วันที่ พฤหัสบดี สิงหาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หลักสูตรส่งทรางอากาศรุ่นที่ 37 (โดดร่ม ทบ.)


          เมื่อกลางเดือนพฤษภาคมของปี 49  ผมมีโอกาสได้เข้ารับการฝึกศึกษาหลักสูตรส่งทางอากาศหรือโดดร่มที่ศูนย์การทหารราบ  อำเภอปราณบุรี  จังหวัดประจวบคีรีขันธ์  ระยะเวลาทั้งสิ้นห้าสัปดาห์ครับ  หลังจากที่นักเรียนรายงานตัวเพื่อเข้ารับการฝึกศึกษาแล้วก็คงเหมือนกันทุกสถาบันคือกิจกรรมรับน้องกับแนะนำสถานที่  ซึ่งการรับน้องของแต่ละสถาบันก็มีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันออกไป  สำหรับโรงเรียนแห่งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบสมรรถภาพของร่างกายและจิตใจว่ามีความพร้อมในการเข้ารับการฝึกศึกษามากน้อยเพียงใด  รวมไปถึงแนะนำสถานที่และเคารพสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในศูนย์การทหารราบครับ 

หนึ่งในอีกหลายๆท่าของการรับน้อง

 

เสาที่ช่วยกันแบกอยู่นั้นเป็นเสาธงประจำหมวดครับ  ครูได้จัดนักเรียนออกเป็นสี่หมวด  อัลฟ่า  บราโว่  ชาลี  และ  เดลต้า  โดยให้แต่ละหมวดรับผิดชอบธงประจำหมวดร่วมกัน

สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อบอกกล่าวว่าได้เข้ามาฝึกศึกษาแล้วและขอพรจากท่านครับ

           หลังจากที่นักเรียนได้ผ่านกิจกรรมรับน้องและแนะนำสถานที่มาแล้วนั้น  ในห้วงระยะเวลาต่อมาครูก็เริ่มทำการฝึกสอนให้ความรู้แก่นักเรียน  ซึ่งในการฝึกศึกษานั้นแบ่งออกเป็นสองภาคคือภาคทฤษฎีกับภาคปฏฺบัติส่วนใหญ่จะเน้นฝึกภาคปฏิบัติมากกว่า  ภาคทฤษฎีนั้นจะเรียนกันในเรื่องของประวัติความเป็นมาของร่ม  ลักษณะประเภทและชนิดของร่ม  อะไรประมาณนี้  ส่วนภาคปฎิบัตินั้นแบ่งออกได้เป็นสี่สถานีดังนี้ครับ

1.สถานีแต่งร่มและการปฏิบัติตนบนเครื่องบินจำลอง

ภาพที่เห็นนี้เป็นการเตรียมร่มก่อนที่จะทำการแต่งให้กับตัวเอง  ในการปฏิบัตินั้นครูฝึกจะจับเวลานักเรียนจะต้องเตรียมร่มให้แล้วเสร็จและถูกต้องภายในเวลาที่กำหนดไม่งั้นจะถูกทำโทษครับ  ให้สังเกตุดูนักเรียนแต่ละคนมีอาการที่เร่งรีบมาก 

ภาพนี้เป็นการปฏิบัติตนบนเครื่องบินจำลองครับ  ในการโดดแต่ละครั้งนั้นจะทำการโดดเป็นชุด ชุดละเจ็ดคน  และก่อนจะโดดทุกครั้งนั้นครูฝึกจะให้เราทำการตรวจความพร้อมเองอีกครั้งหลังจากที่เราได้รับการตรวจจากครูฝึกบนภาคพื้นดีนมาแล้ว

2.สถานีโดดหอสูง 34 ฟุต

สถานีนี้ถือได้ว่าเป็นการทดสอบกำลังใจเบื้องต้นและเป็นการดูลักษณะท่าทางของการโดดโดยให้สมมติว่าเรากำลังโดดออกจากเครื่องบินจริง  ครูฝึกใส่หมวกแดงจะนั้งอยู่ข้างล่างคอยดูท่าทางของนักเรียนโดดถ้านักเรียนคนไหนโดดไม่ดีครูก็จะให้ขึ้นโดดใหม่จนกว่าจะดี  พูดง่ายๆถ้าใครโดดไม่ดีจะต้องเสี่ยวไปอีกหลายรอบเลยหละครับ

3.สถานีบังคับร่มและร่มลาก

เมื่อเราโดดออกมาจากเครื่องบินแล้วสิ่งที่จะต้องทำต่อไปก็คือทำการตรวจร่มของตนเองว่ามันกางปรกติมั้ย  ถ้ากางปรกติแล้วก็ให้ทำการบังคับร่มลงสู่พื้นอย่างปลอดภัย  สถานีนี้ก็จะพูดถึงในเรื่องของการแก้ปัญหาต่างๆ ขณะลอยตัวอยู่บนอากาศ  เช่น  ร่มไม่กาง  ร่มติดขัด  ร่มติดเครื่องบิน  ร่มชนกัน  ร่มพันกัน  ร่มลงบนต้นไม้  ลงบนสายไฟ  ตกลงในน้ำ  (ผมคิดว่าถ้าฝึกสถานีนี้นานๆโอกาสทำให้คนเป็นหมันมีสูงนะ  ฮะฮะ)

ภาพนี้เป็นการฝึกการป้องกันไม่ให้ร่มลากครับ  สาเหตุที่เราต้องฝึกก็คือบางครั้งเมื่อเราลงถึงพื้นแล้วเนี่ยยังไม่ปลอดภัยนะครับถ้าตราบใดที่ร่มเรายังกินลมอยู่  อาจมีลมกันโชกกระชากร่มของเราทำให้เราล้มหัวฝาดพื้นหรือก้อนหินน๊อคเอาง่ายๆได้  บางคนถูกร่มลากหัวน๊อคกับพื้นหรือก้อนหินถึงกับลืมชื่อลืมที่อยู่ของตัวเองเลยก็มี

4.สถานีลงพื้น

การฝึกลงพื้นนั้นมีอยู่ทั้งหมดสี่สถานีย่อยคือลงพื้นสองฟุต  ลงพื้นสี่ฟุต  ลอกวิ่ง  และโรยเชือก  ภาพบนนั้นเป็นการลงพื้นสี่ฟุตส่วนภาพล่างนี้เป็นการโรยเชือกครับ  (เก็บคอ  งอเข่า  เท้าชิด  นี่เป็นสโลแกนของสถานีลงพื้นครับ)

          ตลอดระยะเวลาสี่สัปดาห์ที่ผ่านมาเราได้ทำการฝึกอย่างหนักเพื่อให้เกิดความชำนาญในการปฏิบัติ  "ซึ่งถ้าหากเราไม่มีความชำนาญในการฝึกนี้แล้วเมื่อไปปฏิบัติจริงหากมีเหตุผิดพราดขึ้นมานั้นหมายถึงชีวิตเพราะเราจะไม่มีโอกาสได้แก้ตัวอีกแล้ว"  เป็นประโยคที่ครูฝึกได้พร่ำสอนเราบ่อยๆ  ดังนั้นเราจึงได้เวียนฝึกทั้งสี่สถานีให้ครบทุกวันตลอดระยะเวลาสี่สัปดาห์

เป็นภาพตอนพักกินอาหารกลางวันหนะครับ  เอามาให้ดูเล่นเฉยๆ  ถึงอากาศจะร้อยแต่ก็หยุดการกินของเราไม่ได้    เพราะพวกเรามีอำนาจในการกินสูง  ฮะฮะ

          วันที่รอคอยก็มาถึงแล้ว  เข้าสัปดาห์ที่ห้าเป็นวันที่นักเรียนทุกคนจะได้ทำการโดดด้วยเครื่องบินจริง  ดื่นเต้นมากครับ

ก่อนจะโดดหมวดอัลฟ่ามาถ่ายรูปร่วมกันหน่อย 

ข้างหน้าที่เอามือกุมไว้นั้นเป็นร่มช่วยครับ  จะใช้ก็ต่อเมื่อร่มหลักไม่กางหรือกางไม่ปรกติ  (อัลฟ่าหกพร้อมโดด)

ภาพนี้จะโดดครั้งที่สามครับ  ประกอบเครื่องสนามมีทั้งอาวุธปืน  เป้สนาม  กระติกน้ำ  ได้แต่งเต็มสูตรแล้วหนักไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ย

ขวา  ซ้าย  โดด  หนึ่งพันหนึ่ง  หนึ่งพันสอง  หนึ่งพันสาม  หนึ่งพันสี่  ตรวจร่ม  เมื่อโดดออกไปแล้วประมาณสี่วินาทีครับก่อนที่ร่มจะกางเต็มที่

ภาพที่ถ่ายจากพื้นดินขณะลอยตัวออกจากเครื่องบินครับ  รู้สึกว่าเครื่องบินจะไปเร็วมาก

ภาพขณะลอยตัวอยู่กลางอากาศร่มที่กางนั้นไม่ได้ขาดนะครับเขาทำเป็นช่องให้ลมออก  เพราะถ้าไม่มีช่องนี้ร่มก็จะบังคับยาก  และที่หย่อนลงมานั้นเป็นเป้สนามครับเราต้องหย่อนลงมาก่อนก็เพื่อไม่ให้น้ำหนักของเป้ลงมาพร้อมกับตัวป้องกันไม่ให้ขาเรารับน้ำหนักมากเกินไป  ซึ่งจะมีสายถ่วงถุงผูกติดกับตัวเราไว้

ลงพื้น  เก็บคอ  งอเข่า  เท้าชิด  ตามแบบฝึกที่เรียนมา  ลงพื้นปลอดถัย  โดดผ่านสามครั้งขึ้นไปถือว่าจบหลักสูตรแล้วครับ

          ผมก็ขอนำเสนอประสบการณ์เกี่ยวกับการโดดร่มไว้เพียงเท่านี้  หากมีข้อความผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้  ณ  ที่นี้ด้วยนะครับ  และถ้าหากผมมีประสบการณ์ดีที่ประทับใจผมก็จะนำมาเสนออีกในคราวหน้า  ท้ายนี้ผมก็ของขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมในบล๊อกของผมและถ้าผมมีโอกาสผมก็จะเข้าไปเยี่ยมชมบล๊อกของท่านทุกคนเช่นกันครับ  ขอบคุณครับ

โดย ตะวันฉายแสง

 

กลับไปที่ www.oknation.net