วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพื่อเธอ..ประเทศไทย



รู้สึกใจหาย รู้สึกเสียดาย

เมื่อย้อนคิดไปในอดีตช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา

ความกตัญญูรู้คุณ

ความอ่อนน้อมถ่อมตน  ความสงบ ความเรียบง่าย

วิถีชีวิตไทยอันงดงาม

ถูกบางสิ่งครอบงำ

บ้านเมืองบอบช้ำมากมาย

อสูรร้ายย่ำยี "ดวงใจ" อันเป็นที่รัก

มันเจ็บจนลึกสุดใจ

มันเจ็บจนเกินจะทนไหว

จึงต้องออกมาก้าวเดินไปพร้อม

พี่น้องมวลมหาประชาชน



 

 

ออกมาในวันนี้

เพราะ...ไม่ต้องการเห็น

การจาบจ้วงสถาบันอันเป็นที่รัก

 

ออกมาในวันนี้

เพราะ...ไม่ต้องการเห็น

ประเทศไทยที่รักถูกย่ำยีมากไปกว่านี้

 

 

 ๙ ธันวาคม ๒๕๕๖

พากันก้าวเดินจาก

"ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย"

มาถึงสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินศูนย์วัฒนธรรม

กราบขอพรพระแม่ธรณี

"ขอท่านโปรดปกป้องโปรดคุ้มครองพี่น้องผองไทยให้ทุกคนปลอดภัย"
 

 

นั่งรอเพื่อก้าวเดินไปพร้อมกับเพื่อนพี่น้องในทัพที่สอง 

 เส้นทางที่ ๒

เริ่มต้นจากอาคาร SCB ปาร์ค รัชดาภิเษก

มุ่งหน้าแยกฟอร์จูน เลี้ยวขวาเข้าอนุสาวรีย์ชัยฯ ต่อด้วยแยกพญาไท

เลี้ยวขวาเข้าถนนศรีอยุธยา ตรงไปที่แยกวัดเบญจฯ แล้วเลี้ยวซ้ายถึงทำเนียบรัฐบาล

 

 

หลายอย่างที่ไม่เคยทำ..ก็ได้ทำในวันนี้

อิ่มอร่อยกับมื้อเช้าข้าวเหนียวไก่ทอด..กินกันตรงนี้เลยล่ะสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน

 

 

ท้องอิ่มแล้วแต่ทัพสองยังมาไม่ถึง

โพสต์ท่ากันหน่อยนึง

 

 

 พร้อมที่จะเดินเคียงข้างไปกับพี่น้องมวลมหาประชาชนค่ะ

 

 

น้องสาวคนดี

เธอคนนี้สวยทั้งตัวสวยทั้งหัวใจ

 

เธอส่งข่าวมาบอกให้รู้ว่าน้องอยู่ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยแล้วค่ะ

 

ก่อนหน้านี้เธอไปประจำอยู่ในเต้นท์แจกของที่ศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ

กาแฟ ขนม นมเนย เธอนำมาแจก แจกไม่อั้นตั้งแต่เช้ายันค่ำ กาแฟวันละพันสองพันแก้ว

แจกของจนตัวเองป่วย พักฟื้นไม่ทันใจ ไปให้คุณหมอฉีดยาให้พอลุกไหว

เธอก็กลับมาแจกของกันต่อ เพราะเธอห่วงเพื่อนพี่น้องเรา

จิตใจเธองามมาก นับถือน้ำใจน้องสาวคนดี

 

 

เธอเป็นนักธุรกิจสาวสวย

เป็นเจ้าของโรงแรมดังอยู่บนเกาะเต่า

นักธุรกิจ นักท่องเที่ยว นักดำน้ำ รู้จักเธอดี

แต่นรองเพิ่งจะมารู้จักเธอที่นี่ค่ะ

 

 

ทัพสองยังต้องนั่งรอค่ะ..ระหว่างรอ

นรองพาไปชมบรรยากาศที่ศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะเมื่อหลายวันก่อน

 

บรรยากาศในเช้าวันแรก

วันที่พี่น้องนักสู้ของเราเคลื่อนทัพ

"พี่น้องช่วยกันดูแลบ้านดูแลลุงกำนันด้วยนะ"

"พี่น้องไม่ต้องห่วงทางนี้ ดูแลตัวเอง เอาชัยกลับมานะพี่นะ"

นั่นเป็นคำกล่าวคำอวยพรของทัพหน้าและทัพหลัง

เราต่างช่วยเป็นกำลังใจให้กันและกัน

 

 

ได้มาเห็นกับตา ได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง ได้รับรู้ว่า

"พี่น้องผองไทยของเรา..รักสามัคคี..อดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคอันใด"

 

การเอื้อเฟื้อและแบ่งปัน

ความห่วงใย ความใส่ใจ ความปรารถนาดี

มีต่อกันมากมาย ณ ที่แห่งนี้

 

 

พี่น้องนักสู้ทุกคนรู้ดีว่าหนทางข้างหน้าจะต้องพบต้องเจอกับสิ่งใด

แต่ไม่มีผู้ใดย่อท้อต่ออุปสรรค

 ทัพหน้าส่วนหนึ่งออกเดินทางไปสู้ตามจุดต่างๆ แล้ว

นักสู้อีกส่วนคอยประจำอยู่ที่ฐานรอฟังคำสั่งพร้อมออกไปเสริมกำลัง

ส่วนทัพหลังก็ช่วยกันเตรียมเสบียงอาหารเตรียมเครื่องป้องกันส่งให้ทัพหน้า

เครื่องป้องกันพร้อม..เสบียงพร้อม..เต็มออก..เต็มออก

เมื่อนักสู้เต็มคันรถออกทันที

มีหลายคันคนขับเป็นผู้หญิงตัวเล็ก แต่หัวใจของเธอใหญ่มาก

เมื่อถึงเวลาสู้ "หญิงไทยใจสู้" มาแต่โบราณกาล

คนขับบางคันยังไม่รู้ว่าจะต้องขับไปเส้นทางไหน

แต่หัวใจของเขามุ่งไปสู่เป้าหมายแล้ว

นั่งหลังพวงมาลัย เตรียมตัวพร้อม

ไปทางไหนครับพี่ ผมยังไม่รู้ทาง ใครช่วยนั่งบอกทางด้วยครับ

นาทีนั้น ขออะไร ได้สิ่งนั้น

เป็นอย่างนั้นจริงๆ

นี่คือ

"พลังแห่งความรักและสามัคคีของพี่น้องไทย"

 

 

 ทั้งน้ำดื่ม ทั้งน้ำใจ ท่วมท้นศูนย์ราชการ

หลายท่านนำน้ำดื่มมาเพิ่ม นำขนมมาเติม แวะมาสอบถาม ขาดอะไร ต้องการอะไรมั๊ย

นี่คือความเสียสละความร่วมมือร่วมใจที่เกิดจาก

หัวใจ...มิใช่...อำนาจเงิน

 

 
นรองไปช่วยเค้าแจกน้ำดื่มที่จุดแจกน้ำค่ะ
 

 

ทัพหน้าออกศึกไปแล้ว

ทัพหลังช่วยกันคนละไม้คนละมือ

ในแต่ละวันคนเยอะมากจริงๆ

ขนมกับกาแฟที่น้องสาวคนงามจัดมาแจกจัดมาให้ด้วยใจ

ชงกันทั้งวัน ชงกันนับพันแก้ว

พอของหมดน้องเค้าก็ออกไปซื้อมาเพิ่ม

เธอเป็นใคร..ทำไมใจดีจัง..ทั้งสาวและทั้งสวย

ในวันแรกนรองยังไม่รู้จักเธอนัก

จึงไม่ได้บันทึกภาพเธอไว้

 

 

ตอนแรกคิดว่าเธอคงเป็นนักการเมือง

พอตกเย็นจึงได้รู้ว่าเธอเป็นนักธุรกิจเอาของมาแจกมาให้พี่น้องเราได้อิ่มท้อง

เธอมาด้วยทุนส่วนตัว เธอมาด้วยหัวใจจริงๆ

 

วันรุ่งขึ้น..จึงไปพบกับเธออีกค่ะ

ไปถึงแต่เช้า

ได้เวลาทัพหน้ากำลังจะออกศึกพอดี

ทุกคนรู้แล้วว่าจะต้องทำอะไรบ้างต่างพากันเข้าประจำตำแหน่งประจำที่ทำหน้าที่ของตัวเอง


น้องมาถึงก่อนแล้ววันนี้เตรียมของมาเยอะกว่าเมื่อวานอีกค่ะ

ยังไม่ค่อยมีเวลาคุยกันเท่าไรนัก

ต่างต้องช่วยกันเตรียมเสบียงอาหารและเครื่องป้องกันให้เหล่านักสู้กันก่อน
 


เตรียมให้พร้อม เตรียมให้พอ เตรียมไปเผื่อพี่น้องที่อยู่ข้างหน้าด้วย

 


ทั้งน้ำดื่ม ทั้งกาแฟ ทั้งขนม พร้อมเสริฟให้พี่น้องตั้งแต่เช้าเลย


 

เสบียงอาหารเตรียมไว้เยอะมาก..หมดเติม..หมดเติม


 คุณลุงอยู่หลักสี่มาที่นี่ก็เพราะรัก..รักที่จะช่วยเหลือกันและกัน

 

 

มุ่งมั่น ตั้งใจ ทำให้ดีที่สุด ทำให้อร่อยที่สุด


ขอเป็นกำลังใจให้พี่น้องเราค่ะ

 


ช่วยกันหั่น ช่วยกันทา

ช็อคโกแลต มายองเนส เนย หมูยอ น้องเขาเตรียมมาพร้อมเลยค่ะ

 

 

เพื่อพี่น้องเราได้อิ่มท้องกันถ้วนหน้า

 

 

จัดเป็นชุดๆ เพื่อความสะดวก

 

จัดใส่ถุงเตรียมรอส่งขึ้นรถ

 

ข้าวพร้อม ขนมพร้อม ผลไม้พร้อม

พร้อมส่งให้นักสู้ทัพหน้า...สู้..สู้..นะพี่นะ...ทัพหลังเอาใจช่วยจ้ะ

 

ช่วยกันคนละไม้คนละมือน่าชื่นใจจริงๆ ค่ะ

 
พวกเราทำงานด้วยความเบิกบานใจ

พอมีเวลาบ้างก็พากันโพสต์ท่าเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกจ้ะ


 คุณพี่ท่านนี้นำน้ำดื่มสุขภาพทำเองนำมามอบเอง

น้ำเก๊กฮวย น้ำบ๊วย น้ำข้าวโพด

ช่วยกันแจก ช่วยกันดื่ม อร่อยชื่นใจ


น้องคนนี้เราเคยทำงานที่เดียวกัน ไม่ได้เจอกันมากว่ายี่สิบปี ดีใจมากได้มาพบกันที่นี่

และจากนั้นเราก็ได้พบกันอีกหลายๆ วัน


ผู้ชายร่างกายกำยำ..ก็ช่วยกันยก..ช่วยกันย้าย..ช่วยกันขน..ฮุย.เล..ฮุย
 

 

เพื่อนรักหัวใจเดียวกัน

เราก็มาพบกันมาช่วยกันทำงานค่ะ

 

 
ภาพบรรยากาศเหล่านี้เห็นแล้วปลื้มใจ

ตอนที่มีข่าวว่าเขากำลังจะสลายการชุมนุมที่ศูนย์ราชการ

ในขณะที่เฮลิคอปเตอร์บินวนอยู่ใกล้ๆ พี่น้องของเราไม่ได้ตื่นกลัวใดๆ

 


เรากำลังทำสิ่งเหล่านี้กันค่ะ

พวกเรากำลังสนุกสนานเบิกบานอยู่กับการรับและการให้

 

 

ดนตรีมีหน้าที่บรรเลงก็บรรเลงไป ใครมีหน้าที่ชงก็ชงไป ใครมีหน้าที่แจกก็แจกไป

ใครมีหน้าที่เตรียมเครื่องป้องกันก็เตรียมกันไป

พี่มีผ้าหรือยัง พี่มีน้ำหรือยัง

"แก๊สน้ำตา" สู้กับ "มวลมหาน้ำใจ"

มาลองแลกัน

 
 ชาวเกาะเต่าเขาออกทุนส่วนตัว ร่วมแรงร่วมใจมาช่วยแจกของกันทุกวัน

นับถือน้ำใจจริงๆ

ขอบคุณสถานการณ์นี้ที่ทำให้เราได้มาเจอกัน

 

 

พอได้คุยได้รู้จักเธอมากขึ้น

รู้สึกทึ่งกับอีกหลายบทบาทของเธอ

น้องคนงามนาม "รำลึก" พี่คิดถึงเธอเสมอ

 

 

ขอเป็นกำลังใจให้น้องคนดี

"รำลึกเกาะเต่า"

หญิงแกร่ง จิตใจงาม

 เธอเพียรทำความดีเพื่อตอบแทนคุณแผ่นดิน

โดยไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน

 

 

 

เธอบอกว่า

ภูมิใจที่ได้เกิดเป็นคนไทย

จะช่วยกันดูแลรักษาผืนแผ่นดินไทยต่อไป

เธองามพร้อมทั้งกายและใจ

เป็นผู้บริหารหญิงคนไทย

สร้างอาณาจักรนักดำน้ำระดับโลก

ไว้คราวหน้าจะเล่าอีกครั้งค่ะ

 

 

ทัพที่สองของเก้าทัพ

ได้เดินทางมาถึงแล้ว..ไปเดินกันก่อนค่ะ

 

 

 แดดก็ไม่กลัว..ดำก็ไม่กลัว..ฝ้าก็ไม่กลัว

ไม่มีอะไรต้องกลัวอีกแล้ว

ก้าวข้ามความกลัว

ก้าวเท้าออกเดินไปสู่จุดหมาย

 

 

สาวใต้คนนี้มาจากเมืองคอน มาร่วมขับรถโบกธงนำหน้าขบวน

สุดยอดจริงๆ แม่หญิงของเรา

 

ทัพที่สองกำลังจะผ่านฟอร์จูน..ไปชมภาพกันนะคะ

 

 

เดินไปด้วยใจเบิกบานและเป็นสุขค่ะพี่น้อง

 

ยิ้มกว้างแบบนี้..อารมณ์ดีแบบนี้..สาวใต้..เหมือนกันนิ

 

 

สาวกรุงเทพฯ ก็แกร่ง..มาด้วย..มาด้วยใจจ้ะ

 

 

เดินไปโพสต์ไปแต่หัวใจของฉัน

"รักเธอ..ประเทศไทย"

 

 

เพื่อนเดิน

 

 

สามีและลูกเดิน

 

 

อีกลูกก็เดิน

 

 

ผู้สื่อข่าวบันทึกภาพการเดิน

 

 

เพื่อนพี่น้องร่วมเดินเต็มท้องถนน

 

 

พี่น้องท่านใดเดินไม่ไหวก็ขึ้นไปนั่งพักบนรถเมล์

ไปพบกันข้างหน้านะคะ

 

 

แวะพักกินมื้อกลางวัน

สั่งเมนูง่ายๆ กระเพราหมูสับไข่ดาวราดข้าว

 

แม่ค้าใจดี ยิ้มแย้มแจ่มใส ให้ข้าวจานโต นั่งกินกันริมฟุตบาธอีกมื้อ

อืมห์..มื้อนี้อร่อยจริงๆ ค่ะ

 

 

น้ำใจเต็มเปี่ยม

น้ำดื่มมีแจกกันเต็มที่ระหว่างทาง

 

 

แจกไปยิ้มไป ดื่มไปยิ้มไป น้ำใจไทยยังมีมากมาย

 

 

 คอยแจกส้ม

 

 

 เอาส้มมาแจก



คอยเก็บขยะ..เก็บขวดน้ำ..เก็บเปลือกส้ม

 

 

 คอยส่งยิ้ม..คอยส่งกำลังใจ

 

 

คอยยกนิ้ว..คอยโบกธง..คอยส่งใจให้

 

 

 

เส้นทางสายนี้จะต้องเดินผ่านโรงพยาบาลราชวิถีไปจนถึงโรงพยาบาลรามาธิบดี

จึงมีบุคลากรทางการแพทย์ออกมาต้อนรับมากมาย

มาพร้อมยาหอม ยาดม ยาอม แอมโนเนีย

 

 

ชุ่มคอ ชื่นใจ

 

 

ถ้าไม่มีชาติ..จะมีเราได้อย่างไร..ออกมาร่วมกันสู้

 

 

 

นัดกับพี่เจ้าหญิงไว้ว่าเราจะไปพบกันแถวทำเนียบนะพี่นะ

แต่มือถือแบตเตอรี่ใกล้จะหมดแล้วนิ โทรไปบอกพี่เจ้าหญิงว่านรองเพิ่งเดินมาถึงตรงนี้เองค่ะ

ใกล้ๆ แล้วจะโทรไปหาอีกครั้ง

 

 

 

  


มากะเขาด้วย

 

 

ใกล้ถึงจุดหมายแต่ยังเข้าไปไม่ถึง

ทุกพื้นที่เต็มไปด้วยมวลมหาประชาชน

นั่งพักก่อนก็แล้วกัน

 

 

มองเห็นเพื่อนพี่น้องต่างพากันพักผ่อนตามอัธยาศัย

มองเห็นตัวเองวันนี้เราเดินมาไกลถึงเพียงนี้เชียวหรือนี่

 

 

ตั้งแต่เดินมาเจอแต่คลองน้อยๆ ไม่เห็นมีแม่น้ำสักหน่อย ทำไมเตรียมเสื้อชูชีพมาเยอะแยะเชียว

สงสัยก็ต้องไปถาม..แล้วก็ได้ความว่า..เอาไว้ใส่ป้องกันกระสุนยางครับผม

 

 

หายสงสัยแล้วก็พากันก้าวเดินต่อไปค่ะ

 

ได้มาพบกับ "คุณหน่อย" คนโอเคที่หน้าพาณิยชการพระนคร

เราต่างมองจ้องกันด้วยความตื่นเต้น กระโดดเข้ากอดกันด้วยความดีใจ

ขอบคุณคุณหน่อยมากค่ะ..กอดนี้มิมีวันลืม

 

 

ทราบว่าบริเวณนี้ยังมีพี่น้องคนโอเคอีกหลายท่าน

พี่เจ้าหญิงคะแม้เราไม่ได้เจอกัน แต่เราก็ได้มายืนอยู่ตรงนี้ด้วยกัน

และอีกหลายท่านอาจจะยืนอยู่ในสถานที่อื่นๆ

ใจเดียวกันระลึกถึงกันก็สุขใจนักแล้ว

จะไม่ลืมวันนี้วันที่เพื่อนพี่น้องมวลมหาประชาชน

ได้ร่วมก้าวเดินด้วยกัน

"ขอเป็นหนึ่งกำลังใจให้กันและกัน"

..นะคะ..


กระสอบป่านนี้พี่น้องนักสู้ คปท. ใช้ต่อสู้กับแก๊สน้ำตาเมื่อหลายวันก่อน

 เก็บไว้เป็นที่ระลึกอีกสักภาพ
 

 

ไม่ได้นัดกันแต่ก็ได้มาเจอกันอีก...เก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกสักนิดนึง

 

 

มาถึงบริเวณนี้กำลังจัดเตรียมเวที

คนแน่นเอี๊ยดต้องค่อยๆ เลื่อนตัวไปทีละนิด

 

 

 

 

เคลื่อนตัวออกมาได้แล้ว

ถึงกับต้องพึ่งแอมโมเนียเลยค่ะพี่น้อง

 

 

พื้นที่บนสะพานลอยก็เต็มค่ะ

 

 

เดินข้ามสะพานลอย

เจอคุณฐาปนีย์กำลังเตรียมรายงานข่าวค่ะ

เธอมองกล้องแล้วยิ้มให้ด้วย

ขอบคุณค่ะ
 

 

ขออีกสักภาพค่ะ

เธอลุยจริงๆ ตรงไหนก็ทำงานได้ ขอเพียงให้มีที่ยืน

 

 

เย็นย่ำแล้วพ่อกับแม่ยังไม่ยอมกลับบ้าน

ลูกๆ ก็เลยต้องอาศัยมื้อเย็นที่ริมฟุตบาธอีกสักมื้อ

นี่แหละชีวิต..ไม่มาไม่เห็น..ไม่สัมผัสด้วยตัวเองก็ไม่รู้

อีกหนึ่งบทเรียนให้ลูกๆ ได้เรียนรู้

ชีวิตนี้สั้นนัก

อะไรที่ไม่เคยทำ..ทำนะคะ..ทำสิ่งดีๆ

 

 

ได้เวลาเดินเท้ากลับบ้านแล้วกันแล้วล่ะ

เป็นวันที่เดินทน เดินนาน เดินไกลที่สุดเลยล่ะค่ะวันนี้


 

ค่ำลงมากแล้วแต่พี่น้องก็ยังพากันเดินด้วยใจเบิกบาน

บางส่วนนั่งฟัง บางส่วนเพิ่งเริ่มเดินเข้ามา บางส่วนเดินกลับบ้าน

 

 

เราพากันเดินจากนางเลิ้งมาถึงประตูน้ำ

รถเมล์ว่างมาก..ขึ้นรถเมล์กันพวกเรา..ไปไหนยังไม่รู้นิ..ไปถามเอาบนรถก็แล้วกัน

ขึ้นรถเมล์ก็ยังไม่ถึงบ้าน ขึ้นรถแท๊กซี่อีกคันก็ยังไม่ถึงบ้าน

เริ่มเมื่อย..เริ่มเหนื่อย..เริ่มโรย

 

 

 

แต่ก็ยังน้อยกว่าเพื่อนพี่น้องนักสู้ทั้งหลายที่ต้องกินต้องนอนบนพื้น

ต้องอดหลับอดนอนอยู่บนถนน

พวกเค้าต้องลำบากลำบนกว่าเราหลายเท่านัก

"เพื่อปกป้องสิ่งที่รักและหวงแหน"

ไว้ให้ลูกหลานไทยได้อยู่เย็นเป็นสุขในภายหน้า

ขอขอบคุณและขอเป็นกำลังใจให้

พี่น้องมวลมหาประชาชนทุกท่าน

 

สิ่งที่ได้มาเห็นกับตาตัวเองในวันนี้และในวันอื่น

นั่นคือความรักความสามัคคี

อีกทั้งน้ำใจที่พี่น้องไทยต่างมอบให้แก่กันนั้นมีมากมาย

หากจะต้องกลายเป็น "กบฏ" ก็จะยอมแต่โดยดี

เพราะที่แห่งนี้มีเพื่อนพี่น้อง

"มวลมหากบฏ"

ล้วนแต่จิตใจงดงาม

 มีแต่ความรักและเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ล้วนแต่เป็นกบฏที่ต้องการพัฒนาบ้านเมืองด้วยคุณธรรมและจริยธรรม

ทุกห้องหัวใจของกบฏเต็มเปี่ยมไปด้วย

"ความจงรักภักดี"

หากไม่ได้มาเป็นกบฏในครั้งนี้คงจะเสียใจไปอีกนาน

 

ฉันจะช่วยกันปกป้องเธอ

ฉันจะช่วยกันดูแลเธอ ฉันจะช่วยกันรักษาเธอ

 

ฉันยอมเป็นกฏบ

เพื่อเธอ..ประเทศไทย

 

 

ขอบคุณบทเพลง "แผลเมือง" ศิลปิน "มาลีฮวนน่า"



 

    

   ขอขอบคุณ "โอเคเนชั่น" พื้นที่แห่งการเรียนรู้และแบ่งปัน 

 ขอขอบคุณทุกท่าน

ที่แวะมาเยี่ยมชมและเป็นคอยกำลังใจให้เสมอ  

 _/\_ ขอบคุณมากค่ะ _/\_  

    

โดย นรอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net