วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทำบุญไปทำไม?


วันสำคัญทางพระพุทธศาสนาได้เวียนมาอีกครั้ง

ชาวพุทธต่างชักชวนกันไปทำบุญ

ซึ่งส่วนใหญ่จะเน้นไปที่ให้ทานเป็นหลัก

(ทั้งๆที่ยังมี ถือศีล และ เจริญภาวนา ด้วย)

เช่น ถวายจตุปัจจัยไทยทานแด่พระภิกษุสงฆ์

ให้ทานแก่ผู้ยากไร้ บริจาคเงินบำรุงวัดวาอาราม

ปล่อยนกปล่อยปลา ไถ่ชีวิตโคกระบือ ฯลฯ

ให้ทานเป็นอุบายลดความโลภ(กิเลสอย่างหนึ่ง)

จึงต้องให้โดยไม่หวังผลตอบแทน

ทำบ่อยๆจะเป็นคนไม่ตระหนี่

ไม่เห็นแก่ตัว ไม่เอาแต่ได้

และ ไม่เกิดเป็นเปรต

(เปรตเป็นสัญลักษณ์ของความไม่รู้จักอิ่ม ไม่รู้จักพอ)

แต่น่าเสียดายบางคนทำบุญ (บริจาค) ตามคำโฆษณาชวนเชื่อ

เขาเอาสวรรค์วิมานมาล่อก็เชื่อเขา

เขาพูดจาน่าฟัง นะจ๊ะ นะจ๊ะ ก็หลงเขา

ขวนขวายหาเงินหาทองมาบริจาค

หวังตายไปได้อยู่วิมาน

บางคนเป็นเอามากอยากอยู่วิมานใหญ่โตกว่าใครๆ

ถึงขั้นขายนาขายไร่เอาเงินมาให้เขา

ตายไปจะได้อยู่วิมานที่ซื้อไว้หรือเปล่าก็ไม่รู้

แต่ที่แน่ๆ เป็นเปรตกันตั้งแต่ยังไม่ลาโลก

(ก็โลภออกขนาดนั้นจะไม่เรียกว่าเปรตแล้วจะเรียกว่าอะไร)

นอกจากสวรรค์วิมานที่เอามาล่อแล้ว

เขายังมอบเกียรติบัตรให้ด้วย

(นัยว่าเป็นบัตรผ่านประตูสวรรค์)

บริจาคน้อยได้บัตรเงิน

มากๆบ่อยๆก็ได้บัตรทอง

สูงสุดเห็นว่าได้บัตรเพชร

ถูกท้วงติงก็ว่าไม่เสียหายอะไร

แข่งกันทำความดี

หารู้ไม่ว่าแข่งกันแสดงความมีอัตตา(ตัวตน)

ยิ่งทำบุญยิ่งกร่าง

ยิ่งทำบุญยิ่งเป็นทุกข์ ด้วยไม่รู้จักปล่อยวาง

ยิ่งห่างไกลอนัตตา

ไม่มีวันหลุดพ้นจากวัฏสงสาร

เวียนว่ายตายเกิดไม่รู้จบรู้สิ้น

โดย Payont

 

กลับไปที่ www.oknation.net