วันที่ พุธ ตุลาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ห้าปี..บนเส้นทางแห่งศิลปะ


     ผมเพิ่งกลับเข้าสู่สังคมโอเคเนชั่นเมื่อสองสามวันมานี้เอง หลังจากห่างหายไปด้วยภารกิจแห่งชีวิตร่วมห้าปี หน้าที่ความรับผิดชอบต่อครอบครัวและงานมีมากมาย รวมไปถึงของเล่นใหม่ของโลกไซเบอร์ คือเฟสบุ๊ค เฟสบุ๊คเป็นของเล่นใหม่ที่ง่ายต่อการใช้งานและช่วยให้ผมสามารถเชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆได้ง่ายขึ้น จากคนอยู่ไกลก็เหมือนใกล้ คนที่จากไปก็เหมือนยังคงอยู่เคียงข้าง คนที่ไม่ได้พบกันร่วมสามสิบปีก็กลับมาได้พบกัน เพราะเฟสบุ๊ค

     ชีวิตในช่วงห้าปีที่ห่างหายไป ผมทำอะไรบ้าง.. คงต้องขออนุญาตเล่าเรื่องราวสั้นๆ เพื่อรายงานตัวกับที่นี่สักเล็กน้อย เริ่มจากการมีครอบครัว และการเลี้ยงดูลูก ในช่วงแรกๆ ทำให้ผมเล่นเน็ตน้อยลง เพราะต้องเลี้ยงดูลูกน้อยตัวเล็กๆสองคนกับภรรยา เหนื่อยและใช้เวลามากพอดูถ้าอยากให้ลูกได้ดี ช่วงเวลาต่อมาคืองานที่ทำต้องพัฒนาขึ้นมีการปรับเปลี่ยนหลายอย่างทั้งตัวเองและภรรยา ประกอบกับการเริ่มเล่นเฟสบุ๊คแล้วพบเจอกับสิ่งใหม่ๆที่น่าสนใจ สุดท้ายคือการสูญเสียภรรยาที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับ ทำให้ภาระต่างๆมากมายและหน้าที่ที่ต้องทำเยอะมากจนต้องใช้เวลาเงียบๆออกจากกลุ่มต่างๆมาปรับระบบของตัวใหม่ เพิ่งจะเริ่มลงตัวไม่นานมานี่เอง การกลับมาเล่นเน็ตคราวนี้คงไม่ได้มาเล่นสนุกฆ่าเวลา หรือค้นหาสิ่งแปลกใหม่ในชีวิต แต่กลับมาเล่นเพราะเห็นคุณค่าของสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ ทั้งต่อตนเอง และสังคม

     สิ่งหนึ่งที่ผมอยากนำเสนอในโพสนี้ คือบอกเล่าเรื่องราวการเดินทางบนเส้นทางสายศิลปะของผม จากคนทำงานเพือ่ตอบสนองความคิดส่วนตัวในอดีต มาสู่การค้นพบความงดงามแห่งศิลปะในอีกมิติหนึ่ง เรื่องราวประสบการณ์แห่งชีวิตและครูบาอาจารย์ สั่งสอนสะสมจนเริ่มตกตะกอน และกลายเป็นผลึกแห่งความงามที่ผมอยากบอกเล่าสู่กันฟัง ซึ่งภาพหนึ่งภาพและคำบรรยายสั้นๆน่าจะบอกเล่าเรื่องราวได้ดีกว่าตัวอักษรมากมายนัก ผมภูมิใจที่จะได้บอกเล่าเรื่องราวช่วงหนึ่งในชีวิตที่ทำให้ผมห่างหายไป ดังต่อไปนี้ครับ

 การเดินทางกราบครูบาอาจารย์ไปยังวัดป่าต่างๆหลายแห่งในภาคอีสานหลังจากชีวิตต้องการพัก และเติมพลังใหม่ ทำให้ได้พบความงามแห่งธรรมะ และธรรมชาติ พบความจริง ความดี ความงาม ที่เป็นประสบการณ์ตรงกับตัวเอง การเดินทางไปในสถานที่ต่างๆและได้บันทึกเรื่องราวเป็นภาพสเก็ตช์ ที่ผมคัดมาให้ชมกันบางส่วน น่าจะบอกเล่าเรื่องราวได้เป็นอย่างดี

  

ทางลงไปกุฏิริมหน้าผา วัดป่าม่วงไข่ ที่ภูเรือ

 

ยอดเขาสลับซับซ้อนระหว่างทางเดินไปกราบหลวงพ่อขันตีที่ภูเรือ

 

ทางเดินจงกรมที่พบเห็นได้ตามวัดป่าต่างๆมากมายในภาคอีสาน

 เรือนพักกลางป่าในร่มเงาแห่งธรรมชาติ และธรรมะของพระพุทธองค์

 ทางเข้าวัดป่า

 เส้นทางเดินในวิถีธรรมชาติ

 ทางแยกต่างๆมากมายที่ได้พบเจอ ในป่า และในใจ

 

เมื่อคราวที่เจอเส้นทางตรงๆที่ต้องเดินในป่าครั้งนั้น เห็นเพียงแสงรำไรที่ปลายทาง ก็มีกำลังใจขึ้นอักโข

ทางเข้าวัดป่าที่ไปเป็นประจำ ด้วยความคุ้นเคย จึงรู้สึกสบายและสงบได้อย่างรวดเร็ว

ลมแรงพัดปะทะกอไผ่ข้างวัด เห็นเป็นประจำ แต่กว่ามองเห็นและเข้าใจก็ต้องโง่แล้วโง่อีกอยู่นาน

เมื่อหายโง่แล้วก็ออกเดินทางสู่ความสว่าง ธรรมชาติกว้างใหญ่ เรื่องราวแห่งชีวิตอีกมากมายยังรออยู่เบื้องหน้า

 

ผามออีแดง ช่องอานม้า เขาพระวิหาร เรื่องราววุ่นวายเบื้องหลังความงดงาม ที่ได้ไปเยี่ยมเยือน

  อัมพวาที่งดงามเมื่อคราวก่อน ดึงดูดผู้คนมากมายให้ไปเยือนในครานี้

     

จะอย่างไรก็ตาม สุข ทุกช์ มืด สว่าง เส้นทางเดินที่ชัดเจน และเที่ยงตรง ย่อมไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

 ทางสว่าง สีอะครีลิคบนผ้าใบ 80x100ซม. แสดงในงานเทิดพระเกียรติฯ ที่ รร.มณเฑียร ส.ค.2556

 my way I (to the jungle)  60x80 cm. "art4scruples Tokyo Nov.2013"

 my way I (on the way)  60x80 cm. "art4scruples Tokyo Nov.2013"

 my way I (brighten)  30x40 cm. "art4scruples Tokyo Nov.2013"

เกษตรศาสตร์กำแพงแสน 2555 แดดสวยหลังฝนพรำ

 ห้วยตามาย อ.กันทรลักษณ์ ศรีสะเกษ 2556 ฟ้าใส แดดสวย ลมเย็น

 คนเขียนรูปครับ

     ขอบคุณที่รับชมเรื่องราวส่วนตัวเล็กๆน้อยครับ หลายอย่างอาจมีประโบชน์สำหรับบางคนที่กำลังเดินทางค้นหาอะไรบางอย่างในชีวิตอยู่ กำลังใจ และสติ บนพื้นฐานแห่งความงดงามของจิตใจ จะช่วยให้ท่านฝ่าฟันจนพบกับความสว่างที่ปลายทางเดินได้ครับ แล้วเจอกันใหม่โพสหน้านะครับ ขอบคุณอีกครั้งครับ...

 

โดย ป๊อกป๊อกป๊อก

 

กลับไปที่ www.oknation.net