วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บวชใจได้ของแถม (3)


ตอนนี้อยากให้ชื่อตอนว่าชีวิตใหม่ของคุณชายแต้ม..

     วันนั้นหลังจากแต้มออกจากวัด เราทั้งสองได้มุ่งตรงไปยังคลีนิคประจำแถวกระทู้ เพื่อพาแต้มไปตรวจรักษาแผลเปื่อยพุพองหนองเต็มตัว อาบน้ำ เช็คความพิการเบื้องต้น คุยกับหมอเรื่องรักษา อยากท่อนหลังจนถึงขาใช้งานได้ อยากให้แต้มเดินได้ เราฝากแต้มไว้กับหมอหนึ่งอาทิตย์ ไปเยี่ยมทุกวัน แต้มอ้อนทุกครั้งที่เจอกัน

 

ภาพถ่ายวันที่ไปเยี่ยมแต้ม ที่คลีนิคหมอวิทย์-กระทู้

----------------------------------

จากการตรวจร่างกายโดยละเอียด หมอบอกกับเราว่าส่วนท้ายของแต้มกระดูกแตกละเอียด และผ่านมานานจนไม่สามารถผ่าตัดเชื่อมกระดูกได้ มีทางเดียวทำล้อใส่ให้เขา เราเลยยังไม่ตัดสินใจ เพราะเป็นห่วงว่าจะเป็นภาระให้แต้มมากกว่าการอำนวยความสะดวก

ฉันกับเฮียรับแต้มกลับบ้าน แต้มมีความสุขที่ได้มีบ้าน เป็นบ้านใหม่ที่เติมเต็มความรู้สึกพิการของเขา สังเกตจากดวงตาที่มีแววสดชื่นขึ้น

ทุกวันนี้แต้มเขาแข็งแรง ไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วย ไม่เคยทำตัวเป็นภาระ  แทบไม่เห็นอึของแต้มเรี่ยราด แต้มเข้ากับน้องๆ หมาแมวที่บ้านได้อย่างดี

....

 

ที่บ้านมีจำนวนประชากรรวม 10 กว่าตัวทั้งหมาและแมว แต่ละตัวก็มีที่มาคล้ายๆ กับแต้ม เก็บจากข้างถนนบ้าง แมวเพื่อนป่วยเอามารักษาจนเจ้าของเขายกให้บ้าง ซึ่งคงมีโอกาสได้เล่าในเรื่องถัดจากแต้ม

พี่หมา น้องหมา และน้องแมว หยอกล้อเล่นกับแต้ม ไม่เคยมีตัวไหนด่า หรือแสดงอาการไม่ดีใส่  เนื่องจากฉันต้องทำงาน เราจ้างพี่เลี้ยงมาช่วยเลี้ยงเด็กในครอบครัวนานแล้ว อยู่กันจนรู้ใจ

พี่หมา น้องหมา และน้องแมวใจดีกับแต้ม ไม่ทำให้พี่เลี้ยงต้องหนักใจ แต่จากการได้สัมผัส กอดกันทุกวัน ฉันรู้แต้มรักฉัน แต้มรักแม่มากที่สุด ทุกครั้งที่เจอแม่ แต้มเหมือนเด็กๆ ดีใจแกว่งไปทั้งตัว

นอกจากที่ภูเก็ต ฉันต้องสลับไปทำงานที่เกาะพีพีด้วย ไปครั้งละหลายๆ วัน บางทีเกือบอาทิตย์ เคยนะ ฉันจากเขาไปทำงานที่เกาะพีพีหลายวัน พอกลับมาถึงเขาดีใจสุด จนเบรกไม่อยู่ จนฉี่ราด

"โธ่เอ๋ยแต้ม แม่รู้ แต้มรักแม่ อย่าเบรคแตกบ่อยตะ อายน้องมั่ง"   ฉันพูดกับแต้ม เขาแกว่งทั้งตัว เอาหน้าซุกไซร้ ไม่รู้เขินหรืออยากแสดงความรัก ดันไปดันมา ดันเสียจนแม่ที่นั่งยองๆ ต้องก้นกระแทกลงไปนั่งพับเพียบกับพื้น ฉันหัวเราะ

"แต้มนี่.."  เอามือกอดตอบเมื่อแต้มตามมาถูไถที่ต้นแขน ที่ไหล่ แล้วแต่จะซุกซุนเข้ามาใกล้ตรงไหนซุกตรงนั้น

 

 

หากแม่อยู่ที่บ้านแต้มจะดีใจเป็นพิเศษตื่นเช้าจะนั่งรอแม่หน้าประตูเล็ก เพราะเค้ารู้ว่า แม่ต้องพาเค้าออกมาเดินเล่นในสวน เค้ามานั่งดูแม่ทำงาน กระทั่งค่ำถึงจะอุ้มเค้าเข้าบ้าน...วีรกรรมของแต้ม บางครั้งคนอย่างเรายังนึกไม่ถึง....

เอาไว้เล่าครั้งต่อไปนะคะ เกี่ยวกับวีรกรรมของแต้ม .. 

 

ขอตัวไปแต่งหล่อให้พี่แต้ม สำหรับตอนหน้าค่ะ


--

 

ฮัลโหลๆ ฮัลโหลๆ 

พี่ๆ ผู้อ่านครับ อย่าเชื่อแม่นะ..บางทีแม่ก็ขี้โม้เกิ๊น

แต้มไม่ได้สร้างวีรกรรมอะไร จริง จริ๊ง

.....


 

แต่เราจะพบกันอีกแน่นอนคร้าบ.. แต้ม ลูกแม่ศรีเชื้อน 

 

โดย ศรีเชื้อน

 

กลับไปที่ www.oknation.net