วันที่ พฤหัสบดี กันยายน 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ขอมอบให้ทุกคนบนพื้นที่พะโต๊ะ..บ้านหลางตาง


 

โครงการมอบห้องพยาบาลพร้อมอุปกรณ์และเวชภัณฑ์ยารักษาโรคเบื้องต้น

ให้กับโรงเรียนในถิ่นทุรกันดาร

 

 "บริษัท ยูนีซัน จำกัด" จับมือกับ "ทหารเรืออาสา"

 

เริ่มโครงการแรกที่ห้องเรียนอายิโก๊ะ ต.ศรีถ้อย อ.แม่สรวย จ.เชียงราย

ขอส่งกำลังใจไปให้ถึงโรงเรียนของหนู..อายิโก๊ะ

 

โครงการที่สองที่โรงเรียนห้วยปลากั้ง ต.แม่เหาะ อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน

บ้านห้วยปลากั้ง...กับการต้อนรับแสนอบอุ่น

 

 โครงการที่สามที่ห้องเรียนพิเศษบ้านหลางตาง ต.พะโต๊ะ อ.พะโต๊ะ จ.ชุมพร

ดอกไม้บานระหว่างการเดินทางไปพะโต๊ะ จ.ชุมพร

 

ถิ่นทุรกันดารที่ได้เดินทางไปนั้น

เส้นทางไม่ได้ปูด้วยซีเมนต์และไม่ได้ลาดยาง (นั่นนะสิ..ไม่งั้นจะเรียกว่ากันดารหรือคะนรอง)

บางครั้งขึ้นเขา บางครั้งลงห้วย บางครั้งฝนตก บางครั้งแดดออก

ผู้ร่วมเดินทางจะต้องมั่นใจและเชื่อใจในตัวผู้นำทาง

และไม่ว่าถิ่นจะทุรกันดารแค่ไหนพวกเราก็ไปถึงด้วยความเชื่อใจและมั่นใจค่ะ

เพราะเรามีทีม "ทหารเรืออาสา" นำทางพา "ทีมยูนีซัน" เดินทางไปและกลับโดยสวัสดิภาพ

ขอขอบคุณ

“ทหารเรืออาสา”

สังกัดกองรถยนต์ กรมการขนส่งทหารเรือ กองทัพเรือ

 

ขอขอบคุณ

คุณสุทธินัย  ธเนศวรกุล

ประธานกรรมการ

บริษัท ยูนีซัน จำกัด

ผู้ให้การสนับสนุนเงินทุนในการสร้างและปรับปรุงอาคารพร้อมเวชภัณฑ์ยารักษาโรค

เพื่อสนับสนุนการเรียนการสอนให้แก่เด็กนักเรียนในถิ่นทุรกันดาร

 

 

ห้องพยาบาลที่ห้องเรียนพิเศษบ้านหลางตาง

ได้ดำเนินการปรับปรุงเสร็จเรียบร้อยแล้ว

โดยมีผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านช่วยกันทำงานอย่างเต็มที่

  นรองเป็นตัวแทนจาก บริษัท ยูนีซัน จำกัด

เดินทางไปมอบห้องพยาบาลพร้อมอุปกรณ์และเวชภัณฑ์ยารักษาโรคเบื้องต้น

ให้แก่เด็กนักเรียน คุณครูและชาวบ้าน ที่นั่นค่ะ

เพื่อทุกๆ คนบนพื้นที่บ้านหลางตาง

จะได้มีห้องพยาบาลไว้นอนพักในยามเจ็บ

จะได้มียาไว้รักษาในยามไข้

 

 

 

พื้นที่ อ. พะโต๊ กับ อ.หลังสวน อยู่ติดกัน นรองเป็นคนหลังสวนค่ะ

เกิดที่หมู่บ้านบางน้ำจืด หมอตำแยเป็นผู้ทำคลอด แล้วก็คลอดตรงหลังพุ่มไม้ใหญ่ตรงนี้ล่ะค่ะ 

 

ลงใต้ครั้งนี้

จึงต้องพาหลานๆ เพื่อนๆ น้องๆ มากราบแม่ก่อนค่ะ

วันนี้แม่นั่งตำพริกแกงตั้งแต่เช้า แม่แกงส้มปลากระบอกไว้ให้หม้อโตเลยล่ะ

แต่นรองมีเวลาไม่มาก พาเพื่อนๆ น้องๆ มากราบแม่เสร็จแล้ว บอกกับแม่ว่า

 ...เอาแกงใส่ถุงให้ด้วยนะแม่ ลูกจะเอาไปกินที่กรุงเทพ พรุ่งนี้เสร็จงานแล้วจะแวะมาเอานะ..

... ชาวบ้านที่พะโต๊ะ รอตั้งแต่เก้าโมงเช้า ตอนนี้สามโมงเย็นแล้ว ...

... ลูกไปก่อนนะแม่นะ ...

 

  

  

เริ่มเข้าสู่พะโต๊ะแล้วค่ะ ภาพบนและสองภาพล่าง นรองถ่ายไว้เมื่อครั้งที่แล้ว

 

 

 มาครั้งนี้ก็ไม่ต่างนัก เพราะฝนพรำเล็กน้อย ตลอดเส้นทางเช่นกัน

 

 

มาถึงจุดนัดพบ ผู้ใหญ่บ้าน ชาวบ้าน

เพื่อนของน้องก้อย(คุณรัชนีภรรยานายก อบจ. ชุมพร) มารอรับคณะเราอยู่ตรงปั๊มน้ำมันค่ะ 

  

 

 เด็กๆ ตื่นเต้นกันใหญ่ได้เห็นแมลงกำลังเดินทอดน่องอยู่บนกองก้อนหิน

 

 

สาวๆ นั่งรอเครื่องดื่ม

 

 

เข้าสู่เทศบาลตำบลพะโต๊ะแล้วค่ะ

 

 

 

รถเก๋ง  รถตู้  รถกระบะธรรมดา ขึ้นไม่ได้ค่ะ ต้องโฟร์วีล ต้องคนพื้นที่ขับขี่เท่านั้นถึงจะมั่นใจ

คณะเราจึงต้องแวะมาที่โรงพักพะโต๊ะ...มาแจ้งความ...เอ้ย...มาเปลี่ยนรถกันค่ะ 

 

 

ทั้งรถรับส่ง ทั้งที่ฝากรถ ไม่ต้องห่วงค่ะ

พี่ๆ น้องๆ เจ้าบ้านเจ้าของพื้นที่ได้ทำการประสานงานไว้ให้เรียบร้อยแล้ว 

 

ชาวบ้านกับทหารเรืออาสาพาช่วยกันย้ายของขึ้นรถ

นรองแค่(ยืนดูเขา)ย้ายของแล้วก็ย้ายตัวเองไปขึ้นรถน้องก้อย(คุณรัชนี)แค่นั้นเองค่ะ

 

 

พร้อมออกเดินทางแล้วกันค่ะ

คุณตำรวจขา...ฝากรถด้วยนะคะ..พรุ่งนี้จะมารับคืนค่ะ 

 

เริ่มเข้าสู่เส้นทาง "บ้านหลางตาง" กันแล้วล่ะค่ะ

ระยะทาง ๑๑ กม. ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง  รถขับได้แค่สองเกียร์ เกียร์หนึ่งกับเกียร์สองเท่านั้น

(เกียร์อื่นๆ ไม่ได้ใช้เลย เอาไปคืนเค้าจะลดราคารถให้บ้างมั๊ยเนี่ยะ) 

 

หากฝนตกพรำๆ เส้นทางจะเป็นแบบนี้

แต่ถ้าฝนตกหนักๆ ชาวบ้านก็เลี่ยงที่จะขับขึ้นขับลงค่ะ 

 

 

 ผู้ใหญ่บ้านเล่าว่า...เด็กนักเรียนชั้นมัธยม ซึ่งจะต้องลงไปเรียนที่ชุมชนด้านล่าง หากฝนตกหนัก

ผู้ใหญ่บ้านจะโทรไปลากับทางโรงเรียน รถนักเรียนไม่สามารถเดินทางได้

นักเรียนขอหยุดเรียนทั้งหมู่บ้านนะครับ 

 

  อีก ๑๐ กม. เส้นทางจะเป็นอย่างไรไปชมกันนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

เส้นทางจะเป็นอย่างไร "ฟ้าใส" เธอไม่เคยหวั่น

หลับได้ หลับดี หลับตลอด ถ้าไม่หลับเธอจะคุยหรือไม่ก็กิน นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นกินค่ะ

 

พาไปไหนไม่ต้องหวังให้นั่งเป็นเพื่อน  ขึ้นรถปุ๊บหลับปั๊บทั้งแม่ทั้งลูกเลย ลุงนกชินแล้วล่ะ

พี่ชายคนโตค่ะ คนนี้ขับรถนิ่มมาก นรองเดินทางไกลต้องให้คนนี้ขับ มั่นใจว่าหลับได้ตลอดเส้นทาง


พาลูกพาหลานมาทำงานจิตอาสาด้วยค่ะ

น้องพลอยบอกว่า..."เป็นลูกสาว นายก อบจ. ต้องไม่กลัวลำบากเนาะ"

เลือดพ่อแรงจริงๆ เลยค่ะหลานคนนี้  

 

 

มาถึงห้องเรียนพิเศษบ้านหลางตางตอนห้าโมงเย็นพอดีเลยค่ะ

 

ช่วยกันยก ช่วยกันขน คนละไม้ คนละมือ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ช่วยกันรื้อ ช่วยกันประกอบ

 

 

 

 ช่วยกันกวาด ช่วยกันถู ช่วยกันปู ช่วยกันแปะ

 

 

เห็นเด็กๆ เล่นกีฬากันน่าสนุก

 

 

 จัดห้องหับเสร็จเรียบร้อย เก็บบันทึกภาพไว้เป็นที่ระลึกสักหน่อยค่ะ

 


 หลายคนทักว่า สองคนด้านขวาในภาพล่าง หน้าตาคล้ายกันจัง

ค่ะ.."น้องก้อย" กับ "นรอง" เราเป็นพี่น้องกัน  ตานรองเป็นปู่น้องก้อย  

นรองเป็นลูกพี่ น้องก้อยเป็นลูกน้อง นรองก็เลยได้เป็นพี่..พี่สิมค่ะ

ส่วนคนเล็กตรงกลางกับสองคนด้านซ้ายก็คล้ายนะคะ

นั่นเป็นเพราะเรามาจากสายเลือดเดียวกันค่ะ

ส่วนคนกลางเป็นเพื่อนสนิทเสมือนญาติของน้องก้อยค่ะ

 

 

เป็นพยาบาลวิชาชีพทั้งสองคน

เพื่อนเป็นหัวหน้างานเวชปฎิบัติครอบครัวและชุมชน รพ.ทุ่งตะโก

ส่วนน้องก้อยดูแลงานด้านสุขภาพภาคประชาชน สำนักงานสาธารณสุข จ.ชุมพรค่ะ

 
ตอนเช้าวันพรุ่งนี้น้องก้อยติดภาระกิจ "งานทูบีนัมเบอร์วัน" จึงไม่สามารถพักค้างกับพวกเราได้

ขอเก็บบรรยากาศภาพรวมที่บ้านหลางตางกันก่อนนะคะ 





แช๊ะ...ครอบครัวใหญ่สักภาพค่ะ


 คุณครูพาชมบรรยากาศรอบโรงเรียนค่ะ

เห็นลองกองไม่เท่าไร แต่เห็นไก่อยู่บนต้นลองกองนะสิ ลูกสาวสงสัยไม่เลิกจนถึงตอนนี้ค่ะ

"แม่คะ..ไก่บินไม่ได้ไม่ใช่หรือ..แล้วไก่เค้าปีนขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ได้อย่างไรคะแม่"

"ไก่บินได้ค่ะลูก แต่บินไม่สูงมาก ไก่ต่างจังหวัด มักจะบินขึ้นไปนอนบนต้นไม้ค่ะ" ตอบลูกไป

แต่ลูกไม่เชื่อค่ะ "ไก่บินไม่ได้ค่ะแม่ หนูไม่เคยเห็นไก่ที่กรุงเทพบินเลยนะแม่"

อ้าว...ก็นี่มันไก่ใต้นี่คะ คนใต้กับคนกรุงเทพยังพูดไม่เหมือนกันเลย

แล้วจะให้ไก่ใต้กับไก่กรุงเทพเหมือนกันได้อย่างไรล่ะลูกเอ้ย

"แต่ไก่บินไม่ได้จริงๆ นะคะแม่"

ป้าชบาขา...พี่บ่าวกำหนันคะ...ช่วยนรองด้วยค่ะ 


เรื่องไก่ยังไม่จบ(ตอนนี้ก็ยังไม่จบ)ขอพักไว้ก่อนค่ะ

ได้เวลามื้อเย็นแล้ว ปะ..กินข้าวกันพวกเรา

 

อิ่มอร่อยกับบุฟเฟ่ต์และผลไม้หวานๆ ในมื้อเย็น

ขอขอบคุณแม่ครัวทุกท่านมากๆ  ลาบหมู แกงส้มกับสะตออร่อยเด็ดไปเลยค่ะ
 

 
น้องก้อยฝากขนมไว้ให้เด็กๆ แล้วก็ขอตัวกลับก่อนค่ะ

ขอขอบคุณ คุณโกศลเพื่อนน้องก้อยที่ช่วยอำนวยความสะดวก

ขอบคุณน้องก้อยค่ะ...สำหรับการต้อนรับ...เพื่อนๆ น้องๆ ประทับใจมาก 

 

ใกล้ค่ำเต็มที ต้องไปอาบน้ำก่อนล่ะ ดึกกว่านี้เดี๋ยวจะไม่ได้อาบเพราะอาบไม่ได้ ลมมันเย็น

"ทหารเรืออาสา" ขอกางเต้นท์นอนข้างๆ สนามฟุตบอลตรงนี้ค่ะ
 

 

บริษัท ยูนีซัน จำกัด

มีคอมพิวเตอร์มาฝากเด็กๆ อีก ๖ ชุดค่ะ

 

 

 คืนนี้ต้องทำการติดตั้งเครื่องไว้ให้เรียบร้อย พรุ่งนี้จะได้พร้อมมอบให้คุณครูกับเด็กๆ แต่เช้าเลยค่ะ  

 

 

เอ..เครื่องนี้เป็นอะไรนี่ ติดบ้าง ดับบ้าง ลองแกะดูสิ อะไรมันหลวม อะไรมันหลุดไปนะ

อุ๊บส์เจอล่ะ...สาเหตุ...ขาพัดลมซีพียูหักนั่นเอง...คาดว่าคงจะกระแทกตอนขนขึ้นมา

ไม่เป็นไร ไม่ใช่ปัญหา อะไหล่มี ยกซีพียูกลับไป ใส่พัดลมตัวใหม่ เสร็จแล้วจะฝากกลับมาให้นะคะ 

 

  

คอมพิวเตอร์ติดตั้งเรียบร้อยทั้ง  ๖ ชุด พร้อมคู่มือการใช้งาน Microsoft Office

Microsoft Word, Microsoft Excel, Microsoft PowerPoint

พร้อมมอบให้เด็กๆ แล้วค่ะ

 

ขอขอบคุณน้องๆ แผนกไอทีที่ช่วยกันจัดการเรื่องเครื่องคอมพิวเตอร์ให้เด็กๆ ค่ะ

 

 

 

ได้เวลาเข้านอนแล้วล่ะค่ะ...อ้าว ! นี่ชุดนอนของหนูหรือคะ...ฟ้าใส  

 

คุณครูจัดที่นอนไว้ให้อีกที่นึงค่ะ

แต่พวกเราอยากทดสอบเตียงนอนและพื้นห้องก่อนส่งมอบ

ขอนอนรวมกันที่ห้องนี้ค่ะ สามสาวนอนบนเตียง


 ห้าหนุ่มนอนเรียงบนพื้น ลูกชายบอกว่า ชิวชิวครับแม่

ลูกไปค่ายลูกเสือมาหลายปีแล้วนะครับ...ไม่ต้องห่วงนะครับ...อืมห์ใช้ได้วุ้ยลูกชายเรา

 

 ห้องนี้ไม่กลัวยุงเพราะมีมุ้งลวด ก็เลยไม่ต้องปิดประตู ไม่ต้องปิดหน้าต่าง

จะได้มองเห็นค่ายทหารเรือที่อยู่ใกล้ๆ กันด้วย 

 

สวัสดีชาวโลก...เช้าแล้ว...ตื่นเถิดชาวไทย...อย่ามัวหลับไหล...ลุ่มหลง

ไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันป่ะ

 

แต่งตัวเสร็จแล้วมาช่วยกันเก็บกวาดห้อง...จัดยาเข้าตู้กันเลยนะคะ
 

 

ฝั่งทหารเรือกำลังเก็บค่ายกัน

 

 

 

อุปกรณ์กีฬาเอาไปจัดเตรียมไว้ที่อาคารเรียน

 

 

 

อุปกรณ์กีฬา ตุ๊กตา ขนมปัง นมอัดเม็ด สมุดเรียน จัดวางเรียงให้สวยงาม

ประเดี๋ยวเด็กๆ มาเห็นจะได้ดีใจนะ

 

ข้าวต้มร้อนๆ มื้อเช้านะ...พร้อมแล้วลงมือตักกันได้เลยค่ะ

ข้าวต้มหมูสับอร่อย...ขอบคุณแม่ครัวด้วยนะคะ

 

  

เด็กๆ เริ่มมากันแล้วค่ะ

หลังมื้อเช้า เด็กบ้านหลางตาง เด็กกรุงเทพ  เด็กหลังสวน ชวนกันเตะบอล

 

เช้าวันนี้อากาศสดชื่นกำลังดีเลยค่ะ
 

 

 

 

 

เด็กน้อยเริ่มทะยอยมากันแล้วล่ะค่ะ

 

 

 

เด็กๆ สงสัยค่ะ

 

 

มาพร้อมกันแล้วค่ะ

 

  

เด็กๆ รู้สึกชอบใจ...แต่ก็ยังไม่ต้องรีบป่วยนะลูก

 

 

 

ให้เด็กๆ ตั้งใจเรียนหนังสือ...และ...ต้องหมั่นกำลังกาย ต้องดูแลสุขภาพด้วย

แต่หากป่วยไข้ก็ให้มานอนพักในห้องนี้นะคะ 

 

 
จัดห้องเสร็จเรียบร้อยพร้อมที่จะมอบให้เด็กๆ แล้วค่ะ

ว่าแต่เอ็นทรี่นี้ร่ายมายาวมากแล้ว นรองขอไปพักสายตาก่อนนะคะ

มาพบกันใหม่ในเอ็นทรี่หน้า 

กลับมาดูเด็กๆ รับมอบห้องพยาบาลกันนะคะ

_/\_ สวัสดีค่ะ _/\_

 





ขอขอบคุณบทเพลง "ดอกไม้ให้คุณ" ศิลปิน "พงษ์สิทธิ์ คัมภีร์" และ  "หงา คาราวาน"

 

    
 
 ขอขอบคุณ "โอเคเนชั่น" พื้นที่แห่งการเรียนรู้และแบ่งปัน 
 
ขอขอบคุณทุกท่าน

ที่แวะมาเยี่ยมชมและเป็นคอยกำลังใจให้เสมอ  

 _/\_ ขอบคุณมากค่ะ _/\_  

     

 

ติดตามเรื่องที่เกี่ยวข้อง

"ห้องเรียนพิเศษบ้านหลางตาง"

ได้ที่นี่ค่ะ

คิดถึง...คิดถึงบ้าน

 

 

ดอกไม้บานระหว่างการเดินทางไปพะโต๊ะ จ.ชุมพร

 

โดย นรอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net