บางครั้งก็ท้อต่อชีวิต บางครั้งก็สนุกกับชีวิต

เธอถามฉันว่า " รู้สึกเหมือนกันบ้างไหม ?

" เราย้ายไปอยู่เบื้องล่างกันดีไหม จะได้ไม่รู้สึกหนาว

        ฉันไม่ได้ตอบคำถามเธอ แต่ฉันได้เล่าให้เธอฟังว่า

..ฉันเคยพบผู้เฒ่าคนหนึ่งซึ่งอยู่อาศัยในถ้ำบนยอดเขาที่สูงสุดโน้น บอกกับฉันว่า

แม้เราไม่อาจจะหนีจากความหนาวเย็นนี้ไปได้ 

แต่เราก็ยังจะพอมีวิธีป้องกันมันได้ด้วยการปรับตัว

เช่น อยู่ในที่อันอบอุ่น ห่มเสื้อผ้าหนาๆและก่อกองไฟให้ไออุ่น

นั้นมันหนาวทางกายภาพนี้ผู้เฒ่า ฉันถามผู้เฒ่า

แล้วถ้าหนาวทางใจละ เราจะทำยังไง ?

"ไม่ยาก" ผู้เฒ่ากล่าว

เพียงเธอเป็นตัวเธอในคนอื่น

เพียงเธอเห็นตัวเธอในที่มืด

เพียงเธอมีตัวตนที่ไม่สูงเกินตัว

เพียงเธอแบ่งปัน เปิดกว้าง ยอมรับ 

..คนจะดีจะชั่ว เพราะตัวทำ คนจะสูงจะต่ำเพราะทำตัว เธอเคยได้ยินไหมคำนี้

เช่นเดียวกันกับ คนที่รู้สึกหนาว เพราะเขาทำตัวเองให้หนาวเอง 

เขาต้องดูแลตัวเองให้มากกว่าเดิม

"ถ้าโลกนี้มันหนาวทั้งหมดแล้ว แม้ว่าเราจะลงไปอยู่เบื้องล่าง เราก็ยังจะได้รับความหนาวอยู่ดี

อยู่กับสภาพแวดล้อมให้ได้ ปรับตัวให้เข้ากับธรรมชาติให้ได้ เราก็จะอยู่ได้อย่างไม่รู้สึกหนาว

ตราบที่เรายังเป็นเรา เราก็ยังจะเป็นเรา"

..ดาวลับหล่นหายไปจากฟากฟ้าหลายดวง เราสวมกอดกันภายใต้แสงดาวอันอบอุ่น

ฉันปลอบโยนเธอ เธอขอบคุณฉัน

เราร้องเพลงความฝันด้วยกัน เราพูดคุยกันจนค่อนคืน

ฉันจะรั้งเธอไว้ด้วยความรัก

เธอจะดึงฉันไว้ด้วยความหวัง

ด้วยมือแห่งความเป็นจริง ที่โอบอุ้มชีวิตเรา

เราจะไม่หนี จากมัน

เราจะอยู่กับมัน อย่างฉันมิตร

---------

 

 

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net