วันที่ เสาร์ ตุลาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวีทิพย์ :: คน-แมลงเม่า-แมงดากับหนอนในเว็จขี้ ไม่ต่างกันเลย!!!!


 


พุทธญาณ แสงทิพย์ 02-9707986




 

๐ "คนคือสัตว์มนุษย์สุดประเสริฐ"   ยกตนเลิศว่าใครๆใช่ละหรือ?

ใครสูงต่ำกว่ากัน?สำคัญลือ-    เล่าต่างถือกันไปไม่เหมือนกัน

คนหลายคนต่ำกว่า"สัตว์เดรัจฉาน"    โดยสันดานเลวชั่วมั่วโมหัน

"ไม่รู้บุญ-รู้บาป"เห็นทราบกัน    คนแบบนั้น"ใช่มนุษย์"ว่าสุดดี

ทั้ง"หน้าด้าน-หน้าทน"เป็น"คนชั่ว"    "เห็นแก่ตัว"ที่ควรปลีกตนหลีกหนี

"คนแบบนั้น-สัตว์นรก"ยกว่าดี     "ธรรมไม่มีใช่มนุษย์"ควรสุดอาย!!!

"เขาเบียดเบียนทั้งตนและคนอื่น"     ลอยหน้าชื่นในสังคมว่าสมหมาย

"หลอกตัวเอง"สร้างสวรรค์พรรณราย    ช่างน่าอาย"ของคนอื่น"หลงชื่นชม!!!

๐ "คนก็เหมือนแมลงเม่า"เข้ากองไฟ    ต่างบินไปตายยับนอนทับถม

"เห็นทั้งเห็น"แต่"แพ้จิต"คิดนิยม    "แสงไฟ"ชมว่าสุดสวยจึงม้วยมรณ์!!!

"เหมือนแมงดาเล่นไฟ"ไปตายอีก    ไม่หลบหลีก"หลงตาย"มิถ่ายถอน

ทั้ง"แมลงเม่า-แมงดา"ไม่อาทร    ความเดือดร้อนย่อมถึงตนผลอนันต์!!!

"ตัวก็ตาย"เกลื่อนไปเพราะ"ใจหลง"    ในวังวงวัฏฏะภัยมหันต์

จะรู้ตัวก็เมื่อสายวายชีวัน    ใครเล่านั่น"ทำตน"รับผลเอง!!!

๐ "หนอนอยู่ในเว็จขี้"ชี้ให้เห็น-     "ธรรมะ"เด่นเจาะจงสุดตรงเผง

"หลงยึดติด"เมามัวไม่กลัวเกรง    ว่าตนเองเพลิดเพลินเจริญใจ

"หลงกินขี้"เอร็ดอร่อยน้อยหรือนั่น   กอดพัลวันจนล่วงลุอายุขัย

ไม่ยอมออกจาก"กองขี้"หน่ายหนีไป    "รักอะไรไม่เท่าขี้"นี้สุดงาม !!!

ใครไปเขี่ยหนอนพรากจากกองขี้    รีบคลานรี่กลับไม่เกลียดหรือเหยียดหยาม

"กอดกองขี้"กลมเป็นสุขอยู่ทุกยาม    ธรรมนิยามจาก"หนอน-ขี้"สุดดีจริง!!!

"เหมือนมนุษย์สุดประเสริฐ"ว่าเลิศคน    ไม่อยากพ้น"กิเลสร้าย"ทั้งชาย-หญิง

"หลงมัวเมาเหล่ากิเลส"อาเพศจริง    ทุกๆสิ่งที่อิงอ้างไม่ต่างเลย!!!

"ไฟสามกอง"ไหม้รุมสุมบนหัว    "ไม่หวาดกลัว"สักน้อยนิดนะจิตเอ๋ย.....

"หลงกอดไฟ-กอดตัณหา"ว่าน่าเชย    กลิ่นรำเพย"กามคุณ"อบอุ่นนัก!!!

"โลภ-โกรธ-หลง"ยงยืนแสนชื่นจิต    "หลงยึดติด"เสริมสร้างกันอย่างหนัก!!!

"หามากอด"ตลอดชีวีไม่มีพัก     ใครทายทักอย่างไร"ก็ไม่ฟัง"!!!

"ไอ้ตาบอดใจบ้า"น่าทุเรศ     ยิ่งกว่า"เปรต-อสุรกาย"ชั่วร้ายฝัง-

ใน"ดวงจิต"นิจกาลนานจีรัง    ชีพยอมฝังใต้"ทรัพย์สิน"จนสิ้นปราณ!!!

๐ "แสงทิพย์อริยธรรม"นำพี่น้อง    สาดแสงส่อง"ให้พ้นทุกข์"เป็นศูขศานติ์

ถึงเวลา"กลับโลกทิพย์พระนิพพาน"     ชวน"กลับบ้าน"สู่เคหาเรามารับ!!!.....

"ใกล้ถึงกาลสิ้นยุค"ทุกข์ยามนี้     สุดแสนที่อาทรนอนไม่หลับ

มาบอกกล่าวป่าวร้องเป็น"กองทัพ-     ธรรม" ระยับ คือ "แสงทิพย์นิพพานา"!!!

ว่า"กลับเถิด-กลับบ้าน-นิพพาน"เรา    "พ่อรอเฝ้าคอยลูกรัก"นานหนักหนา

"ลูกเมื่อไรจะกลับบ้าน"จากนานมา    "ถึงเวลาจงกลับบ้าน-นิพพาน"เอยฯ.....

 

ชัย แสงทิพย์ พุทธกวีทิพย์

chaisangthip@www.com 

www.buddha-dhamma.com 

โดย ชัยแสงทิพย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net