วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กาลแห่งความคิด


กาลเวลาล่วงเลย

ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลง

วันนี้ฟ้าใส...เมฆลอยฟ่องเต็มท้องฟ้า  เอ..หรือว่าปุยนุ่นสีขาวกำลังปลิวเพราะแรงลม

หวลนึกถึงวันหนึ่งในอดีต...ซึ่่งไม่ได้มีแค่วันเดียว

เด็กหญิงตัวน้อย...นั่งบ้างนอนบ้าง...ที่ไหนก็ได้ที่มองเห็นท้องฟ้า

      สายตาสอดส่ายมองผ่านก้อนเมฆ...ก้อนแล้วก้อนเล่า  จนกระทั่งมีเสียงผู้ใหญ่สักคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า "จ้องฟ้าขนาดนั้นเดี๊ยวตาก็เสียหรอก"  จึงได้หยุดมอง....แล้วก็เริ่มจ้องมองใหม่เมื่อว่าง

จนเวลาผ่านไป...เด็กน้อยเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ยังคงหวนคิดถึง...กาลเวลาที่ผ่าน

คิดถึงกาลทีมองหา...เทวดา...นางฟ้า..บนฟ้า  ตามคำบอกเล่าที่ว่า..."โลกนี้มี 16 ชั้นฟ้า  15 ชั้นดิน"

เด็กน้อยจึงมองฟ้า...เพื่อหานางฟ้า....แล้วก็ก้มมองทุกบ่อน้ำเพื่อมองหาโลกใต้ดิน

คอยเฝ้ารอดูเมื่อมีการขุดดิน...รอดูว่าเมื่อไรที่จะพบเจอโลกชั้นต่อไป

เวลาเปลี่ยนไป...เด็กน้อยคนนั้นมองหาอะไร...

โดย หญิงหลิง

 

กลับไปที่ www.oknation.net