วันที่ พุธ กรกฎาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวีทิพย์ :: ธรรมะจากอุทกภัยน้ำท่วมกรุง


 

 
 

 

๐ ปลายปี 2554 มีน้ำท่วม-    ในไทยอ่วมภาคกลางและทางเหนือ

กรุงเทพฯทั่วเขตแดนต้องแล่นเรือ    รถยนต์เหลือรถทหารเจือจานเบา

พายุใหญ่หลายลูกถูกกำหนด    น้ำปล่อยปลดจากเหนือมาพาอับเฉา

คนรัฐบาลบริหารน้ำทำกับเรา    สมองเปล่าเสื่อมศรัทธาประชาชน

น้ำมากสุดในรอบกว่าห้าสิบปี    ไม่เคยพบอย่างนี้ที่ให้ผล

สูงกว่าปีแปดหกตกสูงจน    แปดสิบเซ็นติเมตรล้นเหลือคณนา!!!

จากเหนือมานครสวรรค์ยันกรุงศรีฯ     นนทบุรี-เมืองปทุมฯน้ำรุมหนา

ตั้งบิ๊กแบ็กป้องกันกรุงน้ำมุ่งมา    ไม่ครนาเขื่อนอะไรไม่ได้การ

ได้แต่ถ่วงเวลาวารีเข้า    หนักใช่เบาบิ๊กแบ็กเหนือเหลือกล่าวขาน

เขตบางเขนถึงหนองแขมซ่อมแซมอาน    น้ำขังนานร่วมสองเดือนบ้านเรือนพัง!!!

บางแห่งท่วมมิดหัวทั่วหมู่บ้าน    รถยวดยานจมน้ำเหม็นดำฝัง

ตะไคร่น้ำ-เชื้อรา-ยุงมากนุงนัง    เกิดพิกลคนนอนนั่งบนหลังคา!!!

ศูนย์อพยพฯวัดวาอารามท่วม    อารมณ์ร่วมเห็นสัจจังไม่กังขา

เห็นธรรมะเกิด-ดับเห็นกับตา    อนิจจา-อนิจจังทั่วทั้งเมือง!!!

๐ เมื่อธรรมชาติเอาคืนต้องกลืนกล้ำ    ทั้งดิน-น้ำ-ลมยากเข็ญจนเป็นเรื่อง

ผู้คนเห็นแก่ตัวกันทั่วเมือง    น้ำนองเนืองเพราะป่าไม้นั้นไม่มี!!!

ทำลายป่าผลประโยชน์อันโฉดชั่ว    ทำลายตัวเหล่าพี่น้องให้หมองศรี

สร้างนิคมฯ-สร้างบ้านขวางทางวารี    น้ำไม่มีที่จะไปภัยจึงเยือน

เมื่อภัยเกิดการเมืองก็ล่อกันมั่ว    ยึดถือตัววิวาทะใครจะเหมือน

ประชาชนไร้ที่พึ่งจึงสะเทือน    ทุกบ้านเรือนแว่นแคว้นทั่วแผ่นดิน!!!

ถูกน้ำท่วมแต่หัวใจได้ธรรมะ    ล้างชำระทั้ง”จิต-บ้าน”ด้วยทาน-ศีล

ทั้งเศรษฐีถึงยาจกตกติดดิน     ทุกข์ภัยมีเหมือนกันสิ้นไทยถิ่นทอง

ด้วยพุทธธรรมน้ำสอนใจให้”ปล่อยวาง”    ทรัพย์สิน-สมบัติเสียบ้างอย่าหมางหมอง

สรรพสิ่งเกิด-ดับไปอย่าได้ปอง    ถือยึดครองให้หมองจิตผิดทางธรรม

ทุกสิ่งย่อมปรวนแปรไม่แท้เที่ยง    บ้านก็เพียงที่อาศัยไม่คมขำ

ถึงวันหนึ่งมันก็พังกระทั่งเรา    ตัวของเจ้าก็เหมือนกันสักวันวาย!!!

จง”ทำใจ”ให้เป็นกลาง”จิตว่าง”เปล่า    ทั้ง”ตัวเรา-ของเรา”เลิกมั่นหมาย

แท้จริงแล้ว”ไม่มี”หรอกที่”กาย”    มายาลวงหลากหลายที่กายคน!!!

๐ เมื่อ”กายตายแต่จิตยัง”ฟังไว้นิด    “พุทธจิต”อยู่ในใจใฝ่กุศล

หาให้พบ...นำมาใช้ได้ทุกคน    จิตนิรมลประกายพรึกรำลึกดู

“คิดถึงพระ-ภาวนา-เมตตาแผ่”    เป็นของแน่จะได้สุขในทุกผู้

“รับแสงทิพย์อริยธรรม”ช่วยค้ำชู    ชีวิตสู้ต่อไปภัยอย่ากลัว

จิต“คิดถึงพระ-นิพพาน”ทุกกาลเถิด    จักประเสริฐสมบูรณ์พระทูนหัว

กิเลสมาร-โพยภัยไม่ต้องกลัว     ปลอดภัยทั่วทุกๆอย่างหนทางเดิน

เพราะทางนี้สู่นิพพานบันดาลสุข    หมดสิ้นทุกข์ทุกๆอย่างภัยห่างเหิน

“ไม่มีเกิด-ไม่มีทุกข์”สุขเจริญ    ทุกท่านเชิญสู่”โลกทิพย์นิพพาน”เอยฯ.....

   


 
 

 

 

โดย ชัยแสงทิพย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net