วันที่ ศุกร์ กรกฎาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กาลเวลาคารวะผู้เฒ่ากามู กวีนิพนธ์


 

กาลเวลาคารวะผู้เฒ่า" กามู"

แพรห่อฝัน

-----------------


 

เหนือแดนดินถิ่นเหนือสุด แดนสยาม

เหนือสายน้ำเหนือเถื่อนถ้ำเหนือหุบเขา

ท่ามป่าไพรชายชรายืนทอดเงา

กำเรื่องราวไว้เล่าขานนานร้อยปี

สิ่งสูงสุดที่มนุษย์ เสาะแสวงหา

อยู่ในตัวเฒ่าชราในป่านี้

ครองสังขารมาเนานานผ่านร้อยสิบหกปี

ครองชีวีตามวิถีคนป่าดอย

เช้าเก็บฟืนตื่นเก็บผักตามผืนดิน

ออกหาปลามาต้มกินทีละน้อย

อยู่ลำพังตามประสาคนป่าดอย

มีนกน้อยคอยขับขานเพลงให้ฟัง

ตัดลำไผ่ สานตะกร้อขาย ไว้ซื้อข้าว

ไม่ร้อนเร้าไม่เหน็บหนาวไม่เฝ้าหวัง

ครองหัวใจใช้ดวงจิตตามทิศทาง

รู้จักวางรู้จักสร้างทางพอดี

ถึงยากจนแต่เป็นคนมีความสุข

ใครว่าทุกข์ทุกข์เพราะรักมาจากหนี

แต่ผู้เฒ่ากลับเป็นสุขตลอดปี

สุขอุทิศแต่สิ่งดีให้ศรีภรรยา

เหนือแดนดินถิ่นเหนือสุด แดนสยาม

เย็นสายน้ำลอดเถื่อนถ้ำงามบุบผา

ธรรมชาติโค้งคำนับเฒ่าชรา

กาลเวลามิอาจพร่าเฒ่า”กามู"

-----------------

ขอบคุณภาพจาก google

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net