วันที่ อังคาร มิถุนายน 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องสั้น ชาวนากับนายทุน


เรื่องสั้น ชาวนากับนายทุน

แพรห่อฝัน

---------------

                                 หน้าโรงสีประจำตำบล ชายทั้งสองมาพบปะกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ทางเส้นนั้นเป็นทางผ่านเข้าหมู่บ้านพอดี และเป็นทางสายเดียวที่เข้าสู่หมู่บ้าน

แม้ชายทั้งสองจะไม่ค่อยชอบพอกัน แต่ก็ไม่มีทางอื่นที่หลีกเลี่ยงไม่ให้เจอกัน

“อ้าว!พ่อใหญ่หาญเป็นจั่งได๋สู่มื้อนี่บ่ค่อยเห็นหน้าเห็นตาคือสิล่ำสันนอ”

เจ้าของโรงสีกล่าวทักทายผู้เฒ่าผู้เคยนำข้าวมาขายให้เมื่อปีกลาย

“บ่สบายสิมาขี่มอเตอร์ผ่านหน้าโรงสีเลือดได่บ่”

ผู่เฒ่าทักทายตอบอย่างอารมณ์ขันตามประสาคนที่เคยค้าขายกันมาก่อน

“พ่อใหญ่ฮู่บ่ว่าโครงการจำนำข้าวกำลังขาดทุนบักอย่างใหญ่”

เจ้าของโรงสีถาม

“ข่อยบ่ฮู่แล้ว เจ่าคือฮู่”

ผู้เฒ่าว่า ในทำนองหยั่งเชิง

“ข่อยฟังข่าวทางโทรทัศน์กับอ่านหนังสือพิมพ์มื้อเช้านี้”

“ มันกะแม่นแล้ว คนบ่มีเวียก ข่อยเฮ็ดแต่นากับเลี้ยงไก่ บ่ได่มีเวลาไปสนใจกับข่าวคราวบ้านเมืองเขาดอกเด้อ”  

“ข่อยฮู่แต่ว่ามื้อนี้ข่อยออกรถมอเตอร์ไซค์คันใหม่ สีมันงามบ่ละเจ้าว่า”

“พ่อใหญ่กะเห็นแก่โตเกินไป” คนอื่นเขาบ่ได่เฮ็ดไฮ่เฮ็ดนาคือเฮา แต่เขากะเอาเงินมาเสียภาษี

กะเงินมาเฮ็ดโครงการจำนำข้าวของเจ้านี้ละ เอามาจ่ายให้หมู่เจ้าแล้วมันขาดทุนพวกเขาสิยอมบ่ละ”

“เอ้า!เห็นแก่โตจั่งใด๋นอบาดนิ ข่อยเอาข้าวเข้าโครงการ ข่อยกะได่เงินมาตันละหมื่นห้าถึงสองหมื่น

ดีกว่าเอาไปขายให้หมู่แถวเจ้าเต็มที่ได่แค่หมื่นสอง เจ้าอย่ามาหาว่าข่อยเห็นแก่ตัวเด้อ พวกเจ้านั้นแหละเห็นแก่โตกดราคาขูดเลือดพวกข่อยมาโดนแล้ว”

“มันกะแม่นความเจ้าอยู่ แต่กี้มันกะเป็นนำกลไลการตลาดเพิ่น สิว่าพวกข่อยโกงมันกะบ่แฟร์”

แต่ถึงสิมีโครงการจำนำข้าวของรัฐบาล เท่ากับว่ารัฐบาลเป็นผู้ซื้อเป็นผู้เก็บและเป็นผู้ขายข้าวเอง เว้าซื่อๆกะคือมาแย่งอาชีพของพวกข่อยไป และก็เป็นคู่แข่งขันขายข้าวของพวกข่อย แต่พวกข่อยกะบ่ได่เดือดร้อนหยังเด้ละ แต่พวกเจ้านั้นแล้วสิเดือดร้อน”

เสี่ยโรงสีกล่าวอย่างมั่นใจว่าตนมีความรู้เรื่องนี้กว่าผู้เฒ่า

“เป็นหยังเจ้าคือสิบ่เดือดร้อนถ้าบ่มีข้าวขาย และพวกข่อยเป็นหยังสิเดือดร้อนได่เงินดีปานนี้”

“ถึงข่อยสิบ่มีข้าวขาย ข่อยสามารถสิหาข้าวจาก ลาว เวียนนาม อินเดีย เขมรมาขายกะยังได่ แถมถูกกว่าข้าวในบ้านเฮาอีก และอีกอย่างหนึ่งที่ข่อยได้ยินมา ว่าโครงการนี้กำลังขาดทุนบักอย่างหนัก มันสิบ่ขาดทุนจังได๋ ซื้อข้าวไปแพงบานนั้น แต่ขายข้าวออกบ่ได่สูราคาข้าวเวียดนามอินเดียบ่ได่ แถมต้องมาเสียค่าจัดเก็บข้าวอีกจักถ่อได๋ บ่โดนพวกเจ้ากะสิเอาข้าวเข้าโครงการบ่ได่ถ้าเบิ่ง”

“เรื่องของเพิ่นข่อยบ่อยากฮู่ หนีๆหลีกทางข่อยบ่อยากเว้ากับพวกหัวการค้า พวกขี้ส่อ”

พ่อเฒ่าขับมอเตอร์ไซค์ใหม่ที่แกเพิ่งไปถอยมาหายเข้าในหมู่บ้านอย่าวอารมณ์เสีย

--------------จบ-----------------

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net