วันที่ อังคาร กันยายน 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวี แก้วน้ำและความปราถนาของฉัน


บทกวี แก้วน้ำและความปราถนาของฉัน

รัฐ+ค้าน เท่ากับ
ไม่เท่ากับประชาชน

ดังนั้น ค้านและรัฐ
เป็นการเมืองมิใช่

การเมืองที่เป็นการเมืองที่ควรเป็น
เราถามอะไรจากใคร
เราถามว่า เราจะอะไร
เราถามว่า ใครจะอะไรเรา
เราถามว่า ...
เราถามว่า...
เราถามว่า...

รัฐกับค้านและสิ่งอื่น
รัฐกับค้านและสิ่งอื่น

ทำไมไม่เท่ากับประชาชน
มันเป็นเรื่องของค้านและรัฐ

ประชาชนเศษส่วนที่ปัดได้
หนึ่งบวกหนึ่งเป็นสอง
หนึ่งบวกหนึ่ง
จึงเป็นหนึ่ง
ที่หนึ่งไม่ใช่
หนึ่งใดใด
นอกจากหนึ่งเดียว

นกโผบินหลบฝนใต้ต้นไทร
ทูบาร้องสะท้านราวฟ้าผ่า

เสียงหายไปอากาศ
ราวกับว่าแก้วน้ำบนกระดาษ

ไม่มีพื้นที่ทั้งที่พื้นนั้นมีจริง
เสียงนกร้องในแก้วน้ำในกระดาษ

แม้นจะมีเสรีภาพแห่งความงาม
ยังงามเลอค่ากว่าเสียงการเมือง

ปรารถนาความกลัว
จากสิ่งเรียกร้องให้

เรียกร้องสัจจะธรรม
เปลี่ยนแปลงมิแปลเปลี่ยน

คงที่คงวา
จากความปรารถนา

แห่งการเมือง

รัฐ+ค้าน เท่ากับ
ไม่เท่ากับประชาชน

ดังนั้น ค้านและรัฐ
เป็นการเมืองมิใช่

การเมือง
ประชาธิปไตย

 

 

 

 

โดย ต้นบัวดิน

 

กลับไปที่ www.oknation.net