วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทริปฝึกถ่ายรูป : "ชิม...เมืองตรัง ฟังคลื่น...กระบี่" กับ OKnation


ผมตัดสินใจลงชื่อร่วมทริปทันทีที่ได้ทราบข่าวจาก BG BlueHill ว่าชาว Blogger จะไปพบปะเจอตัวกันเป็นๆ นอกสถานที่ ^^
จะไปกันไกลถึง จ.ตรังและกระบี่เลยทีเดียวครับ ผมโทรหาแม่นู๋ไอซ์เพื่อนัดวัน และปัญหาเดียวที่พวกเรามี ก็คือ ไม่มี...เงิน 555+

ในที่สุดก่อนที่รถจะออกไม่กี่ชั่วโมง ผมก็โอนเงินจ่ายค่าเดินทางให้ บก.ชาลี ได้สำเร็จ โอนเป็นคนสุดท้าย เท่ห์มว๊ากกก ^0^
^^ และ ก็ยังตบท้ายด้วยการไปถึงรถบัสเป็นคนสุดท้ายอีก 555+ (แต่เห็นร่ำลิอกันว่า BG คนดีมีวินัย ไปถึงทีหลังผมนะ) ^^"
ขอบคุณ BG นักเดินทางตัวเขื่อง มากๆ ครับ ที่แจ้งทุกคนให้ ว่าอย่าเพิ่งออกรถไปก่อน และจองที่นั่งให้ด้วย 555+

ครั้งนี้ผมพา นู๋ไอซ์ ตัวจริง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ BG Icy และพยาบาลประจำตัว คือ แม่นู๋ไอซ์ ไปร่วมทริปด้วย
การต้องนั่งรถบัสไกลๆ ยาวๆ จาก กทม. ไปตรัง เนี่ยไม่ธรรมดาครับ ต้องอึดพอสมควร ^^" และก็ต้องขึ้นเครื่องบินมาจากยโสธรอีกต่างหาก Y_Y

จำได้เลืองลางว่า...มีการสัมภาษณ์แนะนำตัวกันไปเรื่อยๆ ระหว่างทาง BG ศุภศรุต ถามผมว่า ชอบอ่าน Blog ของใครมากที่สุด
ผมตอบไปว่า...ผมชอบอ่าน blog ของตัวเองมากที่สุดเลยครับ 555+ ฮากันตรึมแทบทั้งรถ จนเกือบโดนไล่ลงจากรถซะแล้วววว ^^"

Blogger ทั้งหลายจงจำไว้นะครับ ว่าอย่าทำตัวเหมือนอย่างผม >_< โพสปีละไม่กี่ entry แถมไม่ค่อยอ่านของคนอื่น...
โพสบทความหลายๆ entry ทิ้งๆ ไว้ แล้วไม่มาเขียนคอมเม้นท์คนอื่นบ้าง จะพลอยทำให้คนอื่นๆ หมดกำลังใจกัน...
ยิ่งถ้ามีแต่ คนโพส โดยไม่มีคนอ่านเลย...สังคมแห่งการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นก็คงจะไม่เกิดขึ้น...
BG อะหนึ่ง ให้นิยามไว้ ว่า...การโพสทิ้งๆ ไว้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการแจกใบปลิว...Y_Y

ปล. กลับขึ้นรถบัสเถอะครับพี่อะหนึ่ง เพื่อนๆ ชาว BG ให้อภัยแล้ววว โอ๋ๆๆๆๆๆๆ ม่ายงอลลน๊าาาาาา ^^"
BG ศุภศรุตชอบประกาศว่า...ถ้า BG อะหนึ่งขึ้นรถแล้ว ถือว่ามากันครบ ออกรถได้ 5555555555555555555+

ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยรู้เรื่องของ Blogger หรือ สังคม OKnation เท่าไหร่นัก เพราะชอบฝึกและบ้าถ่ายรูปมากกว่า...
ก็เลยไม่ค่อยรู้จักใคร...มาออกทริปร่วมกันครั้งนี้ ก็ได้แต่นั่งมองคนอื่น ตาปริบๆ ไม่รู้ว่าใครเป็นใครบ้าง นั่งเดาไป เรื่อยๆ ครับ

แต่จะมีพี่บ่าวท่านหนึ่ง ที่ให้การต้อนรับและดูแลผมเป็นพิเศษอยู่ตลอดมา และชอบมาเรียกผมว่า " อาจารย์" !? >"<
นั่นก็คือพี่ BG มะอึก...

ผมน่ะเข้าใจไปเองว่าพี่มะอึกมีอาชีพเป็นคุณครูมาตลอดเลยนะครับเนี่ย พอได้มาร่วมทริปนี้...ถึงได้รู้ว่า...
"จริงๆ แล้ว พี่มะอึกมีอาชีพเป็นเพื่อนรุ่นน้องของผู้ว่าราชการ จ.ตรัง"  >"< เท่ห์สุดๆ เลยครับพี่บ่าว...

หลายๆ รูปที่นำมาเขียนใน Blog ครั้งนี้ ผมได้ลองทยอยโพส ใน Facebook แล้วกะว่ารูปไหนที่คนชอบกันมากๆ Like เยอะๆ
ผมจะเอารูปนั้นมาทำเป็นรูปขึ้นปกของทริปนี้...แต่ปรากฏว่ารูปนี้ Like เยอะที่สุด >"< คงไม่เหมาะที่จะเอาขึ้นปกทริปนะครับ - -" รูปของ BG BlueHill

BG BlueHill หรือ บก.ชาลี ได้นั่งตำจอกอยู่กับผมที่ อ่าวนาง จ.กระบี่ พี่ชาลีบอกว่า...รูปถ่ายของผม ดูแล้วก็งั้นๆ บทความสอนถ่ายรูปก็งั้นๆ -*-
ผมเองซึ่งก็อัดเบียร์ไปเป็นลังแล้ว ด้วยความเมาบวกความกล้า....จึงตอบพี่ชาลีไปว่า...
"ถ้าพี่ไม่ชมว่ารูปผมสวยนะ ผมจะเลิกเขียนบล๊อก!!!...ในใจ" คือ ตอบพี่ชาลีในใจน่ะครับ >"< 555+
แต่พี่ BG มะอึก ก็คอยเถียงแทนให้ว่าทั้งรูปสวยและบทความน่าอ่าน >"< อาาาาห์ ผมมีแฟนคลับประจำตัวด้วยครับ ^0^

และเมื่อผมได้เห็น...สาวน้อยคนหนึ่ง...ที่ผมคุ้นตา...เพราะเคยถ่ายรูปเอาไว้เมื่อตอนทริป Meeting OK คราวก่อน...
ผมก็ได้แต่...บีบกล้องเอาไว้แน่น พยายามท่องในใจ "ไม่แอบถ่ายนางฟ้าชาลีๆๆๆๆๆๆ"

โดยส่วนตัวที่ผมตัดสินใจมาร่วมทริปครั้งนี้ ก็เพื่อฝึกถ่ายรูปเหมือนเช่นเคยครับ อยากถ่ายรูปสถานที่แปลกใหม่ๆ สวยๆ ในเมืองไทย
ผมว่าก็เป็นอะไรที่แปลกๆ เพราะตอนที่เราเดินทางนั้น ฟ้าจะครึ้มๆ ตลอด แต่พอจะถ่ายรูปนี้ แดดกลับออกแรงมากๆ

พระพุทธไสยาสน์ทรงเทริดมโนราห์ เป็นหนึ่งใน Unseen Thailand เพราะมีแห่งเดียวในไทยและมีอายุหลายพันปีเลยทีเดียวครับ
อยู่ภายใน "วัดภูเขาทอง ต.น้ำผุด อ.เมือง จ.ตรัง"

วัดภูเขาทองแห่งนี้ มีการร่ำลือกันว่า...ตอนดึกๆ จะมีเสียงดนตรีเพลงมโนราห์ ดังล่องลอย ชวนให้ขนลุกกันอยู่บ่อยๆ >"<
ส่วนผมว่า...ถ้า นางมโนราห์ จะสวยขนาดนี้...ก็ออกมารำให้ดูกันบ่อยๆ น่าจะดีครับ ^^"

ผมชอบแอบปลีกตัวออกจากกลุ่ม...แล้วก็ไปค้นหามุมมองใหม่ๆ แปลกๆ เพื่อถ่ายรูปอยู่คนเดียวเสมอๆ...
เพราะกลัวคนมาถามว่าถ่ายยังไง ตั้งค่ายังไง ผมถ่ายมั่วๆ เอาครับ >_<
แม้กระทั้งมาออกทริปครั้งนี้ ก็ยังมีคนส่งข้อความมาถามเรื่องการซื้อกล้อง...@_@" ตอบอีกครั้งนะครับว่า...ผมไม่ทราบจริงๆ ครับ

สถานที่ต่อมา...ที่ผมจะต้องพบกับโจทย์ฝึกถ่ายรูปที่สุดแสนจะหฤโหด ก็คือการถ่ายรูปใน ถ้ำ...!?
"ถ้ำเขาช้างหาย" ต.นาหมื่นศรี อ.นาโยง จ.ตรัง
การถ่ายรูปในถ้ำ...และถ้าเราไม่ได้พกขาตั้งกล้องไปด้วย...มีทางเลือกทางเดียวครับ คือ ปรับค่า ISO ให้สูงๆ เข้าไว้...
จะทำให้เราสามารถเก็บแสงสีและบรรยากาศเหมือนกับที่เรามองเห็นได้ เพราะหากเปิดแฟลช รูปที่ได้อาจจะชัด แต่...ไม่สวย >_<

การถ่ายรูปในที่มืดๆ นั้น...มือของเราต้องนิ่งๆ กลั้นหายใจ คล้ายๆ กับการยิงปืน ^^" แต่ผมมือนิ่งไม่ไหวละครับ ขามันสั่นๆๆๆ เหนื่อยๆๆ Y_Y
ความงดงามภายในถ้ำแห่งนี้ ทำให้ผมต้องหยุดถ่ายรูปหลายครั้ง ทั้งๆ ที่รู้ว่าถ่ายรูปยาก และคงไม่น่าจะได้รูปสวย...

เมื่อผ่านพ้น 500 เมตรภายในถ้ำ ก็ทะลุถึงปากทางออก...ตอนนั้น ผมหมดสภาพละครับ ...>"< ขามันสั่นๆๆๆ เหงื่อท่วมๆๆๆๆ
แต่ BG Icy นู๋ไอซ์ของผมกลับเดินตัวปลิว สุดยอดแห่งนักเดินทางจริงๆ ^^

ไม่ใช่แค่นู๋ไอซ์ที่เดินตัวปลิวครับ...แม้แต่ BG ครูแดง พี่สาวใหญ่ของพวกเรา ก็เดินจับมือกันไปด้วยใจอดทน....
"เพียงเรามีเรา...หากจะเดินไปทางใด...ไม่หวั่น..." ฮาริ้ววววววววววววววววววว ^0^ โว๊ะ สวีท แห่งยุค!!!

แน่นอนครับ...เมื่อท่องเที่ยวกันอย่างสมบุกสมบั่นขนาดนี้ ท้องก็ต้องร้องแรงส์กว่าปกติมากนัก...
BG Chaoying ได้เปิดบ้านต้อนรับพวกเราด้วย "หมูย่าง" ...ทีแรกผมก็แอบเซ็งในใจ
หิวและเหนื่อยจนแทบจะกินภูเขาได้ทั้งลูก แต่จะเลี้ยงมื้อเที่ยงด้วยหมูย่างหมูปิ้ง เนี่ยนะ... จะมีข้าวเหนียวด้วยไหมเนี่ย Y_Y

เมื่อเห็นว่ามันไม่ใช่หมูย่างเสียบไม้ธรรมดา...^0^ เหล่า blogger ที่หิวโซ ก็สลายหมูย่างทั้งตัวให้หายวับไปกับตา ปิ๊ง!!!
เรื่องอาหารแต่ละมื้อที่มาออกทริปครั้งนี้ ผมไม่สามารถบรรยายได้หมดหรอกครับ ไม่ไหวจริงๆ...

เอาเป็นคร่าวๆ ให้เห็นภาพรวมว่า "เราไปกัน 40 คน แต่ปริมาณอาหารสามารถกินได้ 200 คน...ในทุกๆ มื้อ" >"<

BG Chaoying ผู้ซึ่งเป็นเจ้าบ้าน จ.ตรัง ได้บรรยายเกี่ยวกับ จ.ตรัง อยู่ตลอดทาง มักจะท้าทายให้ผมถ่ายรูปพี่เจ้าหญิงให้สวย
ผมก็พยายามไม่ถ่ายรูปพี่เจ้าหญิง เพราะกลัวโพสแล้ว rating จะพุ่งกระฉูด จน facebook ของผมอาจจะล่มได้ >_<

หลังจากฟ้าฝนที่เทลงมา แทบจะตลอดเวลา...ทำให้อารมณ์ในการถ่ายรูปของผมหดหาย >"< คือถ่ายไปมันก็ไม่สวย
เพราะรูปจะซีดๆ มืดๆ ครึ้มๆ ผมก็เลยนอนอู้อยู่บนรถบัสซะเป็นส่วนใหญ่...

พวกเราเดินทางไปต่อกันที่ บ้านแม่ถ้วน ของคุณชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี
ผมไม่รู้ว่าจะถ่ายอะไรเลยครับ - -" หมดมุข...
แต่พอเหลือบไปเห็นดอกอะไรไม่รู้ ตัดกับแสงแดดพอดีๆ ย้อนแสงนิดๆ ทำให้ต้องวิ่งกลับไปเอากล้องบนรถ แล้วมาถ่ายรูปนี้เอาไว้
ผมจดจ้องๆ ส่องๆ ถ่ายๆ รูปนี้คนเดียวอยู่นาน...หันหลังกลับมาอีกที เห็นบรรดา blogger นับสิบ ตามมาถ่ายรูปนี้กันอยู่ข้างหลังผม >"<
ผมเขิลลลลล ก็เลยแอบรีบเผ่นเดินหนีไป ในขณะที่ทุกคนเผลอ 555+ เทคนิคคือ พยายามถ่ายให้เกิดโบเก้เป็นดวงกลมๆ ด้านหลัง

ในฤดูฝน มักจะมีแสงทะลุเมฆในลักษณะแปลกไปกว่าฤดูอื่นบ่อยๆ จนบางครั้ง อาจจะทำให้เราได้พบกับรูปแสงสวยอย่างไม่รู้ตัว
อย่างรูปนี้...ผมมองเห็นแล้วรู้สึกว่าสวย ก็เลยถ่ายมาอีกใบหนึ่งครับ ไม่ทราบว่ามี BG ท่านใดสังเกตุเห็นไหมครับ? ในบ้านคุณชวน...

หลังจากนั้นผมก็ไม่พบสัญญาณของรูปสวยใดๆ อีกเลย เพราะฝนตกพรำๆ ตลอด...จนกระทั่งเข้าสู่ที่พัก
พวกเราได้พักไม่นาน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกมาเดินเล่นที่บริเวณ ถนนคนเดิน สถานีรถไฟตรัง
ที่นี่...ผมสัมผัสได้ถึงความมหัศจรรย์ของฟากฟ้ายามเย็นในตัวเมือง จ.ตรัง...ช่างสวยงามจริงๆ

ผมแบกขาตั้งกล้องออกมาเดินตลาดด้วย ทั้งที่ปกติไม่ชอบพกไปไหนมาไหน และก็ไม่ผิดหวังเลยครับ...ผมสามารถเก็บภาพกลางคืนได้ต่อ...
ซึ่งเทคนิคของรูปนี้ก็คือ...ต้องมีขาตั้งกล้องครับ 555+ ^0^

รูปที่ไม่สามารถถ่ายได้ในสภาวะปกติ ...ขาตั้งกล้องจะช่วยเราได้เป็นอย่างมาก
เพราะบางรูปเรามีความต้องการให้กล้องอยู่นิ่งๆ เป็นเวลานานหลายวินาทีต่อ 1 รูป...

และบางครั้ง ก็ต้องการให้กล้องอยู่นิ่งๆ นานๆ ถึงขนาด 30 วินาทีต่อการถ่ายหนึ่งรูป ดังภาพนี้ครับ ^0^

และบางครั้งอีกที...เราก็ต้องการให้กล้องนิ่งๆ อยู่นานๆ เป็นชั่วโมง ต่อรูป หนึ่งใบ ครับ...
รูปนี้...ผมแอบย่องออกมาจากห้อง...กลางดึก ผมมองซ้ายมองขวา...แอบเปิดหน้าต่างตรงทางเดินของโรงแรม แล้วปีนออกไปนอกหน้าต่าง
ผมกระโดดลงไปตรง...ระเบียง ที่วางพัดลมแอร์...แล้วแหงนมองท้องฟ้า...เห็นดาวอยู่ใจกลางเมืองตรัง
ผมบรรจง...วางขาตั้งกล้อง...เล็งไปยังทิศใต้ (เพราะฝั่งนี้เป็นระเบียงทางทิศใต้)
ตั้งค่าของกล้อง ให้ถ่ายรูปละ 30 วินาที ต่อเนื่องยาวนานเป็นเวลา 1 ชั่วโมง...พอเอารูปมาซ้อนกันด้วยโปรแกรม...จะได้รูปสวยแบบนี้้ครับ ^^

ฝันดีราตรีสวัสดิ์ครับ เมืองตรัง...^^

พวกเราตื่นแต่เช้ากันอีกวัน...เพื่อพร้อมรับมือกับตารางทริปที่ยิ่งใหญ่จ่อคิวให้พวกเราไปเยือนยาวราวกับหางว่าว ^^



พวกเราออกไปทานอาหารเช้า ซึ่งก็คือติ่มซำ ที่มื้อนี้ได้รับความอนุเคราะห์จาก ททท. BG อิงตะวัน
ทันทีที่ผมทราบว่า "กินฟรี" มีคนเลี้ยงแบบนี้...
ผมสั่งให้คนขายห่อใส่ถุงเพิ่มเพื่อจะเอากลับไปฝากตากะยายนู๋ไอซ์...แต่...โชคดีที่คนขายไม่รับมุข 5555+ >"<

จากนั้นพวกเราก็แวะเข้าไปปลุกท่านผู้ว่าราชการจังหวัดตรัง ขอกาแฟท่านจิบแต่เช้าตรู่...ท่านใจดีกับพวกเรามว๊ากกกก
พี่ BG มะอึก บอกว่าเรียนจบที่เดียวกับท่านเลยรู้จักกัน...ผมพึมพำกับพี่มะอึกว่า พี่ไม่มีใครให้คบเหรอครับ ถึงได้ไปคบกับผู้ว่าฯ >"<

เช้าๆ แบบนี้ แสงสวยครับ...ในจวนท่านผู้ว่าฯ สามารถถ่ายรูปสวยๆ ได้เรื่อยๆ...^_^ BG พร สิงห์มือซ้าย


มุมเดียวกัน แต่เปลี่ยนตัวละคร ^^ พี่ BG INDYLOVE มาในมาด...สาว...สาว...สาว

แสงแดดกำลังดีแบบนี้ แม้แต่ผีเสื้อในจวนท่านผู้ว่าฯ...ก็ยังสวย...^0^

แม่นู๋ไอซ์ถ่ายรูปคู่กับป้ายหน้าจวนท่านผู้ว่า...เพื่อยืนยันว่า...ได้มาถึงจังหวัดตรังอย่างสมบูรณ์แบบ ^^

วัดตันตยาภิรมย์ (วัดต้นตอ) คือ สถานที่ต่อมา...ที่พวกเราจะไปเยือนกัน...เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดตรัง สร้างในสมัย ร.๕


พวกเรามีวาสนามากๆ ที่เดินทางมาถึงในเวลาที่...แสงสวยพอดีๆ ครับ...ผมจำต้องใช้เทคนิค HDR สำหรับรูปนี้...
แสงที่มีความแตกต่างกันมาก HDR (High Dynamic Range) จะทำให้กล้อง งงๆ หากถ่ายปกติ รูปจะมืดไปเลย...

ทั้งๆ ที่อากาศ ครึ้มฟ้าครึ้มฝนอยู่ตลอดเวลา แต่พอผมจะถ่ายรูปนี้...ผมก็ได้รับความอนุเคราะห์แสงแดดจากคุณพระอาทิตย์เพื่อนซี้ ^^"


และสิ่งที่เป็นที่สุดก็คือ...ทางวัดเปิดโอกาสให้พวกเรา ชาว OKnation ได้เข้าไปถ่ายรูปในมุมที่น้อยคนนักจะได้เห็นครับ...
นั่นก็คือการเข้าไปถ่ายรูปภายในด้านในของเจดีย์...ขอบคุณ BG อิงตะวัน ขอบคุณ BG เจ้าหญิง ขอบคุณ ททท.

โอกาสนี้ไม่มีอีกแล้ว น้อยคนมากๆ ที่จะเคยเห็น เชื่อว่าคนตรังแท้ๆ ก็ไม่ได้เข้าไปดูหรอกครับ ^^

ผมขอมอบรูปนี้ให้กับ...ประเทศไทย...นะครับ ^^ เอาไปเลยยยยยยยยยยยยยย ^0^
(ผมไม่ได้ลงลายเซ็นต์ไว้...ทุกๆ ท่านสามารถนำไปอำเพื่อนว่าถ่ายเองก็ได้ครับ เอาไปขายก็ได้นะ ยกให้ 555+)


พวกเรามุ่งหน้าสู่จุดหมายถัดไป...นั่นก็คือ สระมรกต Unseen Thailand แห่งดินแดน กระบี่...
ใช่ครับ พวกเราได้เดินทางมาจนถึง จ.กระบี่...รถบัสวิ่งฝ่าสายฝนมาเรื่อยๆ ตลอดทาง แต่พอมาถึง สระมรกต กลับมีแดดอีกครั้ง @_@"

อ่า...ขอทดสอบการวัดแสงของกล้องสักรูปก่อนนะครับ ^^"

ผมเดินไปถ่ายรูปไปตลอดเส้นทางที่จะมุ่งหน้าสระมรกต พบเห็นความงดงามของแสงและธรรมชาติมากมาย...
เดินไปถ่ายรูปไป กว่าจะเดินไปถึงสระ คนอื่นเขาก็เล่นน้ำกันจนจะเสร็จละ...

ผมชี้มุมนี้ให้กับบรรดาตากล้อง BG OKnation ที่แอบแฝงตัวมาเป็นลูกศิษย์ของผมอย่างแนบเนียนสองสามคน >"<
ผมถ่ายมาได้แบบนี้นะครับ แล้วท่านอื่นๆ ที่ยืนถ่ายข้างๆ ผมได้รูปเป็นแบบไหนกันบ้างนะ !?


บางรูป...ก็ไม่มีใครเข้าใจว่าผมถ่ายรูปอะไร??? @_@" ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ รู้แค่ว่า...มันก็..."สีมรกต" ดีนะ ^_^

บางรูปก็ยากที่จะอธิบายความงดงามของธรรมชาติ...สำหรับผมมันไม่ใช่แค่รูปใบไม้...
แต่มันคือรูปของ...ใบไม้ที่ถูกแสงแดดพอดีๆ ที่อยู่กลางป่า ณ สระมรกต จังหวัดกระบี่ เชียวนะครับ ^^"

เมื่อผมและ BG เกสรมาเฟีย ได้โคจรมาเจอตัวเป็นๆ กันครั้งแรก (หลังจากที่แอบกัด เอ้ย! หยอกล้อกันทาง OK และ FB มานาน)
เราสองคนไม่ค่อยรู้สึกเลยครับ ว่าเป็นการพบเจอกันครั้งแรก - -" เฉยๆ ชินๆ ซะละ...
ผมตะโกนบอกจากระยะไกล เงยหน้าอีกนิดครับ กระเถิบๆ ไปตรงแดดอีกหน่อยสิ อย่างนั้นแหล่ะ 1 2 3 ว้า..า...า เอาใหม่ๆๆๆ >"<

ผมและบรรดาลูกศิษย์แอบแฝงใช้เวลานานมากกว่าจะเดินถึงสระมรกต...แต่ในที่สุดก็มาถึงกันจนได้...
สระมรกต Unseen Thailand จ.กระบี่

ด้วยปริมาณนักท่องเที่ยวที่ค่อนข้างมาก เพราะเป็นวันหยุดและเป็นช่วง "วันแม่" จึงทำให้น้ำขุ่นเพราะการลงเล่นน้ำของนักท่องเที่ยว
ผมตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อมองไปเห็น การฝึกซ้อมว่ายน้ำเพื่อลงแข่งโอลิมปิกของคุณหมอ BG สมชัย กลางสระมรกต >_<

โจทย์ในการถ่ายรูปของผมในครั้งนี้ก็คือ ต้องพยายามถ่ายให้สีของน้ำออกมาเป็นสีมรกต @_@" ต้องหามุมของแสงให้เจอครับ
ผมใช้ CPL filtor เพื่อลดแสงสะท้อน...พยายามมุดลงไปใต้สะพาน พยายามดำน้ำถ่าย (อันนี้โม้ครับ)
>"< แต่ไม่สำเร็จครับ ต้องเอารูปมาเร่งสีมรกตใน photoshop อีกขั้นตอนครับ 555+

ผมพยายามหามุมของแสงที่จะทำให้สระมรกตเป็นสีมรกตอยู่นาน @_@" จนกระทั่งได้มาเจอ..."ฉากหลังสวยๆ"
อีกเทคนิคของการถ่ายรูปให้สวย ก็คือพยายามเลือก "ฉากหลังสวยๆ" นะครับ ^.^

BG พาจรดอทคอม พี่บ่าวใจดี Update status ให้ผมได้ทราบว่า อาหารที่ลงมือปีนต้นสะตอมาทำเองพร้อมแล้ว
นำมาเสริฟถึงปากทางเข้าสระมรกต
BG กำหนัน อีกหนึ่งพี่บ่าวใจดี ก็ขนอาหารใต้สารพัด บางชนิดทำยากและทรมานมากๆ เช่นการทำยำมะกอก
ที่ต้องนั่งฝานมะกอกกว่าจะได้แต่ละเส้น...>"<

เช่นเคยครับ น้ำใจจากพี่ๆ BG และปริมาณอาหารใต้ในแต่ละมื้อสามารถกินกันได้ 200 คนสบายๆ >"<

พวกเราเดินทางต่อกันไปยัง วัดถ้ำเสือ จ.กระบี่...แต่ด้วยเวลา และ สภาพอากาศ พวกเราจึงทำได้เพียงไปแวะไหว้พระกัน
ณ สถานที่แห่งนี้ ทุกคนในทริปครั้งนี้...จะจดจำชื่อของ BG อะหนึ่ง ได้เป็นอย่างดี ^^

รูปนี้ผมยืนรอซักพัก ฝนที่ตกปรอยๆ ก็เกิดแสงแดด ผ่านทะลุลงมาเป็นช่วงสั้นๆ ต้องรีบถ่ายไว้ครับ

หลังจากนั้น...พวกเราก็มุ่งหน้าไปที่ อ่าวนาง จ.กระบี่ แต่ดูเหมือนว่า...ยิงเข้าไปใกล้อ่าวนางมากแค่ไหน ฝนก็ยิ่งตกแรงๆๆ มากขึ้นๆ
โอกาสที่จะได้เห็น ทะเลแหวก Unseen Thailand เหลือเท่ากับศูนย์ แต่ถึงกระนั้น บรรดา blogger ก็หาได้ย่อท้อไม่...
แม้ฝนจะตก...แต่ก็ยังจะจอดรถบัส สวมวิญญาณ blogger เพื่อลงไปถ่ายรูปกัน สุดยอดจริงๆ ครับ...

ณ ปากน้ำแม่น้ำกระบี่ ซึ่งมองทอดยาวไปได้ถึง "เขาขนาบน้ำ"

BG กำหนัน ได้บอกกับผมว่าถ้าหากผมกระเถิบไปทางขวาอีกสามก้าว รูปนี้จะเป็นรูปถ่ายที่มุมมองไม่ซ้ำใครเลย ^0^
ผมเลยตอบไปว่า เดี๋ยวผมถูกหวยก่อนนะ จะกลับไปถ่ายใหม่...555+ พี่บ่าวกำหนันบอกว่าไม่ต้องๆ แค่ไปให้ถึงกระบี่แล้วโทรหาได้เลย
ลาออกจากงานมาเลยก็ได้ แต่ต้องกรีดยางเป็นนะ 555555555+

น่าเสียดายที่ผมมีรูปถ่าย จ.กระบี่น้อยมาก...เพราะเราต้องหลบฝน >"< แต่...ก็อบอวลไปด้วยความทรงจำมากมาย เช่น...

การได้ตำจอกกับ BG หลายท่าน รวมทั้ง BG เมธา เอาไว้เดี๋ยวเราไปแอบตำจอกกันต่อที่ กทม. นะครับ 5555+
(บังเอิญอีกเช่นเดียวกันที่ BG เมธา จบโรงเรียนเดียวกะแม่นู๋ไอซ์ >"< ถ้าได้เป็นผู้ว่าจังหวัดไหน ผมจะไปเยี่ยมที่จวนนะครับ @_@")

การที่มีคืนแห่งความฝันในบ้าน Gallery ของ BG smile-andaman ได้ร่วมร้องเพลงกัน มีความสุขและขอบคุณมากมายครับ

การได้เข้าพัก ที่พักดีๆ อย่าง KL House Aonang ที่น้องๆ เจ้าของ บริการได้อย่างประทับใจ ^^ ให้ยืมตู้แช่เบียร์ 555+

การได้กลับมาที่พักก่อนทุกคน ขอบคุณ BG พาจรดอทคอม ที่ดูแลเป็นพิเศษ พานู๋ไอซ์และพวกผมมาส่งถึงที่พัก นู๋ไอซ์ผื่นขึ้นเพราะแพ้น้ำจากสระมรกต 555+

การได้เข้าไปซื้อมาม่าใน 7-eleven มานั่งกินกันสามคน พ่อ แม่ ลูก รอบดึก 555+ ไม่ได้ทำแบบนี้มานานแล้ว ประทับใจๆ

และแล้ววันสุดท้ายก็มาถึง..พวกเราเดินทางกลับ ขากลับแวะที่สวนโมกขพลาราม อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี
ผมนึกขึ้นมาได้ว่า...ผมเคยมาที่แห่งนี้มาก่อนนี่นา คุ้นๆ...!? ใช่แล้ว เมื่อก่อนแม่ของผมเคยทำงานอยู่ที่นี่ จ.สุราษฎร์ธานี

และ...วันนี้เป็นวันแม่ 12 สิงหาคม 2556...
ซึ่ง...ตอนนี้แม่...ก็ได้จากผมไปแล้ว...ผมยังจำ entry ที่ผ่านมาเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี

Entry : เมื่อคุณแม่เป็นมะเร็ง : อรุณรุ่งแห่งชีวิต...

ผมเข้าไปเดินๆ ในสวนโมกข์ ใช่สมาธิกับการถ่ายรูปมาโคร จะได้ไม่ต้องคิดอะไรให้ฟุ้งซ่าน...

สถานที่สุดท้าย...ที่พวกเราแวะกัน ก็คือ วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี
ซึ่งผมรอแสงอยู่นาน...กว่าจะมีแสงให้พอถ่ายรูปได้อีกซักรูป...พี่มะอึกกับผม เดินถ่ายรูปไปด้วย งง ไปด้วยกัน @_@"

เมื่อจิตใจเริ่มสงบลง...ผมก็นึกถึงคำทีแม่ฝากเอาไว้ให้ ก่อนที่แม่จะพูดอะไรไม่ได้ว่า "มรรค 8 นะลูก ทำให้ได้"


รถพาพวกเรากลับ กทม. ท่ามกลางความมืดมิด...
บางเสี้ยวแห่งความคำนึง บอกกับผมว่า "มิตรภาพ" บางครั้งก็ก่อเกิด ได้ง่ายๆ ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไร...
ไม่จำเป็นต้องเป็นใคร อะไร ที่ไหน อย่างไร ขอเพียงเปิดใจ....มิตรภาพดีๆ ก็จะเกิดขึ้นทันที...

ผมได้กลับมานั่งถามตัวเองอีกครั้งว่า...ผมถ่ายรูปไปทำไม?...และเขียน blog ไปทำไม?
คำตอบที่ได้นั้นช่างแสนจะสั้นและเรียบง่าย...

ผมทำไปเพราะผม..."มีความสุข" ^^ แค่นี่แหล่ะครับ...

แล้วกลับมาพบกันใหม่กับทริปออกฝึกถ่ายรูปของผมคราวหน้านะครับ ^^ Bye bye

 

 

 

 

โดย Mr.Apirak

 

กลับไปที่ www.oknation.net