วันที่ พุธ สิงหาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวีทิพย์ :: ไปไม่(ให้)กลับ-หลับไม่(ให้)ตื่น-ฟื้นไม่(ให้)มี-หนีไม่(ให้)พ้น!!!


๐ “โลก-ขันธ์ห้า....ไม่มีที่แน่นอน”    “เกิดขึ้น”ก่อนแล้ว”ตั้งอยู่”ดูให้เห็น

ท้าย”ดับไป”ไม่เหลือเชื่อเป็นเกณฑ์    ไม่ละเว้น-ไม่มีอะไรในไตรภพ!!!

“อนิจจัง-ทุกขัง-อนัตตา    สังขารา....เกิด-ตายอยู่ไม่รู้จบ

ทุกชีวิตหลงติดตามในกามภพ”    สุดหลีกหลบวนวัฏฏะนานอนันต์

แต่”ความตาย”หญิง-ชายต้องตายแน่    เกิดเจ็บแก่เฒ่าชราจนอาสัญ

“ความตายนี้แน่นอน”ไม่ผ่อนกัน    สุดถึงวันนั้นไม่พ้นทุกคนไป!!!

“เกิดมาพร้อมกับความตาย”เหล่าชาย-หญิง    เป็นความจริงที่ต้องพบหลบไม่ได้!!!

เพราะกำหนดมาแล้วคลาดแคล้วไย    จะมีใครหนี”ตาย”พ้นนะคนเรา......

๐“ไปไม่กลับ”เกิดมาได้ก็ตายดับ    “ไปไม่กลับ”คืนชีวังเหมือนดังเก่า

กายฝังดินคืนธรรมชาติสุดคาดเดา    สู่เมรุเผาเป็นเถ้าลงผงธุลี!!!

เหลือเถ้าผงสองฟายมือคือที่สุด    เหล่ามนุษย์ต้องวอดวายกลายเป็นผี!!!

“ผีไม่สวยหรือผีสวย”ด้วยความดี    แล้วแต่ที่เวรกรรมเจ้าทำมา

“หลับไม่ตื่น”นอนตายเหมือนกายหลับ   “จิตไม่ดับเหมือนกาย”ฝังอย่ากังขา

“กายตายดับแต่จิตยง”คงวิญญา    ตายเหมือนหลับไม่ตื่นมาสิ้นอาทร

“ฟื้นไม่มี”หมดลมไปแล้วไม่ฟื้น    มิรู้ตื่นหลับสุโขสโมสร

“ตายแล้วเกิดทันที”มีอาวรณ์    เจ็บตายก่อนกำหนดใช่ปลดปลง

สัมภเวสีเร่ร่อนไปไร้ที่อยู่    เพราะไม่รู้สิ้นชีวิตเพราะจิตหลง

ตายอย่างไรก็ไม่ฟื้นมาคืนคง    เมื่อตายลงแม้คนรักก็จักคลาย!!!

“หนีไม่พ้น”มัจจุราชเกินคาดคิด     ตามเราติดมากับร่างไม่ห่างหาย

“ความตายเหมือนกับเงา”เราจนตาย    ทั้งหญิงชายทุกเพศวัย”หนีไม่พ้น”!!!

๐ หากจะ”หนีความตาย-ต้องไม่เกิด”    สุดเลอเลิศจิตบรรลุยอดกุศล

เมื่อ”ไม่เกิดก็ไม่ตาย”...หายทุกข์ทน    อยากเป็น”คนไม่เกิดอีก”เชิญปลีกตัว

“ไปให้กลับ”จากนิพพานาลงมาเกิด    แดนประเสริฐในโลกนี้เรียนดี-ชั่ว

ศึกษาโลก....เสร็จสรรพรู้กับตัว    ช่วยสร้างทั่วนิพพานผ่านบนดิน!!!

แล้ว”ให้กลับคืนบ้าน-นิพพาน”เก่า    “อย่าหลงทางนะเจ้า”เฝ้าถวิล

“ไปให้กลับ”นิพพานา....ไร้ราคิน    หวนกลับถิ่น”พระนิพพาน”กลับบ้านคืน!!!

“หลับให้ตื่น”คืนมาอย่าใหลหลง    “เดินให้ตรงทางสัมมา”ชีวาชื่น

“จงละชั่ว-ทำดี”กันทุกวันคืน    “ทำจิตตนให้สดชื่นคืนเบิกบาน-

สดใสบริสุทธิ์”ดุจเพ็ญแข    “จิตแน่วแน่คิดถึงพระ”สุขสมาน

“และมั่นคงตรงโลกทิพย์พระนิพพาน”    ในทุกกาล”แผ่เมตตา”ทั่วหน้ากัน

“ฟื้นให้มี”ล้มได้แต่ให้ลุก    ถึงพบทุกข์สุดเพลียอย่าเสียขวัญ

สลบไปก็ให้ฟื้นคืนเท่าทัน    รู้ชีพมันปรวนแปรไม่แน่นอน

ฟื้นแล้วเดินต่อไปในเบื้องหน้า    ทุกเวลาทุกข์จะคลายผ่อนถ่ายถอน

“คิด-พูด-ทำแต่กรรมดี”ที่ถาวร    คงถึงตอนเรามีสุขสิ้นทุกข์เยือน

“หนีให้พ้น”กามาวจรสุนทรสวัสดิ์    “สังสารวัฏฏ์”ขาดไปตัดใจเฉือน!!!

หนีทุกข์ไปไม่เกิดมา...ผันหน้าเบือน    คืนบ้านเรือนเก่า-“โลกทิพย์นิพพานัง”

“รับแสงทิพย์+พระเจ็ดพระองค์”ธำรงจิต    ชั่วชีวิตก้าวเดินไปให้ถึงฝั่ง-

 พระนิพพาน-แดนนี้สุขจีรัง    ลูกสมหวังคืนกลับบ้าน-นิพพาน”เอยฯ......

 

ชัย แสงทิพย์ กวีทิพย์

Chaisangthip@gmail.com

www.buddha-dhamma.com

แก้ไขข้อความ

 

โดย ชัยแสงทิพย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net