วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ติดกับ 'ภาพสร้าง' !


@ ติดกับ 'ภาพสร้าง' ! @
 

...@ หลายครั้งที่เฝ้าสังเกตรูปแบบและพิธีกรรมในห้องประชุมอบรม ซึ่งท่านผู้อ่านก็คงเคยได้เห็น ได้สดับ และคุ้นชินกันอยู่ไม่น้อย นั่นคือ

๑.เก้าอี้แถวหน้ามักว่าง พิธีกรจะต้องพยา ยามหว่านล้อมชักชวนให้ผู้เข้าประชุมมาช่วยกันนั่งให้เต็มๆ อยู่ร่ำไป ซึ่งก็มักมีประโยคยอดนิยมว่า "เพื่อภาพจะได้ดูดีดูสวย" ...แค่นั้นเอง!

๒.โต๊ะวิทยากรมักตั้งอยู่ตรงกึ่งกลางเวที แม้บางทีจะบดบังจอโปรเจ็กเตอร์ที่อยู่ด้านหลังก็ตาม ในขณะที่ข้าพเจ้าไปเป็นวิทยากร ได้เคยขอให้จัดโต๊ะวิทยากรมุมใดมุหนึ่งก็ได้ จะได้ไม่บังจอภาพขณะบรรยาย บางที่เจ้าภาพก็ยินดีคล้อยตาม แต่บางแห่งก็มีท่าทีอิดออด ไม่เต็มใจที่จะให้ทำเช่นนั้น มักให้เหตุผลว่า "ภาพจะไม่สวย" ...แค่นั้นเอง!

๓.เกือบทุกงานต้องมีพิธีเปิด และประธานในพิธีก็มักมาสาย บางครั้งได้เวลาเปิดแล้ว ประธานยังมาไม่ถึงเลย ผู้เข้าประชุมที่มาพร้อมเต็มห้องประชุมก็ต้องนั่งรอ "เจ้านาย" ผู้เป็นประธาน เนื้อหาต่างๆ ที่วิทยากรเตรียมไว้ก็ต้องปรับเลื่อน ครั้นเวลากล่าวเปิดงานบางท่านก็พูดอะไรต่อมิอะไรเพ้อเจ้อนอกสาระแห่งการ ประชุมอบรมไปมากมาย อย่างน่าเบื่อหน่ายและเสียเวลาของที่ประชุม เปลืองเปล่าสารัตถะแห่งการประชุมนั้นๆ ไปเป็นอันมาก ข้าพเจ้าเคยถามว่าถ้าไม่จำเป็นจริงๆ แล้ว ไม่ต้องมี "พิธีเปิด" แบบนี้จะได้ไหม ก็มักได้คำตอบว่า "คงไม่ได้ เดียวท่านจะไม่รับรู้ จะดูไม่ดี" ...แค่นั้นเอง!

๔.มักมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขณะการประชุมเริ่มแล้ว บางเสียงมาจากผู้เข้าร่วมประชุมบางคน แต่ส่วนมากมักเป็นเสียงโทรศัพท์ของท่านประธานเอง หรือไม่ก็เสียงโทรศัพท์ของผู้ที่ติดตามประธาน และรวมถึงเสียงโทรศัพท์ของผู้เป็นแม่งานหรือคณะทำงาน และอาจเป็นเสียงโทรศัพท์ของวิทยากรบางคนด้วย ทุกเสียงโทรศัพท์ล้วนทำให้อารมณ์และสมาธิในการติดตามเนื้อหาของที่ประชุม สะดุดชะงัก ซึ่งเรื่องนี้ ถือว่าเป็นมารยาทขั้นพื้นฐานที่ไม่จำเป็นต้องบอกกล่าว แต่บุคคลเหล่านั้นก็ยังไม่นำพา แล้วเราจะหวังอะไรเชิงจริยปัญญาจากพวกเขา เพราะต่างก็มีสติปัญญา และมารยาทกันเพียง ....แค่นั้นเอง!

ยังมีอีกหลายแง่มุมที่ควรสังเกต ว่ามันเป็นเพียงเรื่องของการยึดถือและปฏิบัติกันแค่ตาม "รูปแบบ" ที่สักแต่ว่าทำๆ กันไป แม้จะมีการให้ลงทะเบียนเซ็นชื่อ ก็เซ็นกันไป แต่เซ็นแล้วหลบประชุมก็มี หนีประชุมก็ได้ ไม่เห็นมีใครเอาผิดเอาความกันจริงจัง บางรายก็คุยกันในขณะรับฟังการประชุมอย่างไร้มารยาทขาดสติ ซึ่งความไม่พร้อมใจและไม่ตระหนักต่อการเข้าร่วมประชุมอบรม หากเพราะว่าเป็นเรื่องที่ตนรู้แล้ว กระจ่างแล้ว ก็น่าจะขออนุญาตไม่เข้าร่วมเสียแต่ต้น แต่ก็หาทำไม่ พวกเขาไม่กล้าจะทำเช่นนั้นหรอก เพราะไม่กล้าจะชี้แจงว่าตนรู้ หรือตนกระจ่างในเรื่องใดๆ ทั้งนี้ก็เพราะในความเป็นจริงพวกเขา (ที่มีพฤติกรรมเช่นนั้นมัก) ยังเปล่ากลวง แต่ชอบทำตนเป็น "ชาล้นถ้วย" จึงยังถูกสั่งให้มาร่วมประชุมอบรมตาม "รูปแบบ" ที่หน่วยงานต้นสังกัดก็มิได้ใส่ใจกับ "เนื้อหา" จริงจัง นอกจากนั้น ผู้จัดกิจกรรมอบรมและผู้บริหารหน่วยงานที่จัดสรรงบประมาณก็อาจมีอาการดุจ เดียวกัน คือมักมิใคร่ใส่ใจต่อเนื้อหาแห่งการประชุมอบรมนั้นให้ถึงรากถึงโคนสักเท่าใด นัก จัดไปตามหน้าที่ ที่ได้รับอนุมัติโครงการมา ...

ส่วนใหญ่ยังเป็นเช่นที่กล่าวมาแล้วนั้น มีส่วนน้อยเหลือเกินที่ลงลึกเอาจริง ใครบ้างล่ะที่เป็น "ตัวจริง" มุ่งมั่นต่อ "เนื้อหา" ชนิดกัดไม่ปล่อย อยากคบคนเช่นนั้นนัก

ทุ่งสักอาศรม
๑๑กค๕๖
รูปภาพ : @ รูปแบบ...แค่นั้นเอง! @
[อาจเป็นคุณหรือใครใกล้ๆ คุณ...ในห้องประชุม]

...@ หลายครั้งที่เฝ้าสังเกตรูปแบบและพิธีกรรมในห้องประชุมอบรม ซึ่งท่านผู้อ่านก็คงเคยได้เห็น ได้สดับ และคุ้นชินกันอยู่ไม่น้อย นั่นคือ

๑.เก้าอี้แถวหน้ามักว่าง พิธีกรจะต้องพยายามหว่านล้อมชักชวนให้ผู้เข้าประชุมมาช่วยกันนั่งให้เต็มๆ อยู่ร่ำไป ซึ่งก็มักมีประโยคยอดนิยมว่า

โดย ธมกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net