วันที่ เสาร์ สิงหาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เอาน่า เถอะน่า


เอาน่า   เถอะน่า

            สมศรีกำลังตักข้าวต้มเตรียมใส่เครื่องปรุง   เริ่มฟ้องทันทีที่เพชรเดินเข้ามา
           “พ่อ ลูกเราดื้อจริงๆนะคะ  บอกให้ทานอาหารก่อนก็ไม่เอา ดื่มนมสักแก้ว ก็  โน”
           “คงนัดกับเพื่อน   กลัวสายมั้ง”   
           “นับวันลูกจะตื่นเช้าไม่เป็นนะคะ”
            “แกดูหนังสือดึกนี่”   เพชรแก้ตัวแทน
           “ดู ดีวีดี  เล่นเกมมากกว่า  สมศรีขมวดคิ้ว  บ่นพึมพำ   “เล่นจนเบลอ”
            เพชรเงยหน้าขึ้นจากชามข้าวต้ม   มองภรรยาเหมือนกับจะบอกว่า หยุดคิดหยุดพูดได้แล้ว
           “ พ่อน่าจะสังเกตพฤติกรรมลูกบ้างนะ”
            “ เอาน่า   อย่าไปยุ่งกับแกมากนักเลย  แกโตเรียนมหา. . .แล้วนะ”
             สมศรีไม่ว่ากระไรอีก   เดินออกไปตรงประตูเตรียมหยิบรองเท้าให้สามี ตาเหลือบเห็นรองเท้าบนชั้นของลูก
            “ตายจริง  วันนี้ลูกเราใส่รองเท้า. . .
            “เอาน่า แม่   แกจะใส่รองเท้าคู่ไหนก็ช่างแกเถอะ”
           “ แต่. . .”
            "พ่อบอกแล้ว   แม่เชื่อบ้างซิ”   เสียงชักรำคาญ
           “พ่อจะใส่รองเท้าคู่ไหนบอกมา   คู่ใหม่คู่โปรดของคุณลูกใส่ไปแล้วนะ”
            " หา”   พ่ออุทาน
            “ เชิญหาเองเถอะ”   เธอแกล้งกระแทกเสียง
             แย่จริง  ลูกคนนี้    พ่อเพิ่งจะใส่ครั้งเดียวเอง”
             “เถอะน่า  อย่าว่าลูกเลย”   คราวนี้สมศรีเห็นใจลูก
             “ เจ้านี่ล้างเท้าสะอาดก่อนใส่หรือเปล่าก็ไม่รู้  รองเท้าตัวเองไม่ใส่ ”  เพชรบ่นอย่างหัวเสีย
              "เถอะน่า  ลูกโตแล้ว  อยากใส่รองเท้ามีแบรนด์บ้าง”  ภรรยาหัวเราะชอบใจ   “ ที   wh0  ที   it นะพ่อนะ”

                                      ปัญหาใด    ไม่พันพัว      ตัวเองแล้ว
                                      มักจะแซว  ว่าเรื่องนั้น    มันขี้ผง
                                      แต่พอวน    มาถึงตน      บ่นขึ้นลง
                                      สักวันคง     หัวล้านหงอก   งอกไม่ทัน
 

โดย YEEKENG

 

กลับไปที่ www.oknation.net